türk ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse:
       "Ne mutlu Türküm diyene!"- Atatürk.  
2 .    Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse:
       "Ben bir Türküm, dinim, cinsim uludur."- M. E. Yurdakul.

Birleşik Sözler

Türk aksağı
Türk biberi
Türk Cumhuriyetleri
Türk eli
Türk kahvesi
Türkkâri
türkkıyması
türkkupası
Türk meşesi      

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

öz. a. 1. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse: ?Ne mutlu Türküm diyene!? -Atatürk. 2. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse: ?Ben bir Türküm, dinim, cinsim uludur.? -M. E. Yurdakul.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Güç, kuvvet. 2. Güzel, civan. 3. Türk soyundan gelen halk. 4. Adam, insan.

Türkçe

Osmanlıca

"Türkler, Asya'nın en büyük ve en meşhur milleti olup, Turan milletlerindendir. Türkler en evvel Sibirya ile Çin arasında olan Altın Dağı taraflarında yaşamışlar ve oradan defalarca güney ve batıya doğru yayı

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

bir cismin uzunluğu, boyu

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

"vakit? anlamına gelen bir kelime

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Güzel, civan.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Adam: Ne bileyim ben elin türkünü.

Türkçe

Osmanlıca

Türkler, Asya'nın en büyük ve en meşhur milleti olup, Turan milletlerindendir. Türkler en evvel Sibirya ile Çin arasında olan Altın Dağı taraflarında yaşamışlar ve oradan defalarca güney ve batıya doğru yayıl

İngilizce

(abbr. for Türkiye ışçi Sendikaları Konfederasyonu) C.T.T.U. (Confederation of Turkish Trade Unions).

İngilizce

1. (a) Turk. 2. Turkish. –– dili the Turkish language. –– Dil Kurumu the Turkish Language Association, the Turkish Linguistic Society. –– mavisi 1. turquoise (as a color). 2. turquoise-colored, turquoise.

İngilizce

Turk; Turkish

İngilizce

(ADJ.)
Turk, Turkish

İngilizce

(N.)
Turk

İngilizce

(Pref.)
Turko, Turco, Turk

Almanca

r Türke, e Türkin; türkisch.

Almanca

Türke, e Türkin; türkisch

Fransızca

turc, turque

Fransızca

Turc

Yunanca

(ο) Τούρκος

---

επίθ. τουρκικός

Japonca

Toruko-jin

İngilizce

n. native or inhabitant of Turkey; person belonging to a Turkish-speaking people; Turkish horse

Türkçe

(N.)
[tɜːk]
Türk

Türkçe

i. Türk.

Türkçe

Türk

Türkçe

(ADJ.)
türk

Türkçe

(Pref.)
türk