bıleşık ne demek?

Türkçe

sıfat
 
1 .    Birleşerek oluşmuş, basit olmayan, mürekkep.  
2 .  isim  Ses ve görüntünün birlikte yer aldığı film parçası.  
3 .   kimya  Kimyasal tepkimeler sonucu iki veya daha çok elementten oluşan ve bunlardan bağımsız fiziksel, kimyasal nitelikler gösteren (madde).

Birleşik Sözler

bileşik faiz
bileşik kap
bileşik kesir
bileşik önerme
şartlı birleşik cümle      

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Birkaç elementden yapılmış madde.

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

bk. Bileşim.

Türkçe

Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü

Belirli öğeciksel yapıda, hep eş türde özdeciklerden oluşan kimyasal özdek.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. 1. Birleşerek oluşmuş, basit olmayan, mürekkep. 2. kim. Kimyasal tepkimeler sonucu iki veya daha çok elementten oluşan ve bunlardan bağımsız fiziksel, kimyasal nitelikler gösteren (madde): Su, bileşik bir maddedir. 3. a. Ses ve görüntünün birlikte yer aldığı film parçası.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü

Kimyasal tepkimeler sonucu iki ya da daha çok öğeden oluşan ve bunlardan bağımsız fiziksel, kimyasal nitelikler gösteren özdek.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü (II)

İki veya daha çok maddenin belirli oranlarda tepkimeye girerek meydana getirdikleri ve özellikleri kendisini oluşturan maddelerden farklı ve bilşenlerinin fiziksel yollarla birbirinden ayrılamadığı madde.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

İki ya da daha çok elementin, belirli oranda bileşerek oluşturdukları özdek.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(kimya)

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema Görüntü ile sesin aynı film üzerinde yer alması durumu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çatıda kullanılan ağaçlardan biri.

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

kimya: Belirli öğeciksel yapıda, aynı tür özdeciklerden oluşan kimyasal özdek.

Türkçe

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü

Bir bileşimi oluşturan öğelerden her biri ya da bileştirme sürecinin ürünü.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yapışkan, balta olan insan.

İngilizce

compound. –– faiz fin. compound interest. –– göz zool. compound eye. –– kesir math. compound fraction. –– sözcük gram. compound word. –– yaprak bot. compound leaf.

İngilizce

(ADJ.)
compound, complex, combined, composite

İngilizce

(N.)
compound

İngilizce

compound; compound

Almanca

zusammengesetzt; e Verbindung.

Almanca

zusammengesetzt

Almanca

zusammengesetzt; Verbindung

Fransızca

composé/e

Flemenkçe

samengesteld; verbinding

Yunanca

(η) σύνθεση, (ο) σύνθετος

Arnavutça

i përbërë