yapi ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina.  
2 .    Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat.  
3 .    (bir kimse, bir kuruluş vb.) Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme.  
4 .    Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü, bünye, strüktür:
       "Yapısı sağlam, güzel bir erkekti."- Y. Z. Ortaç.  
5 .    Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge, strüktür.  
6 .   felsefe  Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün.  
7 .   sosyoloji  Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün, strüktür.

Birleşik Sözler

yapı bilgisi
yapı bilimi
yapı bilimsel
yapı elemanı
yapı kooperatifi
yapı malzemesi
yapı taşı
alt yapı
ana yapı
düzlek yapı
eş yapı
kaba yapı
öz yapı
sosyal yapı
toplumsal yapı
üst yapı

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

Kayaçların ve onların oluşturdukları katmanlarında yerkabuğu içindeki düzeni, durumu.

Türkçe

Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü

Öğecik ile özdeciklerin, eksicik ya da öğeciklerden oluşma biçimi.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Belli bir dilin bölümlerini birbirine bağlayan ilişkiler bütünü. Söz gelişi, Türkçenin ses yapısı, seslerin birbiri ile ilişkilerine, şekil yapısı da ek ve köklerin karşılıklı ilişkilerine bağlı bir sistem, bir bütündür.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Barınmak veya başka amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri, bina. 2. Yapılmakta olan konut, yol, köprü vb. inşaat, konstrüksiyon. 3. Yapma, oluşturma, ortaya konulma, meydana getirme: Kırıkkale yapısı bir tabanca. 4. Canlı bir varlığın ruh veya beden özelliklerinin tümü, bünye, strüktür: “Yapısı sağlam, güzel bir erkekti.” -Y. Z. Ortaç. 5. Bütünün bir araya getirilişinde uyulan dizge, strüktür: Dil yapısı. Cümle yapısı. 6. fel. Ögeleriyle somut bağımlılığı olan bütün. 7. top. b. Parçaları ve ögeleri arasında yasaya uygunluk, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge veya bütün, strüktür.

Türkçe

Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü

(Mimarlık) Genel olarak dülger ve duvarcıların birlikte yaptıkları örek.

Türkçe

İstatistik Terimleri Sözlüğü

Bir örnekbiçimi oluşturan değişkenler arasındaki bağıntının örüntüsü. Etken çözümlemesinde yapı, değişkenler ve ortak etkenler arasındaki bağıntının örüntüsüdür. Her değişken ortak etkenlerin tümüne bağlı değilse yapı yalındır.

Türkçe

Kentbilim Terimleri Sözlüğü

Duvarlar ya da sütunlar üstüne oturtulmuş bir çatısı bulunan, insanların, hayvanların ve malların barınması ya da başka gereksinmeleri karşılamaları amacıyla yapılmış; bir yapıtasarcılık ürünü.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü

Her tür dizge, bileşik, molekül, atom ve çekirdekten bir araya gelen nesne ya da parçaların birbirine göre oluşturdukları düzenlenim.

Türkçe

Mantık Terimleri Sözlüğü

Boş olmayan bir küme ile alanları bu küme içinde olan belli bağıntılardan oluşan dizge.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

binâ.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

1. Metabilimde, genellikle içyapı yerine ve ona özdeş olarak kullanılan terim. 2. Belirli bir düzen içinde yapılmış olan.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(botanik, jeoloji, kimya)

Türkçe

Ruhbilim Terimleri Sözlüğü

Canlı bir varlığın ruh ve beden özellikleri bütünlüğünün özellikle kalıtımla ilgili olan yönleri.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

bk. yapu.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

Parçaları ve öğeleri arasında yasalılık, durağan bağlar ve karşılıklı ilişkiler bulunan dizge ya da bütün.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yelkenli, kayık.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bal peteği.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Evin çatısı.

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

1. genel uygulayım: a. Bir bütünü oluşturan parçaların düzenlenimi. b. Yapılış, kuruluş, oluş, yaratış; bunların biçimi. 2. a. fizik, kimya: Öğecik ve özdeciklerin, eksiciklerden, öğeciklerden oluşma biçimi. b. metalbilim: 1. Genellikle içyapı yerine ve ona özdeş olarak kullanılan terim. 2. Belirli bir düzen içinde yapılmış olan ürün, yapım vb. c. yerbilim: Kayaç kütlelerinin kıvrılma, kırılma gibi biçim değiştirme olayları ve iç itim sonucu birbiriyle ilgili durumları. 3. mimarlık, bayındırlık: Barınmak, çalışmak ya da başka bir amaçla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık, bayındırlık yapıtı. 4. işleyim: a. Yapma, oluşturma. b. bk. yapım.

Türkçe

Yerbilim Terimleri Sözlüğü

Kayaç kütlelerinin kıvrılma, kırılma gibi biçim değiştirme olayları ve iç itim sonucu birbirleriyle ilgili durumları.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

Duvar. (*Tavşanlı -Kütahya)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ev

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< ET yapıg: yapı; bina; ev

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bina, ev

İngilizce

1. (a) building, edifice, (a) construction, (a) structure. 2. building, construction: Herkeste bir yapı hevesi başladı. Everyone was seized with a desire to build. 3. build, structure; constitution; physique; frame. 4. make, origin: Alman yapısı bir tabanca a revolver made in Germany/a German-made revolver. 5. makeup, character, personality (of someone). –– gereçleri building materials, construction materials. –– ustası master builder; builder.

İngilizce

(ADJ.)
structural

İngilizce

(N.)
architecture, being, blood, build, building, chemistry, composition, conformation, constitution, construction, contexture, corpus, disposition, edifice, erection, fabric, fiber, fibre, form, frame, framework, habit, habi

İngilizce

building, construction, edifice bina; structure strüktür; fabric; configuration, conformation; (beden) build; temperament, disposition

Almanca

Aufbau m; Bau m; Bauwerk n; Beschaffenheit f;
Gebäude n; Gebilde n; Konstitution f; Konstruktion f;
Körperbau m; Struktur f; Gliederung f

Almanca

r Bau, r Aufbau, e Struktur, e Konstruktion.

Almanca

Bau [der], Aufbau [der], Bauwerk [das], Gebäude [das], Gefüge [das], Gliederung [die], Konstitution [die], Konstruktion [die], Struktur [die]

Almanca

Bau, Aufbau, Struktur, Konstruktion

Fransızca

construction [la], édifice [le], structure [la], constitution [la], bâtiment [le], bâtisse [la], conformation [la], texture [la]

Fransızca

construction, organisme, structure

Azerice

quruluş

Lehçe

budowa

Lehçe

budowanie

Lehçe

budowla

Lehçe

budownictwo

Lehçe

konstrukcja

Lehçe

struktura

Arnavutça

1. godinë
2. ndërtim
3. strukturë

Kazakça

ğïmarat

Kazakça

qurılım

Kazakça

qurılıs