high ne demek?

n. high point, highest point; high gear (in an automobile); high pressure system (Meteorology); state of euphoria produced by drugs or alcohol (Slang); state of great excitement, high spirits

adj. tall, lofty, elevated; expensive, costly; excited, elated; high-pitched; strong, powerful; important, serious; exalted, superior; under the influence of drugs, intoxicated (Slang)

adv. upward, to a higher altitude; to a high degree; extravagantly

(ADJ.)
[haɪ]
yüksek, yukarı, uyuşturucu almış, üst, büyük, şiddetli, aşırı, önemli, soylu, yüce, ileri, üstün, neşeli, sarhoş, uçmuş, esrarın etkisinde

(ADV.)
[haɪ]
yüksekte, yükseğe, lüks içinde

(N.)
[haɪ]
yüksek yer, yüksek basınçlı bölge, büyük vites, rekor, zirve, uçma, lise

s. 1. yüksek. 2. kibirli, kendini beğenmiş. 3. yüce. 4. müz. tiz, yüksek perdeden. 5. lüks (yaşantı). 6. kokmuş (et). 7. coğr. kutuplara yakın. 8. coşkun, taşkın (neşe). 9. yüksek, fahiş (fiyat). 10. şiddetli, sert (rüzgâr). 11. kabarık, azgın (deniz). 12

yüksek; yüce, ulu, hayranlik uyandirici, yüksek; (zaman) tam; (yiyecek) bayat; sarhos; uyusturucu etkisi altinda, uçmus, uçusta,yüksege; yüksekte, yüksek nokta, yüksek derece, doruk; büyük heyecan, cosku, mutluluk; yüksek yer

adv.yükseğe:adj.yüksek,yüksek

yüksek

aşırı

büyük vites

büyük

neşeli

önemli

rekor

sarhoş

soylu

şiddetli

uçma

uçmuş

üst

üstün

uyuşturucu almış

ileri

yüce

yukarı

yükseğe

yüksek basınçlı bölge

yüksek yer

yüksekte

zirve

Mühendislik Terimleri