yaban ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(far.) er. 1. yabancı. 2. ıssız kır, ova, çöl, sahra. 3. dışarı, başka ülke, gurbet. 4. ekin tarlası.

Türkçe

isim Farsça beyaban'dan
 
1 .    İnsan yaşamayan ıssız yer:
       "Yabanda bitmez, sabanda biter."- Atasözü.  
2 .    Böyle yerde yaşayan veya yetişen canlıları belirtmek için isim tamlamalarında tamlayan olarak kullanılır veya bu anlamda birleşik isim yapar.  
3 .    (bazı bölgelerde) Yabancı, el, yerli halktan olmayan kimse:
       "Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı."- F. R. Atay.  
4 .  sıfat  Yaban olan, yabana özgü olan:
       "Yalnız yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehirin ilâcını bilirler."- F. R. Atay.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

yabana atmak
yabana gitmek
yabana söylemek

Birleşik Sözler

yaban arısı
yaban armudu
yaban asması
yaban baklası
yaban çileği
yaban defnesi
yaban domuzu
yaban enginarı
yaban eriği
yaban eşeği
yaban fesleğeni
yaban gülü
yaban havucu
yaban inciri
yaban kazı
yaban keçisi
yaban kedisi
yaban kekliği
yaban keteni
yaban koyunu
yaban maydanozu
yaban mersini
yaban nanesi
yaban ördeği
yaban pancarı
yaban pazısı
yaban sümbülü
yaban tavşanı
yaban teresi
yaban turpu
yaban yasemini  

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. İnsan yaşamayan ıssız yer. 2. Issız yerde yaşayan veya yetişen canlı: Yaban keçisi. Yaban kedisi. Yaban sarımsağı. 3. sf. Issız: “Yalnız, yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler.” -F. R. Atay. 4. hlk. Yabancı, el, yerli halktan olmayan kimse: “Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı.” -F. R. Atay.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

1. Issız kır, ova, insandan hâlî yer. 2. Yabancı, yadırga. 3. Dışarı, başka memleket.

Türkçe

Tarım Terimleri

bk. av hayvanları (karada).

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Dışarı, uzak yer, gurbet. 2. Tarla, kır.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Evine bağlı olmayan adam. 2. Yabancı. 3. Kaba, yabanıl.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dışarı, uzak yer.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yabani; kırlarda bulunan. || yaban tezegi: hayvanların otlatılırken kırlara bıraktıkları tersleri

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kır, yazı yaban

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Uzak, dışarı, taşra

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yabancı

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Bayır, kır, mera orman// meskûn mahallin dışı. 2. Yabancı// yazı yaban: kır, bayır, mera

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

İnsanla ya da insanın yaşadığı yerlere yakın yaşamıyan.

Türkçe

Osmanlıca

çöl, sahra.

Türkçe

Osmanlıca

f. Çöl, sahra

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Farsça) - 1. Yabancı. 2. Issız kır, ova, çöl, sahra. 3. Dışarı, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Yabancı. 2. Issız kır,ova. 3. Dışarı, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Şanlıurfa ili, Viranşehir ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Osmanlıca

f. Çöl, sahra.

İngilizce

1. wild, wilderness. 2. wild, uninhabited and uncultivated. 3. prov. stranger. –– adamı savage. ––a atmak /ı/ to disregard; to attach no importance to; to brush aside, shrug off. ––a söylemek to talk nonsense, talk rot.

İngilizce

(N.)
savage

İngilizce

desert, wilderness; stranger; wild

Almanca

e Wildnis, e Öde; wild; fremd; r Fremde, r Fremding.

Almanca

Wildnis, Öde; wild; fremd; Fremde, Fremding

Fransızca

sauvage, inculte; étranger/ère, désert

Kazakça

jabayı

Kazakça

tağı