fakir ne demek?

Türkçe

isim Arapça fakir
 
1 .    Geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara:
       "En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir."- F. R. Atay.  
2 .    Zavallı, kimsesiz:
       "Hey gidi kahpe felek; gençliklerine doymadan gitti fakirler."- H. Taner.  
3 .    Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş.  
4 .  mecaz, eskimiş  Alçak gönüllülük göstermek için kişinin, kendisine verdiği san:
       "Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım."- Şemseddin Sami.  
5 .  sıfat  (nesneler için) Olması gerekenden az:
       "Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem."- M. Yesarî.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

fakir düşmek
fakir tavuğu tek tek yumurtlar  

Birleşik Sözler

fakir cevher
fakir fukara
fakirhane  

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. 1. Geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara, zengin karşıtı: “En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir.” -F. R. Atay. 2. Olması gerekenden az: “Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem.” -M. Yesari. 3. a. Hindistanda yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş. 4. mec. Zavallı, kimsesiz: “Hey gidi kahpe felek, gençliklerine doymadan gitti fakirler.” -H. Taner. 5. a. mec. ve esk. Kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san: “Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım.” -Şemsettin Sami.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yoksul, fakir. bk. fakkir // fakir fukara: fakir olanlar, geçimi sıkıntı içindeki kesim

Türkçe

isim
     bakınız fakr.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. fakîr) fakir

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Fakir

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Yoksul. 2. Zavallı, garip. 3. Derviş.

Türkçe

Osmanlıca

Biçâre, muhtaç, yoksul. İslâm dini, ev kirası, yiyecek, içecek, giyecek, ilaç, yakacak gibi zorunlu ihtiyaçları karşılandıktan sonra yılda 96 gram altın alabilecek kadar geliri olmayanları fakir sayar. Fakirl

Türkçe

Osmanlıca

muhtaç, yoksul.

İngilizce

1. poor, destitute, needy, impoverished. 2. poor, mean, run-down, shoddy (thing). 3. poor person; pauper. 4. (an) unfortunate. 5. your humble servant (a polite formula now used jocularly). 6. dervish, sufi (an Indian) fakir. F––! Poor man!/Poor woman!/Poor kid!/Poor thing! –– düşmek to become poor. –– fukara the poor.

İngilizce

(ADJ.)
poor, needy, pauper, destitute, distressed, impecunious, indigent, necessitous, penniless, penurious, ropy, small

İngilizce

(N.)
pauper, poor person, fakir

İngilizce

poor, indigent, needy, badly-off yoksul; pauper; (Hindu) fakir

Almanca

arm.

Almanca

arm, ärmlich, bedürftig, dürftig, karg, kärglich; Arme(r) [der] [die]

Almanca

arm

Fransızca

pauvre, indigent/e, misérable, miséreux/euse

Fransızca

pauvre

Japonca

bimboo na

Kazakça

jarlı

Kazakça

kedey

Kazakça

müsäpir

Kazakça

naşar

Kazakça

paqır

Kazakça

puşayman

İngilizce

n. Hindu ascetic; Muslim monk

Türkçe

(N.)
[fa·kir || fə'kɪr /'feɪkɪə ,'fæ-]
fakir, hint fakiri, derviş, dolandırıcı, sahtekâr, numaracı

Türkçe

Hint fakiri

Türkçe

derviş

Türkçe

dolandırıcı

Türkçe

fakir

Türkçe

numaracı

Türkçe

sahtekâr

Türkçe

m fakir -turn n fa:irizm

Türkçe

[le] fakir, Hint dervişi