düşman ne demek?

Türkçe

isim Farsça duşman
 
1 .    Birinin kötülüğünü isteyen, ondan nefret eden, ona zarar vermeye çalışan kimse, yağı, hasım:
       "Ben ki dans salonlarına, barlara düşman bir adamımdır."- S. F. Abasıyanık.  
2 .    Birbirleriyle savaşan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları:
       "Her sokak düşmanlarla doluyken o, sevinçli sevinçli şarkı söylüyor."- A. Gündüz.  
3 .    Aralarında birbirleriyle çatışmaya varacak ölçüde anlaşmazlık olan tarafların her biri:
       "Dostumuza güvenmeyelim de, düşmanımıza mı güvenelim?"- B. R. Eyuboğlu.  
4 .    Bir şeyin yaşamasına, barınmasına engel olan (güç, tutum vb.).  
5 .  mecaz  Bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketen.  
6 .  mecaz  Bazı şeylerden nefret eden, tiksinen kimse.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

düşman başına
düşman çatlatmak
düşman düşmana gazel (veya Yasin) okumaz
düşman kesilmek
düşman olmak  

Birleşik Sözler

düşman ağzı
can düşmanı
ekmek düşmanı
ırz düşmanı
kaşık düşmanı      

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Birinin kötülüğünü isteyen, ondan nefret eden, ona zarar vermeye çalışan kimse, yağı, hasım, antagonist, dost karşıtı: “Ben ki dans salonlarına, barlara düşman bir adamımdır.” -S. F. Abasıyanık. 2. Birbirleriyle savaşan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları: “Her sokak düşmanlarla doluyken o, sevinçli sevinçli şarkı söylüyor.” -A. Gündüz. 3. Aralarında birbirleriyle çatışmaya varacak ölçüde anlaşmazlık olan taraflar: “Dostumuza güvenmeyelim de düşmanımıza mı güvenelim?” -B. R. Eyuboğlu. 4. sf. Bir şeyin yaşamasına, barınmasına engel olan (güç, tutum vb.). 5. mec. Bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketen kimse: Ekmek düşmanı. 6. mec. Bazı şeylerden nefret eden, tiksinen kimse: İçki düşmanı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Far. düşmân) düşman

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Düşman

İngilizce

1. enemy. 2. one who consumes much (of something): pilav düşmanı a great pilaf eater. –– ağzı calumny. (...) –– başına. colloq. I wouldn´t wish (it) on my worst enemy. –– çatlatmak to spite one´s enemies by parading one´s successes. –– olmak/kesilmek /a/ to become an enemy (of).

İngilizce

(ADJ.)
enemy, antagonistic, at enmity with, inimical

İngilizce

(N.)
enemy, foe, antagonist, adversary, opponent

İngilizce

enemy, foe, adversary, antagonist; hostile, antagonistic

Almanca

r Feind.

Almanca

Feind [der], feindlich, Gegner [der]

Almanca

Feind

Fransızca

hostile, ennemi/e

Fransızca

ennemi, hostile

Azerice

düşmən

Lehçe

nieprzyjaciel

Lehçe

wróg

Arnavutça

armik

Kazakça

duşpan

Kazakça

jaw

Kazakça

qarsılas