demir ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(tür.) er. - dayanıklı ve kullanış sahası geniş, mavimsi esmer renkli bir maden.

Türkçe

isim, kimya
 
1 .    Atom sayısı 26, atom ağırlığı 55.847 olan, mavimtırak esmer renkte, 7,8 yoğunluğunda, 1510u C de eriyen, özellikle çelik, döküm ve alaşımlar durumunda sanayide kullanılmaya en elverişli element. Kısaltması Fe.  
2 .    Bazı nesnelerin demirden yapılmış parçası.  
3 .    Ayakkabı topuğuna veya ayakkabı burnuna aşınmayı önlemek için çakılan, özel olarak yapılmış madenden parça.  
4 .   denizcilik  Gemilerin dalgalara, akıntılara kapılarak yer değiştirmemesi için suya atılan, zincirle gemiye bağlı bulunan, ucu çengelli ağır demir araç, çapa.  
5 .  sıfat  Demirden yapılmış:
       "Hemşiresiyle rıhtımın kenarındaki demir kanepeye oturdular."- P. Safa.  
6 .  sıfat, mecaz  Güçlü, kuvvetli, sert:
       "O kadar çabuk uyanmıştı ki, kalbinin demir bir elle sıkıldığını duydu."- S. F. Abasıyanık.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

demir almak
demir atmak
(birini) demire vurmak
demir gibi
demir taramak
demir tavında dövülür
demir üzerinde

Birleşik Sözler

demir ağacı
demirbaş
demir bilek
demir boku
demir dikeni
demir hat
demirhindi
demirkapan
demir kapı
Demirkazık
demir kırı
demir kuş
demir leblebi
demirleblebi
demir oksit
demir pası
Demirperde
demir perde
demir resmi
demir sülfat
demir yeri
demir yolcu
demir yolu
demir yumruk

Türkçe

Budunbilim Terimleri Sözlüğü

Sağlamlık, dayanıklılık gibi özelliklerinden dolayı çoğu halk inanmalarında ve büyüsel işlemlerde kullanılan maden.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. kim. Atom numarası 26, atom ağırlığı 55,847, yoğunluğu 7,8 olan, 1510 °Cde eriyen, mavimtırak esmer renkte, özellikle çelik, döküm ve alaşımlar durumunda sanayide kullanılmaya en elverişli element (simgesi Fe). 2. sf. Bu elementten yapılmış: “Hemşiresiyle rıhtımın kenarındaki demir kanepeye oturdular.” -P. Safa. 3. Bu elementten yapılmış parça: Ocak demiri. Kapı demiri. Pencere demiri. 4. Ayakkabı topuğuna veya ayakkabı burnuna aşınmayı önlemek için çakılan, özel olarak yapılmış madenden parça. 5. sf. mec. Güçlü, kuvvetli, sert: “O kadar çabuk uyanmıştı ki kalbinin demir bir elle sıkıldığını duydu.” -S. F. Abasıyanık. 6. den. Çıpa.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü (II)

Simgesi Fe , atom numarası 26, atom kütlesi 55,85 g, e.n. 1535 °C, k.n.2750 °C ve yoğunluğu 7,87 g/mL olan , yer yüzü kabuğunda dördüncü en bol bulunan (%5), hematit (Fe2O3), limonit (sulu Fe2O3), magnetit (Fe3O4), siderit (FeCO3), demir piritleri (FeS2), kromit (FeCr2O4) ve kalkopirit (CuFeS2) şekillerinde bulunan, metal olarak ve çelik alaşımlarında kullanılan, birinci sıra geçiş elementi .

Türkçe

Madencilik Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

768°C altında mıknatıslılık özelliği gösteren, ak renkli dökme demir ve çeliklerin ana metali. A. A. 55.85, A. S. 26, Ö. A. 7.86, E. S. 1535°C.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(kimya)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bir tenekelik ölçek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Odun ve çıra parçalamakta kullanılan, ağız kısmı çelik, diğer kısımları demirden yapılan kesici aygıt, tahra.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çoban köpeklerinin boynuna takılan demir tasma.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< ET temür: demir. || demer || demür

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Bazı minerallerde, hemen hemen her çeşit toprakta ve mineralli sularda bulunan atom numarası 26, atom ağırlığı 55, 847, sembolü Fe olan bir metal element. Hemoglobin, miyoglobin, sitokrom, peroksidaz, katalaz gibi bazı hemoproteinlerin temel kısmını oluşturur. Esas işlevi oksijenin hemoglobin içinde dokulara ve hücresel oksidasyon mekanizmalarına taşınmasıdır.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

1. Saban ve pulluğun toprağa giren demir kısmı. (Gücünkaya *Aksaray, Kızılca *Bor -Niğde) 2. Dabaklıkta derinin iç yüzünü kazımakta kullanılan uzun bıçak. (-Uşak)

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Türkçe) - Dayanıklı ve kullanış sahası geniş, mavimsi esmer renkli bir maden.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Koyu renkli, kolay işlenen, dayanıklı, kullanılış yerleri çok maden.2. Güçlü, kuvvetli, sert kimse.

Türkçe

Teknik Terimler - Teknibilim

İngilizce

1. iron. 2. made of iron. 3. the iron part of anything. 4. naut. anchor. 5. bar (of a door). 6. grille (of a window). 7. iron piece at the toe or heel of a shoe. –– almak naut. to weigh anchor. –– atmak 1. naut. to cast anchor, anchor. 2. to overstay one´s welcome. –– boku iron slag. –– dövmek to work iron. –– gibi 1. strong, tough (material). 2. strong, powerful. 3. very cold, icy (water, hands, feet). –– leblebi 1. impossible task. 2. man of steel. –– pası 1. rust. 2. rust color. –– resmi naut. fee for anchoring, anchorage. –– taramak naut. to drag its anchor. –– tavında dövülür. proverb Strike while the iron is hot. –– tozu iron filings. –– üzerinde naut. with its anchor weighed. ––e vurmak /ı/ to put (someone) in chains. –– yeri naut. anchorage, anchorage ground.

İngilizce

(ADJ.)
iron, ferrous, ferruginous; (Chemistry) ferric

İngilizce

(N.)
iron; cleat; anchor

İngilizce

(Pref.)
ferr

İngilizce

(Pref.)
ferro

İngilizce

iron; anchor; iron, made of iron; ferrous

Almanca

Eisen n; Anker m; Beschlag m; eisern

Almanca

s Eisen; r Anker; eisern.

Almanca

Eisen [das]; eisern

Almanca

Eisen; Anker; eisern

Fransızca

fer [le]

Fransızca

fer

Azerice

dəmir

Lehçe

Żelazko

Lehçe

żelazo

Arnavutça

hekur

Kazakça

temir