base ne demek?

Osmanlıca

Osmanlıca

n. foundation; bottom layer; principal element, fundamental part; fortified area, place from which actions are carried out (Military); one of the four points of the baseball diamond; substance which forms a salt when mixed with an acid (Chemistry)

v. establish, found; station, locate in a particular place (i.e. troops)

adj. low, nasty, despicable, ignoble

(ADJ.)
[beɪs]
alçak, adi, aşağılık, kalp, katışık, kaba, sahte

(N.)
[beɪs]
kaide, kök, temel, dayanak, esas, alt, altlık, taban, dip, üs, başlangıç sayısı; baz, saha kenarı, depart

(V.)
[beɪs]
dayandırmak, kurmak, tesis etmek

esas

temel, alt kisim, bir seyin üzerinde durdugu kisim, taban; baslangiç noktasi, bas, esas; üs; merkez; merkez sube; dogru, düzlem; öz, içerik, esas; baz, asagilik, adi, alçak, alçakça; sahte, kalp,(on, upon ile), üzerine kurmak, -e dayandirmak

taban,v.dayan:n.esas

v.dayan:n.esas

Bilgisayar/Elektronik Terimleri

adi

alçak

alt

altlık

aşağılık

başlangıç sayısı

baz

dayanak

dayandırmak

dip

kaba

kalp

katışık

kaide

kök

kurmak

saha kenarı

sahte

taban

temel

üs

Mühendislik Terimleri

baz

n {'ba:zı} e kim. baz; kuzin.

[die] baz; kuzin

/l, z.va. kuzin 2. (weibl. Verwandte) kadin akraba 3. (in Zss.) pej. kadin, kan 4. ehem. baz, esas; Frau ~ z.va. teyze hanim; yenge hanim

(n.) (e.) ('ba:zı)
(kim.) baz; kuzin

[la] taban, esas; ilke, temel; dayanak; üs;baz

s.f. taban, temel.

temel