önce ne demek?

Türkçe

zarf
 
1 .    İlk olarak, başlangıçta:
       "Önce hep birlikte basın suçunu tarif edelim."- B. Felek.  
2 .    (zaman anlatan kelimelerden sonra getirilerek) Şu kadar zamanın geçmiş bulunduğunu anlatır:
       "Demin söyledikleri bana sadece daha önce olup bitenleri düşündürdü."- T. Buğra.  
3 .  isim  Baştaki, geçmişteki bölüm, geçmiş zaman.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

önce can sonra canan

Birleşik Sözler

önce bilim
bir an önce
ilk önce
milâttan önce

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

zf. (önce) İlk olarak, başlangıçta, sonra karşıtı: “Önce hep birlikte basın suçunu tarif edelim.” -B. Felek.

İngilizce

1. first, at first. 2. before, ago. 3. /dan/ before ...: tatilden önce before the vacation. 4. the preceding period of time; the past. –– düşün, sonra söyle. proverb Think before you speak. –– gelme precedence. –– gelmek /dan/ to precede. –– iğneyi kendine batır, sonra çuvaldızı ele. proverb Before you do or say something unpleasant to someone else, think of how you´d feel if something similar were done or said to you.

İngilizce

(ADJ.)
prior, ago

İngilizce

(ADV.)
first, in advance, firstly, prior to, early, before, ago, back, above, afore, ante

İngilizce

(Conj.)
before, ere

İngilizce

(Pref.)
pre, pro, ante

İngilizce

(Prep.)
before, afore, ere

İngilizce

first, at first, firstly, initially; before; ago

Almanca

zuvor, vorher; zuerst, zunachst.

Almanca

vorher, zuerst, zuvor, erst, vor

Almanca

zuvor, vorher; zuerst, zunachst

Fransızca

d'abord, antérieur/e, au départ, antécédemment, antérieurement, auparavant

Fransızca

avant

Azerice

əvvəl

Lehçe

przed

Lehçe

przedni

Lehçe

przedtem

Lehçe

zanim

Yunanca

πριν

Japonca

mae ni, mazu, mae

Kazakça

äweli

Kazakça

basında

Kazakça

burın

İngilizce

adv. one time; at one point in time; in the past

İngilizce

conj. at the moment that, if ever

İngilizce

n. one time, single occurrence

Türkçe

(ADV.)
[wʌns]
bir kere, bir defa, bir zamanlar, eskiden

Türkçe

(Conj.)
[wʌns]
hemen, olur olmaz

Türkçe

(N.)
[wʌns]
bir kere

Türkçe

z. 1. bir kez, bir defa. 2. bir zamanlar, eskiden. bağ. 1. bir -se ..., bir -di mi ...: Once he´s started you can´t get him to stop. Bir başladı mı onu durdurmak imkânsız. 2. -ir -mez: We can start once he arrives. Gelir gelmez başlayabiliriz. i. bir kez

Türkçe

bir kez, bir kere; bir zamanlar, eskiden, -digi zaman; -dimi; -ince

Türkçe

ıf.-de:prep.bir kez

Türkçe

ıf. de:prep.bir kez

Türkçe

bir defa

Türkçe

bir kere

Türkçe

bir zamanlar

Türkçe

[la] ons; pek az miktar, dirhem

Türkçe

onbir

Türkçe

onbir.

Türkçe

abrev Organizacion Nacional de Ciegos Españoles; İspanya Milli Körler Cemiyeti, bu kurum İspanyadaki milli piyangoyu düzenler ve bilet satışı geçimini bu yoldan temin eden körlere bırakılmıştır.