çevre ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Bir şeyin yakını, dolayı, etraf:
       "Büyük kentlerin çevreleri gecekondularla sarılmıştır."- O. Rifat.  
2 .  mecaz  Bir kimse ile ilişkisi bulunanlar, muhit:
       "Babanın ve çevresinin var güçleri ile destekledikleri düşünülebilir."- H. Taner.  
3 .  mecaz  Aynı konu ile ilgili bulunan kimselerin tümü, muhit.  
4 .    Kişinin içinde bulunduğu toplumu oluşturan ortam:
       "Her girdiği çevreye kişiliği ile birlikte olgun ve asil bir huzur havası getirirdi."- H. Taner.  
5 .    Sırma işlemeli mendil:
       "Geçen gün sandığı karıştırırken elime işlemeli çevreler geçti."- M. Yesarî.  
6 .   matematik  Düzlem üzerindeki bir şekli sınırlayan çizgi.  
7 .   sosyoloji  Hayatın gelişmesinde etkili olan doğal, toplumsal, kültürel dış faktörlerin bütünlüğü.  
8 .   gramer  Bir birimden önce veya sonra gelen aynı türden birimlerin tümü; bunların oluşturduğu küçük grup, konteks.

Birleşik Sözler

çevre açı
çevre bilimi
çevre felâketi
çevre kirliliği
çevre sağlığı
çevre teker
çevre temizlik vergisi
çevre yolu
dış çevre      

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Bir organizmanın ya da bir parçasının üzerinde etki yapan dış etkenler topluluğu.

Türkçe

Eğitim Terimleri Sözlüğü

1. Bireyi etkileyen canlı ve cansız varlıklar ile bütün güç ve koşulların toplamı. 2. Organizmayı içten ya da dıştan uyaran şeylerin toplu adı. 3. Varlığın, içinde oluştuğu ve yaşamını sürdürdüğü ortam.

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

Yaşamın gelişmesinde etki yapan doğal, toplumsal, kültürel dış koşulların toplamı.

Türkçe

Geometri

46. Bir poligonun “çevre” si, onu çevreliyen kırık çizgidir. Misal: CDEFH kırık çizgisi, (sekil: 25) teki poligonun çevresidir. Şekil :25 Dayirenin çevresi çemberdir.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Bir şeyin yakını, dolayı, etraf, periferi: “Büyük kentlerin çevreleri gecekondularla sarılmıştır.” -O. Rifat. 2. Kişinin içinde bulunduğu toplumu oluşturan ortam: “Ayrıca ben, oldukça kapalı bir çevrede yetişmiştim.” -A. Ağaoğlu. 3. Yağlık: “Geçen gün sandığı karıştırırken elime işlemeli çevreler geçti.” -M. Yesari. 4. mec. Aynı konu ile ilgisi bulunan kimselerin tümü, muhit: “Burada hükûmet çevrelerinin de övgüye değer davranışını belirtmek gerekir.” -M. And. 5. mec. Bir kimse ile ilişkisi bulunanlar, muhit: “Babanın ve çevresinin var güçleri ile destekledikleri düşünülebilir.” -H. Taner. 6. db. Bir birimden önce veya sonra gelen aynı türden birimlerin tümü, bunların oluşturduğu küçük grup, kontekst. 7. mat. Düzlem üzerindeki bir şekli sınırlayan çizgi. 8. top. b. Hayatın gelişmesinde etkili olan doğal, toplumsal, kültürel dış faktörlerin bütünlüğü.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

İnsanla onun yarattığı kültürün coğrafyasal ve yaşambilimsel dış çevresi, bk. kültür, insan coğrafyası, çevresel kültür, ikincil çevre, çevresel saptamacılık.

Türkçe

İktisat Terimleri Sözlüğü

bk. çevre ülkeleri

Türkçe

Kentbilim Terimleri Sözlüğü

Kişiyi etkileyen, özdeksel ve tinsel gelişmesini, biçimlenmesini ve yaşamını belirleyen, dirimbilimsel, iklimle ilgili ve toplumsal etkenlerin tümü.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(-kası) (biyoloji)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(matematik)

Türkçe

Ruhbilim Terimleri Sözlüğü

Bireye dıştan etki yapan bütün nesne, güç ve uyarımların toplamı.

Türkçe

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü

Bir organizmanın veya bir parçasının üzerinde etki yapan dış etkenler topluluğu.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

1. Etraf, muhit. 2. Çepçevre

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

Bir bireyin, bir toplumsal kümenin ya da bir toplumun dirimbilimsel, toplumsal, ekinsel yaşamını etkileyebilecek dış etmenlerin tümü.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çevre, etraf

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Mendil, baş örtüsü

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Mendil; başörtüsü.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Mendil

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

1. Canlıların içinde yaşadıkları ortam ve bu ortamlardaki çeşitli faktörlerin bütünü, ambiyens. 2. Herhangi bir yapının merkezinden uzakta olan, kenarda olan.

Türkçe

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü

Ayırıcı toplumsal özellikleri bulunan ve bireyleri kuşatarak biçimlenmelerinde köklü bir üstlencesi bulunan ekinsel ya da yersel alan.

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

Bir organizma ya da organizmanın bir parçası üzerine etki yapan dış etkenler topluluğu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Mendil. 2. Yazma, baş örtüsü.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Hakkâri ili, Şemdinli ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. surroundings, environs; vicinity, neighborhood: Çankırı çevresinde in the vicinity of Çankırı. 2. perimeter, encompassing limits, periphery, circumference. 3. natural environment, environment; habitat. 4. (a person´s) circle of friends and acquaintances. 5. circle, group of people who share a common interest or pursuit. 6. embroidered handkerchief. Ç–– Bakanı Minister for the Environment. Ç–– Bakanlığı Ministry of the Environment. –– kirliliği/kirlenmesi environmental pollution, pollution of the environment. –– korunması environmental protection, protection of the environment. –– yolu bypass, beltway, belt highway, Brit. ring road.

İngilizce

(ADJ.)
environmental, ecological, ambient

İngilizce

(N.)
contour, surroundings, environment, premises, adjacencies, ambiance, ambience, purlieus, neighborhood, neighbourhood [Brit.], vicinity, circumference, perimeter, atmosphere, ambit, circle, climate, compass, domain, entou

İngilizce

surroundings; environs, environment; vicinity, neighbourhood; milieu, social surroundings, circle; people in one's circle; circumference, periphery, circuit

Almanca

r Umfang e Peripherie; e Umwelt, e Umgebung; e Kontur; r Bereich, r Bezirk; r Kreis, r Zirkel.

Almanca

Bereich [der], Bezirk [der], Gegend [die]

Almanca

Umfang Peripherie; Umwelt, Umgebung; Kontur; Bereich, Bezirk; Kreis, Zirkel

Fransızca

abords, ambiance [la], cercle [le], circonférence [la], contour [le], entourage [le], environnement [le], milieu [le], périphérie [la], pourtour [le], sphère [la], voisinage [le], perimètre [le]

Fransızca

environs

Flemenkçe

omtrek; omvang; het milieu; omgeving

Yunanca

(το) περιβάλλον

Japonca

mawari

Arnavutça

mjedis, ambient, rreth, afërsi

Kazakça

aymaq

Kazakça

aynala

Kazakça

mañay

Kazakça

orta

Kazakça

qoynaw

Kazakça

töñirek