yerli ne demek?

Türkçe

sıfat
 
1 .    Taşınamayan, başka yere götürülemeyen.  
2 .    Belli bir bölgede yetişen.  
3 .    Yurt içinde yapılan veya bir yurdun kendine özgü niteliklerini taşıyan:
       "Yerli halıları gördüm; koyu sıcak kırmızılarla diri maviler ağır basıyordu."- B. R. Eyuboğlu.  
4 .  sıfat, isim  Oturduğu bölgede doğup büyüyen, ataları da orada yaşamış olan (kimse):
       "Ben buranın yerlisiyim, siz yabancı ve belki de geçicisiniz."- R. H. Karay.
       "Delikanlının, köyün yerli gençlerinden olduğu anlaşılıyordu."- S. F. Abasıyanık.

Birleşik Sözler

yerli dolap
yerli malı
yerli yerinde
yerli yerine
yerli yersiz      

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Budunbilim Terimleri Sözlüğü

İlkel diye nitelenen halkların ve toplulukların üyeleri.

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

Denizaşırı ülkelerde sömürge kurma dönemlerinde, dışardan gelenlerden ayırt etmek için, o ülkenin asıl halkından olan kişilere verilen ad.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. 1. Taşınamayan, başka yere götürülemeyen: Yerli dolap. Yerli sedir. 2. Yurt içinde yapılan veya bir yurdun kendine özgü niteliklerini taşıyan: “Yerli halıları gördüm, koyu sıcak kırmızılarla diri maviler ağır basıyordu.” -B. R. Eyuboğlu. 3. Belli bir bölgede yetişen, otokton: Yerli muz. Yerli meyve. 4. Bir yerin ilk sakini olan, otokton. 5. Oturduğu bölgede doğup büyüyen, ataları da orada yaşamış olan: “Daha önceki gidişinde kendini yerli halka sevdirmişti.” -E. C. Güney.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(coğrafya, jeoloji)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Tümü, hepsi. 2. Tümden, büsbütün: Hasan bu köye yerli gelmiyecek. 3. Hiç: Cebinde yerli para kalmamış.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Çorum ili, İskilip ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Samsun ili, Terme ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. local; indigenous, native; autochthonous; aboriginal. 2. locally produced, locally made, local. 3. domestic (as opposed to foreign). 4. immovable, not portable, built-in (piece of furniture). 5. person who is a native of a place, native, local; autochthon, aborigine. –– yerinde in its proper place; in place, in situ, in its original position. –– yerine into its proper place. –– yersiz (doing something) without stopping to consider whether or not it´s appropriate.

İngilizce

(ADJ.)
aboriginal, autochthonous, domestic, domicilled, homemade, indigenous, local, native, native born

İngilizce

(N.)
aboriginal, autochthon, habitant, inhabitant, resident, American Indian, Amerind, Amerindian

İngilizce

native, indigenous; domestic; native

Almanca

einheimisch

Almanca

einheimisch.

Almanca

einheimisch, heimisch, ortsansässig; Eingeborene(r) [der] [die]

Fransızca

local/e, vernaculaire, indigène

Fransızca

indigène, local

Azerice

yerli

Flemenkçe

inheems;autochtoon;inlands

Lehçe

krajowiec

Lehçe

krajowy

Lehçe

lokalny

Lehçe

miejscowy

Lehçe

rodzimy

Lehçe

tubylec

Lehçe

tutejszy

Yunanca

(ο) ιθαγενής, (ο) ντόπιος

Kazakça

jergilikti

Türkçe

yerli