warrant ne demek?

n. authorization, sanction; justification; authority; license to search (a house, etc.); authorization to make an arrest; guarantee; license; voucher; empowerment

v. authorize; justify, entitle; empower; permit; sanction; vouch for, guarantee; pledge

(N.)
[war·rant || 'wɑrənt ,'wɔ- /'wɒ-]
garanti, teminât, vekâletname, yetki belgesi, hak, yetki, ruhsat, izin belgesi, tayin emri, haklı neden

(V.)
[war·rant || 'wɑrənt ,'wɔ- /'wɒ-]
yetki vermek, mazur göstermek, izin vermek, ruhsat vermek, garanti etmek, temin etmek, kefil olmak

i. 1. gerekçe; haklı neden; yetki: The army cited civil unrest as its warrant for declaring martial law. Ordu sıkıyönetime gerekçe olarak toplumdaki huzursuzluğu gösterdi. 2. garanti, garanti belgesi. 3. kefalet. f. 1. gerektirmek, icap ettirmek. 2. izin

yetki; ruhsat; teminat, kefalet; varant; müzekkere; ilam; mazur göstermek, hak tanimak; garanti etmek

v.garanti et:n.garanti

garanti etmek

garanti

hak

mazur göstermek

ruhsat vermek

ruhsat

tayin emri

temin etmek

teminât

vekâletname

yetki belgesi

yetki vermek

yetki

izin belgesi

izin vermek

m H varant; ardiye makbuzu