vurmak ne demek?

Türkçe

(-e durum ekiyle kullanılan fiil)
 
1 .    Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere hızla indirmek.  
2 .    Ses çıkarmak için, bir şeyi başka bir şey üzerine hızlıca değdirmek:
       "Kapılarını vurmadan, kartını göstermeden, kademeye aldırmadan odalara giriyor."- R. H. Karay.  
3 .    Etkisi bir yere kadar uzanmak, sokulmak, girmek, duyulmak, yansımak, aksetmek:
       "Yıkık damından içeriye parça parça güneş vurur."- R. H. Karay.  
4 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Hızla değmek, çarpmak.  
5 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil), matematik  Çarpma işlemini yapmak.  
6 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Sürmek.  
7 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Bağlamak, takmak, koymak:
       "Seni buradan ellerine kelepçe, ayaklarına zincir vurup öyle götürecekler!"- Y. K. Karaosmanoğlu.  
8 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Olduğundan başka bir biçime çevirmek veya olduğundan başka biçimde görünmek:
       "Bohçacı ve yazmacı kadınların tuhaflığına vurarak etrafını alırlar."- R. H. Karay.  
9 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Batıcı veya kesici cisimleri saplamak, kakmak.  
10 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)  Uygulamak, basmak, koymak.  
11 .  mecaz  Çok etki etmek, yaralamak.  
12 .    Ses çıkarmak, ses vermek, çalmak.  
13 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil), argo söz  Herhangi bir biçimde haksız yoldan para almak, soymak.  
14 .  argo söz  İçki içmek.  
15 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Amaçladığı şeye rast getirmek.  
16 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Hızla çarpmak.  
17 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Silâhla yaralamak, öldürmek:
       "Bir gün kızı kurtarmışlar, ayıyı vurmuşlar, kızı saraya götürmüş, padişahın oğluna vermişler."- H. E. Adıvar.  
18 .    Dokunmak, hasta etmek.  
19 .    (soğuk, dolu gibi şeyler için) Zarar vermek.  
20 .  (nesne almayan fiil)  Vuru durumunda olmak, çarpmak:
       "Kalbi öylesine kopacakmış gibi vuruyordu."- H. Taner.  
21 .    Çıkmak, isabet etmek.  
22 .    Üzerinde görünmek, üzerine düşmek.  
23 .    Desteklemek, dayamak.  
24 .    Çıkmak, görünmek.  
25 .    Sırtına, omzuna yerleştirmek veya bir şeyi başka bir şey üzerine koymak:
       "Yatağını, yorganını bir denk yapıp, babadan kalma çiftesini omuzuna vurdu, Florina'ya yerleşti."- N. Cumalı.
       "Hamalın biri sırtına koca bir ayna vurmuş, götürüyordu."- H. Taner.  
26 .    Tavla oyununda pulu kırmak.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

vur abalıya
vur aşağı tut yukarı
vur dedimse (veya dedikse) öldür demedim (veya demedik) ya
vurduğu yerden ses gelmek
vurdukça tozumak
vur patlasın, çal oynasın

Birleşik Sözler

başvurmak      

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(-e) 1. Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere hızla çarpmak: Masaya vurmak. Birinin başına vurmak. 2. (-i) Ses çıkarmak için bir şeyi başka bir şey üzerine hızlıca çarpmak: “Kapılarını vurmadan, kartını göstermeden, kademeye aldırmadan odalara giriyor.” -R. H. Karay. 3. Etkisi bir yere kadar uzanmak. 4. Duyulmak, hissedilmek. 5. Üzerinde görünmek, üzerine düşmek, yansımak, aksetmek: “Yıkık damından içeriye parça parça güneş vurur.” -R. H. Karay. 6. Olumsuz yönde etkilemek: Kriz kitap dünyasını da vurdu. 7. (-i, -e) Hızla değmek, çarpmak: Kolumu duvara vurmuşum. 8. Sürmek: Duvara boya, tahtaya cila vurmak. Yakı vurmak. 9. Takmak, koymak, bağlamak: “Seni buradan ellerine kelepçe, ayaklarına zincir vurup öyle götürecekler!” -Y. K. Karaosmanoğlu. 10. Bağlama, ilişkilendirmek: “Bohçacı ve yazmacı kadınların tuhaflığına vurarak etrafını alırlar.” -R. H. Karay. 11. Olduğundan başka biçimde görünmek: Deliliğe vurmak. 12. (nsz) Batıcı veya kesici cisimleri saplamak, kakmak: Bıçak vurmak. 13. (nsz) Uygulamak, basmak, koymak: Damga vurmak. 14. Ses çıkarmak, ses vermek, çalmak. 15. (-i) Amaçladığı şeye rast getirmek. 16. (-i) Hızla çarpmak: Ayağını güm güm yere vurarak. 17. (-i) Silahla yaralamak, öldürmek: “Bir gün kızı kurtarmışlar, ayıyı vurmuşlar, kızı saraya götürmüş, padişahın oğluna vermişler.” -H. E. Adıvar. 18. Dokunmak, hasta etmek: “Bizim evin bacası çekmiyor. Bütün kış, maaile kömür vuruyor bizi bu yüzden.” -N. Hikmet. 19. (nsz) Soğuk, dolu vb. ürünlere zarar vermek: “Dolu, bu yıl ekinlerin çoğunu vurmuş.” -F. Otyam. 20. (nsz) Kalp, vuru durumunda olmak, çarpmak: “Kalbi öylesine kopacakmış gibi vuruyordu.” -H. Taner. 21. Piyango vb. çıkmak, isabet etmek. 22. (-i) Desteklemek, dayamak: Akşam olunca kapının desteğini vurduk. 23. Çıkmak: Su dışarı vurdu. 24. Sırtına, omzuna yerleştirmek: “Hamalın biri sırtına koca bir ayna vurmuş götürüyordu.” -H. Taner. 25. Bir şeyi başka bir şey üzerine koymak. 26. Tavla oyununda pulu kırmak. 27. mec. Manevi olarak yaralamak. 28. argo İçki içmek. 29. argo Kadeh tokuşturmak. 30. (-i) argo Herhangi bir biçimde haksız yoldan para almak, soymak: Birinin on milyon lirasını vurmak. 31. (-i, -e) mat. Çarpma işlemini yapmak: İkiyi dörde vurursak sekiz eder.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Yapıştırmak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Denk getirmek: Tam üstüne vurmuşum. 2. Yönelmek, sapmak (genellikle yokuş için). 3. Koymak: Yemeği ataşa vur. 4. Yüklemek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Vurmak (bk. urmak)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Çarpmak, vurmak. 2. (çalgı) Çalmak. 3. İdam etmek. 4. Silahla öldürmek. 5. Seslenmek // yola vurmak: uğurlamak

İngilizce

-ur 1. /a/ to hit, strike. 2. /a/ to knock on; to tap on. 3. /ı/ to shoot; to stab. 4. /ı/ to kill. 5. /ı/ to hit (a target). 6. /ı/ to hunt (animals). 7. /ı, a/ to drive (a nail, etc.) into. 8. /ı, a/ to give (someone) (a hypodermic injection): Doktor, Mahmut´a iğne vurmadı. The doctor didn´t give Mahmut a shot. 9. /ı, a/ to put (one thing) on (another): Dudu bohçayı sırtına vurdu. Dudu put the large bundle on her shoulder. O kola bir yama vuracağım. I´ll put a patch on that sleeve. Polis, Enver´in ellerine kelepçe vurdu. The policeman handcuffed Enver. Ön kapıya kırmızı boya vurmak istiyor. He wants to paint the front door red. Ağrıyan koluna hardal yakısı vurdu. She put a mustard plaster on her aching arm. 10. /ı, a/ to multiply: Onu ona vurursan yüz eder. If you multiply ten by ten, you get a hundred. 11. /a/ (for light, a shadow, rain, wind) to hit, strike, fall on. 12. /ı/ (for a clock) to strike (the hour). 13. /ı/ to steal. 14. /ı/ to have, knock back (a drink). 15. /ı/ (for something) to make (someone) sick; /a/ (for something) to make (itself) felt in (a part of one´s body). 16. /ı/ (for a shoe) to chafe, blister (one´s foot). 17. /a/ to strike out along, head out along (a road); to head for. 18. /ı, a/ to knock or throw (someone or something) to/on (the ground). 19. /ı/ to slam (something) shut. 20. /ı/ (for something) to damage or blight (a crop). 21. (for one´s heart or pulse) to beat. 22. /a/ slang to *screw, have sex with. Vur abalıya! Jump on someone who´s weaker than you are! (said reproachfully). Vur dedikse öldür demedik ya! colloq. I didn´t ask you to go that far! vur deyince öldürmek (for someone) to tend to carry things to extremes. vur patlasın, çal oynasın 1. (enjoying oneself) wildly, to the hilt, by whooping it up, by painting the town red, by living it up. 2. living it up, Brit. going on the razzle: Bu tazminat bir elime geçsin, ondan sonra vur patlasın çal oynasın! Once I get my hands on this retirement bonus, I´m going to live it up! vurdukça tozumak to get more complicated the deeper one gets into it.

İngilizce

(V.)
bang, beat, bruise, bust, catapult, catch, clap, clip, clout, dash, deal, gun, hit, impinge, inflict, kayo, knock, land, lay out, lay to, lodge, mall, nail, pack, plant, plonk, plug, plunk, pound, pummel, punch, ram, sho

İngilizce

to hit; to strike, to bash, to dash; to bump; to knock; to bang; to slap, to clip, to clout, to deal sb/sth a blow; to shoot; to shoot dead; to wound; to be reflected (on); to feign, to pretend to be, to fake; to hurt deeply; to make ill; to put (on one's

Almanca

schlagen; stossen; treffen; schiessen, erschiessen, töten; klopfen, pochen.

Almanca

schlagen, aufschlagen, auftragen, einfahren, klopfen, pochen, schießen, treffen; (top) zuschlagen

Almanca

schlagen; stossen; treffen; schiessen, erschiessen, töten; klopfen, pochen

Fransızca

frapper, battre, abattre, percuter, taper, asséner, assasiner, tuer, choquer, cingler, cogner, descendre, ficher, flanquer

Arnavutça

1. godas
2. godit

Kazakça

atıp tïw

Kazakça

atw

Kazakça

soğw

Kazakça

şarpw

Kazakça

urıp qulatw

Kazakça

urıp-soğw

Kazakça

urw