tepe ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Bir şeyin en üstteki bölümü:
       "Pencere önünde dimdik durmuş, kocaman ağaçların tepesine bakıyordunuz."- S. F. Abasıyanık.  
2 .   coğrafya  Yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimi:
       "Derenin sağ tarafına yükselenen tepenin yamaçları daha hafif eğimli,daha genişti."- N. Cumalı.  
3 .  teklifsiz konuşmada  Birinin yanı başı, baş ucu.  
4 .    Bir yerin, bir nesnenin vb. nin üstü, tam hizası:
       "Ekşisu'da trenden indikleri sırada güneş tam tepelerindeydi."- N. Cumalı.  
5 .   anatomi  Başın üst, kafatasının iki kulak arasında kalan bölümü:
       "Güneş sanki yalnız sizin tepenize ışık ve sıcaklık aksettirmeye çalışıyor."- R. H. Karay.
       "İncirlerden birini gözüne kestirdiği vakit yukarıdaki dala çıkıyor, tepe aşağı sarkarak...koparıyordu."- R. N. Güntekin.  
6 .   matematik  a) çokgende veya çok yüzlüde köşelerden her biri; b) ikiz kenar bir üçgende eşit kenarların kesişme noktası; c) bakışım ekseni bulunan bir eğrinin veya yüzeyin bu eksenle kesişme noktalarından her biri.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

(birine) tepeden bakmak
tepeden tırnağa süzmek
tepesi aşağı gitmek
(birinin) tepesinde bitmek
tepesinde havan dövmek (veya değirmen çevirmek)
tepesinden (veya başından) kaynar su dökülmek
(birinin) tepesine dikilmek
(birinin) tepesine (veya başına) binmek (veya çıkmak)
tepesinin tası atmak
tepesi üstü
tepesi (veya beyni) atmak  

Birleşik Sözler

tepe açısı
tepe aşağı
tepebaşı
tepe camı
tepeden inme
tepeden inmeci
tepeden inmecilik
tepeden tırnağa
tepegöz
tepegözler
tepe lambası
tepetakla
tepetaklak
tepe üstü
ada tepe
dere tepe
tanık tepe      

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

Bağılyüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimine verilen ad.

Türkçe

Fizik Terimleri Sözlüğü

Bir dalgalı akımda ulaşılan en yüksek değer.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Bir şeyin en üstteki bölümü: “Pencere önünde dimdik durmuş, kocaman ağaçların tepesine bakıyordunuz.” -S. F. Abasıyanık. 2. Bir yerin, bir nesnenin vb.nin üstü, hizası: “Ekşisuda trenden indikleri sırada güneş tam tepelerindeydi.” -N. Cumalı. 3. tkz. Birinin yanı başı, baş ucu: Tepemde durup canımı sıktı. 4. anat. Başın üst, kafatasının iki kulak arasında kalan bölümü: “Güneş sanki yalnız sizin tepenize ışık ve sıcaklık aksettirmeye çalışıyor.” -R. H. Karay. 5. coğ. Yüksekliği genellikle birkaç yüz metreyi geçmeyen, çok kez tek başına, yamaçları yatık yer biçimi: “Derenin sağ tarafına yükselen tepenin yamaçları daha hafif eğimli, daha genişti.” -N. Cumalı. 6. mat. Çokgende veya çok yüzlüde köşelerden her biri. 7. mat. İkizkenar bir üçgende eşit kenarların kesişme noktası. 8. mat. Bakışım ekseni bulunan bir eğrinin veya yüzeyin bu eksenle kesişme noktalarından her biri.

Türkçe

İktisat Terimleri Sözlüğü

bk. doruk

Türkçe

Matematik Terimleri Sözlüğü

bk. doruk noktası

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(coğrafya)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(çiçek durumları) (botanik)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(matematik)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tütün bitkisinin yukarıya doğru en son, beşinci tabaka yaprakları.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tepe || tebbe

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Doruk

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Diyarbakır ili, Dicle ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Diyarbakır ili, Lice ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Konya ili, Sille bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. hill. 2. top, top part: ağacın tepesinde at/in the top of the tree/on top of the tree. 3. crown, topmost part (of one´s head). 4. crest, crown (of a bird). 5. math. vertex. 6. colloq. the space right beside one: Tepemde dikilme öyle! Don´t stand here breathing down my neck! –– altını the gold coins ornamenting a woman´s headdress. –– aşağı 1. upside down. 2. headlong, headfirst. ––si aşağı gitmek to experience hard times, go downhill, hit the skids; to fail miserably, fall flat on one´s face. ––si atmak to lose one´s temper, blow one´s stack. ––den bakmak /a/ to view with scorn or disdain, look down on, look down one´s nose at. ––sine binmek/çıkmak /ın/ to bedevil (someone) a lot, badger or bug (someone) to death. ––sinde bitmek /ın/ 1. to bedevil (someone) a lot, harass, badger, or bug (someone) to death. 2. to appear suddenly before (someone) or at (someone´s) side. ––sinde boza pişirmek /ın/ to make (someone) very uncomfortable; to crack the whip over (someone´s) head; to make it rough for (someone). –– deliği/mazgalı machicolation. ––sine dikilmek /ın/ (suddenly to go up to someone and) to plant oneself right beside or squarely before (him/her). ––sinde havan dövmek /ın/ 1. (for people upstairs) to disturb (people downstairs) by making noise, try to bring the ceiling down on (those living downstairs). 2. stubbornly to refuse to let (someone) forget something, continually to remind (someone) of something. 3. constantly to pester (someone) about something. ––den inme 1. (an order) which comes from a high official, which comes from one of the big guns. 2. very sudden and unexpected. ––sinden (aşağı) kaynar su/sular dökülmek to be left aghast, be stunned, be knocked or thrown for a loop (by an unpleasant event). –– saçı scalp lock. ––den tırnağa (kadar) from head to toe, from head to foot. ––si üstü 1. upside down. 2. headlong, headfirst.

İngilizce

(ADJ.)
top, apical, peak

İngilizce

(N.)
hill, top, crown, tip, roof, apex, cap, crest, down, eminence, eminency, fell, head, height, hump, mount, peak, ridge, rise, topknot, vertex

İngilizce

hill; top; summit, peak; crest

Almanca

Anhöhe f; Höhe f; Hügel m; Scheitel m; Spitze f

Almanca

r Gipfel; r Wiptel; r Hügel; e Spitze, r Scheitelpunkt.

Almanca

Spitze [die], Anhöhe [die], Aufsatz [der], Berg [der], Erhebung [die], Halde [die], Höhe [die], Hügel [der], Scheitel [der]; (çiçek) Krone [die]

Almanca

Gipfel; Wiptel; Hügel; Spitze, Scheitelpunkt

Fransızca

colline [la], sommet [le], cime [la], faîte [le], tête [la], éminence [la], haut [le], hauteur [la], monticule [le], pic [le]

Fransızca

colline, sommet

Azerice

təpə

Lehçe

górka

Lehçe

pagórek

Lehçe

szczyt

Lehçe

szczytowy

Lehçe

wierzchołek

Lehçe

wzgórze

Japonca

oka

Arnavutça

1. kodër
2. majë

Kazakça

döñ

Kazakça

jal

Kazakça

töbe

Kazakça

üstirt