savaş ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(tür.) er. - iki taraf teşkilat, ülke veya ülkeler topluluğu arasında meydana gelen silahlı vuruşma, cenk, muharebe, harb. doğuş, kavga. mücadele uğraş.

Türkçe

isim
 
1 .    Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silâhlı mücadele, harp.  
2 .    Uğraşma, kavga, mücadele.  
3 .    Hayvanların birbirleriyle yaptığı mücadele.  
4 .    Bir şeyi ortadan kaldırmak, yok etmek amacıyla girişilen mücadele.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

savaş açmak (veya ilân etmek)

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. ask. Devletlerin diplomatik ilişkilerini keserek giriştikleri silahlı mücadele, harp, cenk: “Savaş yıllarıydı. Orta hâllilerin bile doğru dürüst yiyeceği yoktu.” -A. Kutlu. 2. Uğraşma, kavga, mücadele. 3. Hayvanların birbirleriyle yaptığı mücadele: Kartallarla leyleklerin savaşı. 4. Bir şeyi ortadan kaldırmak, yok etmek amacıyla girişilen mücadele: Veremle savaş.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

Bir toplumun başka bir topluma, isteğini benimsetme amacıyla tüm olanakları ve güçleriyle yaptıkları düzenli saldırı.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Kavga, muharebe, mücadele, harp, mukatele.

Türkçe

Tarih Terimleri Sözlüğü

İki ya da daha çok devletlerin, istediklerini kabul ettirmek ya da başkasının isteklerine boyun eğmemek amacıyla, birbiriyle diplomatik ilişkilerini keserek silâhlı güçlerle vuruşmaları.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

Başka toplumları, kümeleri sömürmek için ya da onların sömürüsünden kurtulmak için insan toplumlarının, kümelerinin giriştikleri silâhlı kavga.

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Türkçe) - İki taraf teşkilat, ülke veya ülkeler topluluğu arasında meydana gelen silahlı vuruşma, cenk, muharebe, harb. Doğuş, kavga. Mücadele uğraş.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Silahlı çatışma. 2. Uğraşma, kavga, mücadele.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Kastamonu ili, Pınarbaşı ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Konya ili, Akşehir ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. war. 2. struggle, fight, striving. –– açmak to start a war; to begin to fight. –– bölgesi theater of war. –– durumu state of war. –– gereçleri munitions. –– ilanı declaration of war. –– suçları war crimes. –– tutsağı prisoner of war.

İngilizce

(ADJ.)
war, fighting, wartime

İngilizce

(N.)
war, warfare, battle, fight, combat, fighting, struggle, campaign, conflict, crusade, fray

İngilizce

war; battle; fight, struggle, combat; martial

Almanca

r Krieg; r Kampf.

Almanca

Bekämpfung [die], Gefecht [das], Kampf [der], Krieg [der]

Almanca

Krieg; Kampf

Fransızca

guerre [la], baroud [le], lutte [la]

Fransızca

combat, guerre

Azerice

döyüş

Lehçe

bitwa

Lehçe

bój

Lehçe

kłótnia

Lehçe

walka

Lehçe

wojna

Lehçe

wojować

Yunanca

(ο) πόλεμος, (η) μάχη, (ο) αγώνας

Arnavutça

betejë

Kazakça

ayqas

Kazakça

soğıs

Kazakça

şabıs

Kazakça

urıs