parlamak ne demek?

Türkçe

(nesne almayan fiil)
 
1 .    Güçlü bir ışık çıkarmak, ışık saçmak:
       "O benim milletimin yıldızıdır parlayacak."- M. A. Ersoy.  
2 .    Bir ışık kaynağından gelen ışınları yansıtmak.  
3 .    Tutuşup alev çıkarmak:
       "Pof diye gaz parladı ve zaten seyrek olan kirpiklerimi ütüledi."- B. Felek.  
4 .  mecaz  Ün, san kazanmak; herkesçe tanınmak, mevkisi yükselmek:
       "Nüfuzlu akrabalarının yardımı sayesinde bir iki senede parlamış, büyük bir hariciye memuru olmuş."- R. N. Güntekin.  
5 .  mecaz  Birdenbire öfkelenmek:
       "En büyük zaafı da, kendisine çıkar sağlayacak insanlara karşı bile, yoktan yere parlayıverişleri idi."- T. Buğra.  
6 .  mecaz  Işıldamak:
       "Feride'nin yüzünde bir çocuk sevinci parladı."- R. N. Güntekin.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(nsz) 1. Güçlü bir ışık çıkarmak, ışık saçmak: “O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak / O benimdir, o benim milletimindir ancak” -M. A. Ersoy. 2. Bir ışık kaynağından gelen ışınları yansıtmak: Ayna parlıyor. 3. Tutuşup alev çıkarmak: “Pof diye gaz parladı ve zaten seyrek olan kirpiklerimi ütüledi.” -B. Felek. 4. mec. Mevkisi yükselmek: “Nüfuzlu akrabalarının yardımı sayesinde bir iki senede parlamış, büyük bir hariciye memuru olmuş.” -R. N. Güntekin. 5. mec. Ün, san kazanmak, herkesçe tanınmak: “Kendini nasıl müdafaa edebilip yâr ve ağyar nazarında parlayacak.” -N. Hikmet. 6. mec. Birdenbire öfkelenmek: “En büyük zaafı da kendisine çıkar sağlayacak insanlara karşı bile yoktan yere parlayıverişleri idi.” -T. Buğra. 7. mec. Ortaya çıkmak: “Feridenin yüzünde bir çocuk sevinci parladı.” -R. N. Güntekin.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Uçmak : Sazların arkasından bir keklik havaya doğru parladı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Odunu yarmak, parçalamak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Parçalamak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İyi karşılamak, konukseverlik göstermek.

İngilizce

1. to shine; to gleam; to glisten. 2. to flare, flare up, flame up, burst into flame. 3. to flare up (in anger). 4. to shine; to become eminent; to display brilliance.

İngilizce

(V.)
deflagrate, shine, blaze, twinkle, gleam, sparkle, flare up, loose off at, beam, blink, coruscate, flash, fulminate, glare, glint, glisten, glitter, glow, light up, lighten, shine out, smile

İngilizce

to shine, to gleam, to glitter, to brighten, to blaze, to glint, to glisten, to sparkle; to flare up, to flame up; to acquire influence

Almanca

glänzen, leuchten.

Almanca

blinken, blitzen, glänzen, scheinen, aufbrausen

Almanca

glänzen, leuchten

Fransızca

briller, éclairer, luire, rayonner, se gendarmer, s'enflammer

Fransızca

briller

Azerice

parlamaq

Lehçe

świecić

Japonca

hikaru

Kazakça

jaltıldaw

Kazakça

jarqıldaw

Kazakça

jarqıraw

Kazakça

jartıldaw

Kazakça

jıltıraw