link ne demek?

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. hlk. Atın eşkin yürüyüşü.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. bl. İlişim.

Türkçe

Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü

1. Bağlantı: § “Büyükdere’de, Sarıyer İskelesi’nden link seferi vapurlar.” -Adalet Ağaoğlu, Başka Karşılaşmalar, 88. 2. İletişim dizgesi birliği.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Pirinç dövmeye yarayan tahta dibek. 2. Merkezinden çıkan oka at koşulan, bulgur, yarma yapmaya yarayan değirmen. 3. Dokuma cenderesi. 4. Kendir dövmeye yarayan ve su ile dönen dolap. 5. Kaldıraç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çabucak, bir çırpıda : İlçeye bir linkte gittim.

İngilizce

-gi trot (gait).

İngilizce

n. one ring of a chain; something which connects one thing to another, connection, bond; one in a series; (Computers) text or images on a Web that serves as a route to another Web file or page on the Internet, connection between two data files so that both are simultaneously updated; "jump", part of a hypertext document that connects to another document; unit in a communications system; cuff link; ring; unit of distance (Engineering, Surveying); torch made of flax and tar

İngilizce

v. join; connect; be joined, be connected; (Computers) connect between two data files so that both are simultaneously updated

Türkçe

(N.)
[lɪŋk]
halka, bağlantı, bağ, kol düğmesi, eklem, meşale

Türkçe

(V.)
[lɪŋk]
bağlamak, eklemek, bağlantı kurmak, ulamak, birleşmek, eklenmek

Türkçe

i. 1. halka, zincir baklası. 2. bağ, bağlantı. 3. radyo, TV link. f. birbirine bağlamak, birleştirmek, zincirlemek; birbirine bağlanmak, birleşmek, zincirlenmek.

Türkçe

baglanti, bag; zincir halkasi, zincir baklasi,(together, up ile) baglamak, birlestirmek

Türkçe

v.bağla:n.bağ,v.bağla:n.bağlantı

Türkçe

v.bağla:n.bağlantı

Türkçe

bağ

Türkçe

bağlamak

Türkçe

bağlantı kurmak

Türkçe

bağlantı

Türkçe

birleşmek

Türkçe

eklem

Türkçe

eklemek

Türkçe

halka

Türkçe

kol düğmesi

Türkçe

ulamak

Türkçe

Mühendislik Terimleri

V.Bağla:N.Bağ

Türkçe

sol

Türkçe

- sol; -e Seite l. sol sayfa 2. (e-s Stoffes) kumasm ters yüzü 3. sol taraf; -er Verteidiger Fb. solbek; -er Flügelstürmer Fb. solacik; -er Läufer Fb. solhaf; Laß deine -e Hand nicht wissen, was die rechte tut! (Bibel) Bir elinin verdigini öbür elin duymasinl Spr.; mit dem -en Bein zuerst aufstehen fig. sol (od. ters) tarafmdan kalk-mak; Das mache ich mit der -en Hand! (prahlerisch) Umurumun teki! -er Hand sol kolda °e f l. pol. soicular 2. (Hand) sol el 3. (Boxen) sol; Zeitungen pl. der -n solcu gazeteler -isch l. (ungeschickt) beceriksiz, hoyrat, köylü, colpa 2. (gehemmt) Ermeni gelini (gibi); kisnk