kemik ne demek?

Türkçe

isim, anatomi
 
1 .    İnsanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü biçimdeki sert organların genel adı:
       "Kemikten bir tahta gibi gıcırdayarak Nihat yerinden kalktı."- P. Safa.  
2 .  sıfat  Kemikten yapılmış.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

kemiğine (kemiklerine) kadar
(birinin önüne) kemik atmak
kemik gibi
(birinin) kemiklerini kırmak
kemikleri sayılmak
kemikleri sızlamak

Birleşik Sözler

kemik bilimci
kemik bilimi
kemik doku
kemik rengi
kemik yalayıcı
kemik zarı    

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

İskeleti oluşturan, içinde kollagen teller ve kalsiyum tuzları bulunan, süngerimsi kemik ve sert kemik olmak üzere iki tipi olan, kasların bağlanmasıyla hareketi sağlayan, uzun, kısa ya da değişik boylarda olabilen, sertleşmiş bir özelleşmiş bağ dokusu tipi.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. anat. İnsanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü biçimdeki sert organların genel adı: “Kemikten bir tahta gibi gıcırdayarak Nihat yerinden kalktı.” -P. Safa. 2. sf. Bu sert organdan yapılmış: Kemik tarak.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü (II)

Omurgalı hayvanların iskeletini meydana getiren madde.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

İngilizce

1. bone. 2. osseous. –– atmak /a/ 1. to throw a bone (to a dog). 2. to throw (someone) a sop, appease (someone) (used disparagingly). –– çıkıntısı process of a bone, projection. –– erimesi path. osteolysis. –– gibi 1. as hard as a bone; very sound or tough. 2. bone-dry. –– gübresi bone meal. –– iltihabı/yangısı path. osteitis. ––ine/––lerine kadar işlemek to penetrate right to one´s bones. ––lerini kırmak /ın/ to give (someone) a good thrashing, beat (someone) up. –– kömürü animal charcoal, boneblack. –– külü bone ash. –– oluşumu osteogenesis. –– pensi bone nippers. ––leri sayılmak to look like a scarecrow, be too thin. –– testeresi bone saw. –– törpüsü surgeon´s rasp, raspatory. –– unu bone meal. –– veremi path. tuberculosis of the bones. –– yağı bone oil, Dippel´s oil. –– yalayıcı toady, sycophant, bootlicker.

İngilizce

(ADJ.)
bone, osseous, osteoid

İngilizce

(N.)
bone

İngilizce

(Pref.)
osteo

İngilizce

bone

Almanca

Knochen m

Almanca

r Knochen.

Almanca

Knocken [der]

Almanca

Knochen

Fransızca

os [le]

Fransızca

os

Azerice

sümük

Flemenkçe

het been; het bot

Lehçe

kostny

Lehçe

kość

Yunanca

(το) κόκκαλο

Kazakça

süyek