karakter ne demek?

Türkçe

isim Fransızca caractère
 
1 .    Bir nesnenin, bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen ana özellik, öz yapı, seciye.  
2 .    Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu; duygulanma ve davranış biçimi:
       "Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır."- R. H. Karay.  
3 .    Üstün, manevî özellik:
       "Yıldız'ın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var."- A.Gündüz.  
4 .    Basımda harf türü.  
5 .   felsefe  Bireyin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü.  
6 .   edebiyat  Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse.

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

bk. damga

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Bir türün bireylerinin sahip olduğu biçim, renk, büyüklük, yapı özellikleri. Genlerin etkisi ile meydana çıkarak dölden döle taşınırlar.

Türkçe

Eğitim Terimleri Sözlüğü

1. Belli ahlak ölçülerine göre değerlendirilen kişilik. 2. Bir organizmanın belirgin yönü ya da yönleri. 3. Bir şeyi benzerlerinden ayıran temel özellik.

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

(Yun. kharakter = oyulmuş, çizilmiş, kalıpla basılmış < kharassein = yarmak, oymak, çizmek) : 1. (Genel anlamda) Bir nesnenin, bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti; bireyin davranış biçimlerinin bütününü belirleyen ana özellik. 2. (Ahlak felsefesinde) Kişinin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve eylemlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü.

Türkçe

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

Kişileştirme işleminde derinlemesine ele alınan oyun kişisi; kendine özgü nitelikler içinde ruhsal gelişimi olan oyun kişisi. Karakterin dış görünüşleri ötesinde anlamı sağlayan iç yaşamı vardır. Örnek : Hamlet, Galile, Tartuffe, Othello, Treplev vb.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Ayırt edici nitelik. 2. Bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen, üstün ana özellik, öz yapı, ıra, seciye: “Yıldızın iyi bir eğitimi, kuvvetli bir karakteri var.” -A. Gündüz. 3. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi: “Pek uysal, tatlı, neşeli karakterine rağmen dostum kavgacıdır.” -R. H. Karay. 4. Basımda harf türü. 5. ed. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse. 6. fel. Bireyin kendi kendine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü.

Türkçe

Matematik Terimleri Sözlüğü

(...)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(zooloji)

Türkçe

Ruhbilim Terimleri Sözlüğü

Töreler ve törel değerlerle ilgili olarak, kişinin güçlüklere karşın göreli olarak düzenli ve sürekli tepki yapmasını sağlayan özelliklerden oluşan dizgeleşmiş bütünlük.

Türkçe

Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü

1. Bir nesnenin, bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleyen ana özellik, öz yapı, seciye: § “Muayyen fertlerde can ile ruhun birleşme ve ahenginden nasıl bir karakter husule geldiğini aramakla mükelleftir” -Ziya Gökalp, Terbiyenin Sosyal ve Kültürel Temelleri, 42. § “En umumi karakteri ve en geniş tarifiyle klasik...” -Peyami Safa, Sanat-Edebiyat-Tenkit, 150. § “Bu çocuğun karakteri bu süfliyete doğarken düşmedi ya?” -Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Bir Sürgün, 173. § “Avrupalının şarklı karaktere en yakın milletini tanırsınız.” -Necip Fazıl Kısakürek, Hikâyelerim, 68. § “Nahif ve titrek vücudunun umumi karakterleriyle ince sesi arasındaki tabii ahenk...” -Peyami Safa, Bir Tereddüdün Romanı, 47. § “O kıyafetle ve karakterle şehre, sokağa, insanların arasına fırlasın.” -Ahmet Hamdi Tanpınar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü, 40. 2. Bir kimsenin veya bir insan grubunun tutumu, duygulanma ve davranış biçimi: § “Karakter buna denir işte!” -Adalet Ağaoğlu, Toplu Oyunlar-Çok Uzak Fazla Yakın, 514. § “Karakterlerine göre, artık ikisi için de dönüş yolları kapanmış bulunuyordu.” -Reşat Nuri Güntekin, Eski Hastalık, 122. § “Yere basan topuktan sonra, sıra ayak parmaklarına gelirken, Selmin’in gizleyicilik, inat ve hesaplı davranış gibi karakter vasıfları, o kısacık anın yumuşak sesleri ile çıtırtıları arasında beliriyor.” -Peyami Safa, Yalnızız, 154. § “Böylece bu hâl tercümesini bir kahramanın kaygılı fakat inanlı, yerici fakat yapıcı karakterinin tasviri hâlinde canlandırıyordu.” -Ruşen Eşref Ünaydın, Röportajlar II, 81. § “Baba-kızın birbirine benzeyen karakter ve ilgi alanlarından ötürü çok iyi anlaşıyor olmasını doğru değerlendiremeyecek kadar gönül gözü körleşen Meryem, babalarla-kızlar ve annelerle-oğullar arasındaki o şefkat dozu yoğun özel bağı kavramamakta ısrarlıydı.” -Buket Uzuner, Uzun Beyaz Bulut (Gelibolu), 30. § “Aynı karakter, aynı ideal sahipleriyiz.” -Ahmet Rasim, Muharrir Bu Ya, 4. § “Karakteri ve bileği sağlam cahil ve sert, kişiliği ağır-Attila İlhan, Batının Deli Gömleği, 146. § “Yalnız yazdıklarıyla değil, yaptığı mücadele ile de Fikret, edebiyat ve düşünce tarihimizde büyük bir ahlak ve karakter davası yarattı.” -Nurullah Ataç, Dergilerde Deneme, 112. 3. Üstün, manevi özellik. 4. Basımda harf türü: § “Onu yabancı filmlerde oynayan bir karakter artistine benzetiyordum.” -Yavuz Bülent Bakiler, Üsküp’ten Kosova’ya, 5. 5. Bireyin kendi kendisine egemen olmasını, kendi kendisiyle uyum içinde bulunmasını, düşünüş ve hareketlerinde tutarlı, sağlam kalabilmesini sağlayan özellikler bütünü. 6. Bir eserde duygu, tutku ve düşünce yönlerinden ele alınan kimse: § “Onun hiçbir hikâyesinde, muayyen vaka, tahlil, tip, karakter aramayın.” -Peyami Safa, Yazarlar-Sanatçılar-Meşhurlar, 38. § “Hayattan dilimler, itiraflar, tarihî romanlar, halk romanları, töre ve karakter romanları vs.” -Cemil Meriç, Kırk Ambar, 270.

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Canlının morfolojik ve fizyolojik özelliklerinden her biri.

Türkçe

Yazın Terimleri Sözlüğü

Yazın yapıtılarında, bir kişiyi benzerlerinden ayıran temel özelliklerin tümü.

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

(Lat. character = işaret koyma aleti) Bir variyete ya da türün bireylerinin sahip olduğu biçim, renk, büyüklük, yapı özellikleri olup genlerin etkisi ile meydana çıkarak bir dölden bir döle taşınırlar.

Türkçe

Osmanlıca

temel özellik.

Türkçe

Osmanlıca

yun. Huy. Mizac. Seciye. Bir şeyi benzerlerinden ayırdetmeğe yarayan temel hususiyet

Türkçe

Osmanlıca

yun. Huy. Mizac. Seciye. Bir şeyi benzerlerinden ayırdetmeğe yarayan temel hususiyet.

İngilizce

character. –– eğitimi character training. –– oyuncusu character actor. –– rolü character part.

İngilizce

(N.)
character, personality, constitution, fiber, fibre, form, persona, personage, self, strain, person

İngilizce

character, personality, disposition özyapı, ıra, seciye; character

Almanca

r Charakter.

Almanca

Charakter [der], Gesinnung [die], Individualität [die], Natur [die], Type [die], Wesen [das]; (harf) Anschlag [der]

Almanca

Charakter

Fransızca

caractère [le], cachet [le], esprit [le], tempérament [le]

Fransızca

caractère, lettre

Azerice

xarakter

Flemenkçe

het karakter

Lehçe

litera

Yunanca

(ο) χαρακτήρας, (ο) ρόλος

Arnavutça

karakter

Kazakça

minez

Kazakça

minez-qulıq

Kazakça

qılıq

Kazakça

şrïft