kaplama ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Kaplamak işi.  
2 .    Bir şeyin dışına süsleme veya koruma amacıyla geçirilen başka maddeden kat:
       "Her pencereyi, her kaplamayı tanıyordum artık."- S. F. Abasıyanık.  
3 .  sıfat  Üstü herhangi bir başka maddeyle kaplanmış olan.  
4 .    Kalınlığı 5 mm den az, ince ağaç levha.

Birleşik Sözler

ağaç kaplama
altın kaplama
astar kaplama
bakır kaplama
desenli kaplama
frize kaplama
gümüş kaplama
kök kaplama
nikel kaplama
ur kaplama
yüz kaplama  

Türkçe

Ağaçişleri Terimleri Sözlüğü

Kalınlığı 5 mm den az, ince ağaç levha.

Türkçe

Gitar Terimleri Sözlüğü

Çalgıların yüzeyine güzel bir görünüm kazandırmak amacıyla gövde üzerine yapıştırılan çok ince ağaç katmanı.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Kaplamak işi. 2. Bir şeyin dışına süsleme veya koruma amacıyla geçirilen başka maddeden kat: “Her pencereyi, her kaplamayı tanıyordum artık.” -S. F. Abasıyanık. 3. Kalınlığı 5 milimetreden az, ince ağaç levha. 4. sf. Üstü herhangi bir başka maddeyle kaplanmış olan: Bu, kaplama bir bilezik değil.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü

Genellikle elektriksel yöntemlerle, metal yüzeylerini bir başka metal ya da alaşımla örtme.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü (II)

Genellikle elektriksel yöntemlerle, metal yüzeylerini bir başka metal veya plastikle örtme.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

Metallerin yüzeylerini, genellikle elektriksel yöntemlerle, bir başka metal ile kaplama işlemi.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Eskiyen yorgana sonradan dikişsiz takılan yüz. 2. Yorgana yüz geçirme işi. 3. Minder.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Soğan ile pirinç yağda kavrulduktan sonra pişirilen pilâv: Bu kaplama iyi oldu. 2. Darı unundan yapılan, saçta pişirilen bir çeşit börek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kadın ceketi. 2. Gocuk.

Türkçe

Teknik Terimler - Temel Tekniği

İngilizce

1. (act of) covering or coating. 2. coat; plate. 3. plating; coating. 4. dent. crown. 5. veneer. 6. covering one side of a quilt with a sheet. 7. naut. planking, planks. 8. covered; coated; plated. –– diş crowned tooth.

İngilizce

(ADJ.)
plated

İngilizce

(N.)
lining, covering, plating, veneering, facing, skin, overlay, casing, cowl, encrustation, incrustation, overlap, revetment, sheath, sheathing

İngilizce

covering, coating; plating; coat, plate; (diþ) crowning; veneer; planking, planks; covered; coated; plated; crowned

Almanca

e Deckschicht, r Belag.

Almanca

Belag [der], Furnier [das], Verkleidung [die]; (lastik) runderneuert

Almanca

Deckschicht, Belag

Fransızca

revétement [le], placage [le], garniture [la]

Kazakça

qaptaw