kaba ne demek?

Türkçe

sıfat
 
1 .    Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz, sakil:
       "Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı."- Ö. Seyfettin.  
2 .    Taneleri iri:
       "Çiğ renkler, iri, kaba yazılar dolduruyor sokakları."- N. Cumalı.  
3 .    Terbiyesi, görgüsü kıt, nezaketsiz:
       "Kaba, hantal, şivesiz, bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar."- R. H. Karay.  
4 .  mecaz  Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü:
       "Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı."- O. C. Kaygılı.  
5 .    Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli:
       "Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum."- H. R. Gürpınar.  
6 .    Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

kabasını almak

Birleşik Sözler

kababurun
kabadayı
kaba düzen
kaba et
kaba kâğıt
kabakulak
kaba kurgu
kaba kuşluk
kaba kuvvet
kaba saba
kaba sakal
kaba sıva
kaba sofu
kaba su
kaba şiş
kabataslak
kaba Türkçesi
kaba yapı
kaba yel  

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. 1. Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz, sakil, ince karşıtı: “Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı.” -Ö. Seyfettin. 2. Taneleri iri: Kaba çakıl. 3. Terbiyesiz, görgüsü kıt, nezaketsiz (kimse): “Kaba, hantal, şivesiz bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar.” -R. H. Karay. 4. Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli: “Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum.” -H. R. Gürpınar. 5. a. Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer. 6. mec. Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü: “Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı.” -O. C. Kaygılı.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Büyük, iri, kocaman

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Mağara.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Dövülmek için harman yerinde koni biçiminde yığılan tahıl. 2. Ebegümeci.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kaplıca.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Toplu ve güçsüz kimse.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Koyunlara takılan büyük, yuvarlak çan.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ebegümeci.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kabe

İngilizce

1. rough, coarse. 2. vulgar, rude. 3. rough (calculation, guess). 4. crudely made. 5. having coarse grains. 6. puffy, puffed up; thick (carpet). 7. buttocks. ––sını almak /ın/ 1. to give (a place) a lick and a promise; to clean up (something) quickly. 2. to give (something) a rough form, roughhew. –– et buttocks. –– iş a piece of crude workmanship. –– kâğıt coarse wrapping paper. –– saba 1. coarse, vulgar. 2. careless, sloppy (work). –– sofu religious bigot in the extreme. –– un coarse flour.

İngilizce

(ADJ.)
rough, coarse, vulgar, crude, boorish, unmannerly, rude, harsh, common, puffy, abrupt, backwoods, barbarian, barbarous, base, bearish, brusque, brutal, brutish, churlish, clodhopping, coarse grained, crass, discou

İngilizce

(ADV.)
roughly

İngilizce

rude, impolite, unkind, impertinent, bestial, mean, brutish, brusque, barbarous, disrespectful; graceless, inelegant; gruff, rough; vulgar, common; filthy, scurrilous, abrasive; coarse, rough; crude, rough, not well finished

Almanca

derb-grob

Almanca

grob, roh; gemein, vulgär.

Almanca

grob, kraß, brüsk, derb, flegelhaft, massiv, ordinär, plebejisch, plump, pöbelhaft, roh, rüde, schroff, ungefähr, ungehobelt, unsanft, vulgär, wüst

Almanca

grob, roh; gemein, vulgär

Fransızca

gros/se, grossier/ière, impoli/e, brusque, cavalier/ière, crasse, disgracieux/euse, fruste, incivil/e, indélicat/e, inélégant/e, rude, vulgaire

Azerice

kobud

Flemenkçe

grof; ruw

Lehçe

brutalny

Lehçe

grubiański

Lehçe

gruby

Lehçe

nieobrobiony

Lehçe

ordynarny

Lehçe

prostacki

Lehçe

prymitywny

Lehçe

rubaszny

Lehçe

surowy

Lehçe

szorstki

Japonca

shitsurei na

Arnavutça

ashpër (i)

Kazakça

anayı

Kazakça

döreki

Kazakça

ersi

Kazakça

noyıs

Kazakça

oğaş

Kazakça

ojar

Kazakça

oqıs

Kazakça

öreskel

Kazakça

turpayı