hane ne demek?

Türkçe

isim (ha:ne) Farsça hane
 
1 .    Ev, konut.  
2 .    Ev halkı:
       "Oğlan iyiydi; becerikli, yumuşak huyluydu, ama hanesi kalabalıktı."- N. Cumalı.  
3 .    Bir bütünü oluşturan bölümlerden her biri, bölük, göz.  
4 .   matematik  Ondalık sayı sisteminde bir sayının sağdan sola doğru rakamlarının derecelerine göre her birinin bulunduğu yer, basamak.  
5 .   müzik  Klasik Türk müziğinde, peşrev gibi saz parçalarının bölümlerinden her biri.  
6 .    Birleşik kelimelerde ikinci kelime olarak bulunur, bina, yapı, yer, makam anlamlarını karşılar.

Birleşik Sözler

abdesthane
ameliyathane
aşhane
ayaklı kütüphane
balhane
balıkhane
baruthane
basmahane
batakhane
bekârhane
bendehane
berhane
besihane
bıçkıhane
birahane
bitirimhane
boyahane
bozahane
böcekhane
bulaşıkhane
buzhane
cambazhane
cephane
çalgıhane
çamaşırhane
çayhane
çekiçhane
çelikhane
çiftehane
çilehane
darphane
defterhane
dershane
devlethane
dikimhane
divanhane
doğumhane
dokumahane
dökümhane
fakirhane
ferhane
fetvahane
fişekhane
fotoğrafhane
gazhane
genel kütüphane
gusülhane
güderihane
haddehane
hahamhane
halvethane
hapishane
haşhaşhane
hayalhane
helvahane
humbarahane
ıslahhane
ibadethane
idarehane
imalâthane
imarethane
inekhane
ipekhane
iplikhane
kademhane
kahvehane
kalavrahane
kalayhane
kalhane
kasaphane
kayıkhane
kaynakhane
kerhane
kesimhane
keşişhane
kılıçhane
kıraathane
kiremithane
kirişhane
klişehane
konsoloshane
kuluçkahane
kumarhane
kumbarahane
kuşhane
kütüphane
mahpushane
mantarhane
mapushane
marangozhane
mehterhane
memişhane
Mevlevîhane
meyhane
misafirhane
miskinhane
muayenehane
mumhane
muvakkithane
mücellithane
mühendishane
mürettiphane
nakkarhane
nekahethane
nezarethane
patrikhane
peynirhane
piskoposhane
rasathane
saadethane
sabunhane
salhane
saraçhane
sebilhane
sefarethane
semahane
sırmakeşhane
silâhhane
süthane
şaphane
şaraphane
şifahane
şişhane
tabakhane
tahaffuzhane
talimhane
tamirhane
tasfiyehane
tavhane
telgrafhane
tembelhane
teneffüshane
tephirhane
terkiphane
terzihane
teşrihhane
tevkifhane
tımarhane
ticarethane
tophane
tüfekhane
umumhane
vaftizhane
yağhane
yatakhane
yazıhane
yemekhane
yetimhane
yoğurthane      

Türkçe

Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü

(Halk edebiyatı terimi) Halk edebiyatında beyit.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. (ha:ne) 1. Ev, konut. 2. Ev halkı: “Oğlan iyiydi; becerikli, yumuşak huyluydu ama hanesi kalabalıktı.” -N. Cumalı. 3. Bir bütünü oluşturan bölümlerden her biri, bölük, göz: Dama tahtasında altmış dört hane vardır. 4. mat. Basamak. 5. müz. Klasik Türk müziğinde, peşrev vb. saz parçalarının bölümlerinden her biri. 6. Birleşik kelimelerde “bina, yapı, yer, makam” anlamlarıyla ikinci kelime olarak yer alan bir söz: Balıkhane, yazıhane.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ev, aile

Türkçe

Osmanlıca

f. Ev, mesken, beyt. * Mat: Basamak, bölüm, göz. * Bazı kelimelerle birleştirilip mürekkep isim yapılan bir "ek" tir. "Hasta-hane, ecza-hane, yazı-hane, kıraat-hane" gibi

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Hani

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kına, bk. hânne

Türkçe

Osmanlıca

ev.

Türkçe

Osmanlıca

"f. Ev, mesken, beyt. * Mat: Basamak, bölüm, göz. * Bazı kelimelerle birleştirilip mürekkep isim yapılan bir ""ek"" tir. ""Hasta-hane, ecza-hane, yazı-hane, kıraat-hane"" gibi.

İngilizce

1. house. 2. household. 3. division, section. 4. blank (in a printed from). 5. square (on a game board). 6. place of a digit (in decimal notation). 7. zodiacal sign. 8. section (in an instrumental piece in Oriental music). –– sahibi householder.

İngilizce

(N.)
house, dwelling, place, order, digit

İngilizce

house ev, konut; household ev halkı; division, section; place basamak; (satranç, vb.) square

Almanca

s Haus, e Wohnung; s Feld.

Almanca

Haus [das]; Stelle [die]

Almanca

Haus, Wohnung; Feld

Fransızca

maison [la]; compartiment [le]; (satranç\dama) case [la]

Yunanca

(το) σπίτι, (ο) οίκος

---

(το) νοικοκυριό

---

(το) ψηφίο

Arnavutça

shtëpi