göbek ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk:
       "Düğmeleri birer birer açtı göbeğine dek."- Z. Selimoğlu.  
2 .   anatomi  Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer.  
3 .    Yağ bağlamış şişman karın.  
4 .    (şehir, ülke vb. için) Orta kısım:
       "İsviçre'nin göbeğinde, nerde ise bilmem kaçıncı Türk Moskof muharebesi patlamak üzere idi."- Y. K. Karaosmanoğlu.  
5 .    Bazı sebze ve meyvelerin ortası.  
6 .    Kuşak, nesil, batın:
       "Temiz bir isim, züğürt evlâtlarda ancak bir, nihayet iki göbek dayanabilir."- R. N. Güntekin.
       "Ben üç göbek öncesi sülâlemizin mezarı Üsküdar'da olan doğma büyüme bir Üsküdarlı, yani İstanbulluyum."- B. Felek.  
7 .    Bahçe, halı, tavan, tepsi gibi süslü şeylerin ortalarındaki biçim.  
8 .    Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada.  
9 .   teknoloji, teknik  Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça.  
10 .    Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri.  
11 .    Değirmen taşının ortası.  
12 .    Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

göbeği biriyle bağlı (veya beraber kesilmiş)
göbeği çatlamak
göbeği düşmek
(yeni doğan çocuğun) göbeğini kesmek
göbeği sokakta kesilmiş
göbek atmak
göbek bağlamak (veya salıvermek)
göbek çalkamak (veya çalkalamak)  

Birleşik Sözler

göbek adı
göbek bağı
göbek dansı
göbek havası
göbek odunu
göbek otu
göbek taşı  

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Çiftteker Terimleri Sözlüğü

Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça.

Türkçe

Dirilbilim Terimleri

Türkçe

Fizik Terimleri Sözlüğü

Akımsal mıknatısların kangallarının sarıldığı yumuşak demirden, çoğu zaman halka biçimli parça.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk: “Düğmeleri birer birer açtı göbeğine dek.” -Z. Selimoğlu. 2. Yağ bağlamış şişman karın: Göbeğini eritmek için her sabah bir saat yol yürür. 3. Şehir, ülke vb.nin orta kısmı: “İsviçrenin göbeğinde, nerde ise bilmem kaçıncı Türk Moskof muharebesi patlamak üzere idi.” -Y. K. Karaosmanoğlu. 4. Bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı. 5. Bahçe, halı, tavan, tepsi vb. süslü şeylerin ortalarındaki biçim: Bu halının göbeği pek zarif. 6. Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada. 7. Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri. 8. Değirmen taşının ortası. 9. Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva. 10. anat. Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer. 11. top. b. Kuşak, nesil, batın: “Temiz bir isim, züğürt evlatlarda ancak bir, nihayet iki göbek dayanabilir.” -R. N. Güntekin. 12. tek. Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

Karbonlanan çelik parçaların özek bölümü.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(içgöbek) (botanik)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji)

Türkçe

Otomobilcilik ve Motor Bilgisi Terimleri

Tekerleğin bağlı olduğu ve dingil üzerinde dönen orta bölüm.

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema Bir makaranın ortasında, makaraya bağlı olmayarak kendi başına da kullanılabilen, genellikle düzensiz sarmaların yol açabileceği çizinti ya da çiziklerden korumak amacıyla negatiflerin sarıldığı, yoğruktan ya da paslanmaz çelikten silindir biçimindeki parça.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri. 2. Değirmen taşının ortası. 3. Bir şeyin ortası, orta.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Henüz harmana konulmamış demet yığını, öbek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Oda tavanlarının ortasına yapılan süs.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yenilen bir çeşit mantar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tohumluk küçük soğan, arpacık soğanı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kilim üzerindeki motiflerden biri

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

otomobil: Taşıtlarda, lastiklerin takılmasını sağlayan tekerleğin çember biçiminde ara bölümü.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

Araba tekerleğinde dingilin geçtiği kısmın çevresi. (Ortayazı *Senirkent -Isparta)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Göbek.

İngilizce

1. navel, umbilicus. 2. paunch, potbelly, belly. 3. middle, core, center, heart. 4. heart (of lettuce, cabbage, etc.). 5. central design (on a carpet, rug, tray, ceiling or in a garden, etc.). 6. traffic circle, rotary, circle. 7. hub (of a wheel). –– adı name given to a newborn baby when cutting its umbilical cord. –– atmak 1. to belly-dance. 2. colloq. to be wild with joy. –– bağı 1. infant´s bellyband. 2. bot. funicle. –– bağlamak/salıvermek to develop a paunch, get a potbelly. ––i bağlı/beraber kesilmiş /la/ buddy-buddy with. –– çalkamak/çalkalamak to shake one´s belly. ––i çatlamak to struggle hard, have a hard time (achieving something). ––i düşmek 1. to shed the stump of the umbilical cord. 2. to develop an umbilical hernia. –– fıtığı path. umbilical hernia. –– havası 1. music for a belly dance. 2. an amusing situation. ––inden işetmek /ı/ slang to stab, knife. ––ini kesmek /ın/ to cut the umbilical cord (of a newborn baby). –– kordonu umbilical cord. ––i sokakta kesilmiş colloq. 1. (one) who never stays home, gadabout. 2. prostitute, streetwalker. –– taşı heated marble slab to lie on for sweating in a Turkish bath.

İngilizce

(ADJ.)
umbilical, omphalic

İngilizce

(N.)
belly, belly button, navel, umbilicus, core, heart, center, centre [Brit.], midpoint, bay window, branch, center piece, centre piece [Brit.], omphalos, pod, spare tire, spare tyre

İngilizce

navel, umbilicus; belly; paunch; heart, centre; the middle (of); rim; core; generation

Almanca

r Nabel; e Generation r.Anker.

Almanca

Nabel [der], Bauch [der], Geschlecht [das], Herz [das], Ranzen [der]; (trafik) göbek

Almanca

Nabel; Generation, Anker

Fransızca

nombril [le], hile [le], ombilic [le]

Fransızca

nombril, ventre

Azerice

göbək

Flemenkçe

navel

Lehçe

pępek

Arnavutça

kërthizë

Kazakça

ata

Kazakça

bwın

Kazakça

kindik

Kazakça

orta

Kazakça

ortalıq

Kazakça

qarın

Kazakça

qursaq

Kazakça

urpaq