first ne demek?

n. person or thing which is first; beginning; first gear, low gear; first place (in a race or competition); highest grade in an examination; one who received this grade (British)

adj. being ahead of all others; initial, beginning

adv. initially; at the beginning; previously; for the first time; foremost, before all else

(ADJ.)
[fɜrst /fɜːst]
ilk, birinci, baş, başta gelen, önde gelen

(ADV.)
[fɜrst /fɜːst]
ilk olarak, başta, ilkönce, ilk kez, önce, öncelikle

(N.)
[fɜrst /fɜːst]
başlangıç, birincilik, birinci gelen şey

s. 1. ilk, birinci. 2. baş, en büyük. i. ilk, birinci. z. 1. ilkin, evvela, ilkönce, önce. 2. ilk: When we first came here it was a village. İlk geldiğimiz zaman burası bir köydü.

ilk, birinci, digerlerinden önce gelen kimse, sey; İngiltere'de en yüksek üniversite derecesi,birinci, ilk; bas, basta; ilk kez

adv.önce:adj.ilk

baş

başlangıç

başta gelen

başta

birinci

birincilik

önce

öncelikle

önde gelen

ilk kez

ilk olarak

ilk

ilkönce

oberste Kante des Daches

m l. poet. dagin tepesi 2. (Dach9) mahya; damin iki meyilli sathmm birlestigi yer -balken m mahya asi^i -ziegel m mahya kiremidi Bs; Fis n mus. fa diyez