bilgi ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    İnsan aklının erebileceği olgu, gerçek ve ilkelerin bütününe verilen ad, malûmat.  
2 .    Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek, malûmat, vukuf:
       "Babası, önce ona, Mazlume ve ailesi hakkında birçok bilgi vermişti."- H. E. Adıvar.  
3 .    İnsan zekâsının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünce ürünü, malûmat, vukuf.  
4 .   felsefe  Genel olarak ve ilk sezi durumunda zihnin kavradığı temel düşünceler, malûmat.  
5 .    Bilim.  
6 .   bilişim  Kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

bilgi edinmek
bilgi toplamak  

Birleşik Sözler

bilgi işlem
bilgi kuramı
bilgisayar
bilgi şöleni
bilgiyazar      

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Bilişim Terimleri Sözlüğü

Bilgi işlemde, kullanılan uzlaşımsal kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam. bk. veri.

Türkçe

Eğitim Terimleri Sözlüğü

1. İnsan usunun kapsayabileceği olgu, gerçek ve ilkelerin tümüne verilen ad. 2. İnsan anlığının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünsel ürün. 3-Genel olarak ve ilksezi biçiminde zihnin kavradığı temel düşünceler. 4- Bir yargılamada bulunabilmek için bilinmesi gereken öğelerin her birine verilen ad. 5- Bir şeyi bilme hali.

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

I. (Genellikle) 1. Bilme edimi. 2-Bilinen şey; bilme edimi sonunda ulaşılan şey. II. (Felsefede) Bir şeyin bir şey olarak kavranması. Burada tasarımlamadan ayrı olarak bilme eğilimi vardır. // Bilgi çeşitli biçimlerde ortaya çıkabilir: 1. İnsandaki ruhsal bir olay olarak. 2. Kavrama edimi, asalt bilinç edimi, yönelme (eğilim, intention) olarak. 3. Özne (bilen) ve nesne (bilinen) arasındaki ilişki olarak (= bilgi bağlantısı). 4. Nesnenin öznedeki imgesi, tasarımı, izdüşümü olarak (= bilgi oluşumu). 5~ Tasarım imgesinin nesneyle uyuşması olarak. 6. Bilgimizin ve bilgi imgemizin nesnenin tüm içeriğine yaklaşma eğilimi olarak (= bilgi süreci, bilgi ilerlemesi). 7. Bilginin başkasına ulaştırılabilir, aktarılabilir sonucu olarak; bilgi ürünü, bilgi sonucu.

Türkçe

Fizik Terimleri Sözlüğü

Doğanın nesne ve olayları üzerinde kuramsal ya da görgül yoldan öğrenilen şey.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. İnsan aklının erebileceği olgu, gerçek ve ilkelerin bütünü, bili, malumat. 2. Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek, malumat, vukuf: “Babası, önce ona, Mazlume ve ailesi hakkında birçok bilgi vermişti.” -H. E. Adıvar. 3. İnsan zekâsının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünce ürünü, malumat, vukuf. 4. fel. Genel olarak ve ilk sezi durumunda zihnin kavradığı temel düşünceler. 5. Bilim: Doğa bilgisi. 6. bl. Kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

Halkın doğal ve toplumsal çevresiyle ilgili geleneksel, kültürel edintisi, bk. halk, çevre. krş. gelenek, görenek.

Türkçe

İktisat Terimleri Sözlüğü

1. (knowledge) Bireylerin öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile çaba sarfederek elde ettiği olgular. 2. (information) Bireylerin herhangi bir çaba sarfetmeksizin ulaştığı dışardan verilen olgular.

Türkçe

Ruhbilim Terimleri Sözlüğü

1. Öğrenme, araştırma ya da gözlem yolu ile edinilen gerçekler. 2. (Davranış ruhbilimi) Bir uyaran durumunun ipucu ya da açar görevini yapan yönü. 3. (Bilgi kuramı) Tümü ya da bir parçası sınıflandırmaya elverişli olan nesneler topluluğunun, niceliği ile ilgili yönü.

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

TV. 1. Bir dizgenin, kendi durumunu bir im aracılığıyla başka bir dizgeye bildirmesinin nitel etkeni. 2. Renkli televizyonda, parlaklık ve renkliliği belirleyen radyoelektrik imlerin nitel etkeni.

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

İnsanların toplumsal iş ve düşünme etkinliklerinin bir ürünü olan; değişen nesnel çevredeki nesnel yasal ilişkilerin dil biçimi altında düşüncel düzeyde yeniden üretilmesine dayanan olgu.

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

1. bilişim: Öğeleri genellikle özdevimsel yollardan işlenmeye elverişli olan yazılı bölge. 2. güdümbilim: Bir dizgenin durumunu, buna bağlı olarak bu dizgenin başka bir dizgeye ilettiği durumu anlatan nitel etken.

Türkçe

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü

Bilme, öğrenme süreci ve işleminin konusu ya da nesne ve olaylara yüklemler vererek varılan yargı.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek.Cinsiyet: Kız
Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Van ili, Çatak ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. knowledge. 2. information; data. –– bankası comp. data bank. –– edinmek to be informed; to obtain information. –– erişim comp. information retrieval. –– erişim dizgesi comp. information retrieval system. –– işlem comp. data processing, information processing. –– kuramı epistemology.

İngilizce

(N.)
knowledge, learning, cognizance, information, info, data, know how, acquaintance, conveyance, dope, inside dope, gen, gleanings, griff, griffin, intelligence, line, lore, notice, report, savvy, word, instructions

İngilizce

knowledge, learning; information

Almanca

e Kenntnis, s Wissen; e Weisheit; e Ahnung, r Bescheid, e Gewissheit; e Bekanntschaft; e Auskunft, e Information; e Angabe; e Lehre.

Almanca

Wissen [das], Kenntnis [die], Angaben, Aufschluß [der], Auskunft [die], Bekanntschaft [die], Benachrichtigung [die], Bescheid [der], Einblick [der], Erkenntnis [die], Information [die], Kunde [die]

Almanca

Kenntnis, Wissen; Weisheit; Ahnung, Bescheid, Gewissheit; Bekanntschaft; Auskunft, Information; Angabe; Lehre

Fransızca

connaissance [la], notion [la], savoir [le], science [la], lumière [la], renseignement [le]

Fransızca

connaissance, données, informations

Azerice

məlumat

Flemenkçe

het weten; kennis; wetenschap; informatie; inlichting

Lehçe

świadomość

Lehçe

wiedza

Lehçe

znajomość

Lehçe

znajomy

Arnavutça

1. dituri
2. informatë
3. erudicion, dituri

Kazakça

bilim

Kazakça

derek

Kazakça

ïnformacïya

Kazakça

mağlumat

Kazakça

mälimet