bağlam ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(tür.) 1. cinsleri ayrı ya da birbirlerine yakın olan şeylerin bir arada bağlanmışı, demet, deste. 2. bir koşuttaki dörtlüklerin herbiri. 3. herhangi bir olayda, olaylar durumlar ilişkiler örgüsü ya da

Türkçe

isim
 
1 .    Cinsleri aynı veya birbirine yakın olan şeylerin bir arada bağlanmışı, demet, deste.  
2 .   edebiyat  Bir şiirdeki dörtlüklerin her biri, bent.  
3 .    Herhangi bir olguda olaylar, durumlar, ilişkiler örgüsü veya bağlantısı, kontekst.  
4 .    Bir dil birimini çevreleyen, ondan önce veya sonra gelen, birçok durumda söz konusu birimi etkileyen, onun anlamını, değerini belirleyen birim veya birimler bütünü, kontekst.

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Bazı yazılarda iki veya daha çok harfi bir arada göstermek üzere kullanılan şekil.

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

(Lat. cohaerentia: cohaerare - ...ile bağlı olmak) : Bir düşüncenin, bir yapıtın, bir öğretinin bölümleri arasındaki çelişmeye yer vermeyen bağlantı.

Türkçe

Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü

Taneciklerin, aralarındaki fiziksel ya da kimyasal kuvvetlerle bir arada durması olayı.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Bir cümlede, bir konuşmada veya bir metin içinde yer alan herhangi bir kelimenin anlamının daha iyi belirlenebilmesi ve başka anlamlarından ayırt edilebilmesi için, kendisini çevreleyen ve karşılıklı ilişkide bulunduğu öteki öge veya ögelerle oluşturduğu bütün. Söz gelişi baş kelimesi Dün başım çok ağrıyordu ibaresinde «insan başı» anlamına geldiği hâlde, Kumaşın iki başındaki eğrilik ibaresinde «kumaşın uçları», havuz başı, ocak başı, mangal başı sözlerinde «bir şeyin yakını, çevresi», başı çekmek deyiminde «bir işe önayak olmak, öncülük etmek»; Her işin başı sağlıktır cümlesinde «esas, temel»; söz başı, ay başı, yıl başı kelime gruplarında «başlangıç», Bu çocukla baş edemiyorum cümlesinde ise «hâkim olamama, disiplin altına alamama» anlamlarını vermektedir. Baş kelimesinin sıralanan örneklerdeki bu birbirinden farklı anlamları, ancak, o cümleler içinde kendisini çevreleyen ve karşılıklı ilişkilerde bulunduğu diğer ögelerle oluşturduğu bütün, yani bağlam sayesinde belirlenebilmektedir.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Deste. 2. Herhangi bir olguda olaylar, durumlar, ilişkiler örgüsü veya bağlantısı, kontekst: “Uygarlık bağlamında Batı ve Doğu diye bir ayrım yapılmamakta bir bütün olarak düşünülmektedir.” -A. Cemal. 3. dil b. Bir dil birimini çevreleyen, ondan önce veya sonra gelen, birçok durumda söz konusu birimi etkileyen, onun anlamını, değerini belirleyen birim veya birimler bütünü, kontekst. 4. ed. Bent.

Türkçe

Mantık Terimleri Sözlüğü

1. Bir deyimin anlamını belirlemeye katkısı olan, bu deyimi kapsayan daha geniş deyim. || Anl. dilsel bağlam, dizimsel bağlam. 2. Bir deyimin anlamını belirlemeye katkısı olan dildışı etmenler: deyimi kullanan kişi, deyimin kullanım yeri ile anı konusundaki bilgiler. || Anl. dildışı bağlam, kullanımsal bağlam.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(matematik)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Deste, demet, tutam.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Mısır hevengi (Oltu-Şenkaya)

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

bk. demet.

Türkçe

Yazın Terimleri Sözlüğü

Birçok kesimlerden oluşan bir koşuğun her kesimi.

Türkçe

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü

Bir olay ya da anlatımın anlamını belirten ve içerimlerini saptamaya yarayan olgusal, kavramsal ya da dizgesel çerçeve.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

Asma çubuklarından yapılan, demet. (Yassıören *Senirkent -Isparta) [bağ bıçağı] : (-Bursa) [bıçkı -4] : (-Bursa) (Gürünkaya *Aksaray - Niğde.)

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Türkçe) - 1. Cinsleri ayrı ya da birbirlerine yakın olan şeylerin bir arada bağlanmışı, demet, deste. 2. Bir koşuttaki dörtlüklerin herbiri. 3. Herhangi bir olayda, olaylar durumlar ilişkiler örgüsü y

Türkçe

Bilişim Terimleri Sözlüğü

1. Bir sözcüğün, tümce içinde birlikte geçtiği ve anlamının belirmesi için incelenmesi gerekebilen tümce kesimleri. 2-Bir bilgisayar dizgesindeki görevlerin işletilebilmeleri için İşletim dizgesinin sağladığı ortam.

İngilizce

1. context. 2. phil. coherence, consistency. 3. sheaf; bunch; bundle.

İngilizce

(N.)
context

İngilizce

bunch, bundle, sheaf; context

Almanca

Kontext m

Almanca

Zusammenhang [der]

Fransızca

contexte [le], faisceau [le], strophe [la], trousse [la]

Fransızca

contexte

Arnavutça

kontekst

Kazakça

baylam