atmak ne demek?

Türkçe

(-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil)
 
1 .    Bir cismi bir yöne doğru fırlatmak.  
2 .    Bir şeyi yere doğru bırakmak.  
3 .    Bir kimseyi uzaklaştırmak, göndermek, ilgisini kesmek.  
4 .    Koymak:
       "Mutlaka yemeklerimize biber atmayı âdet edinmişiz."- B. Felek.  
5 .    Rastgele bir kenara koymak.  
6 .    Uzatmak.  
7 .    Bir yerden başka bir yere taşımak.  
8 .    Sille, tokat vurmak.  
9 .    Top, tüfek gibi silâhları patlatmak.  
10 .    Kurşun, gülle, ok gibi şeyleri hedefe iletmek.  
11 .    Geri bırakmak, ertelemek.  
12 .    Örtmek.  
13 .    Yapılmış kötü bir işi birine yüklemek.  
14 .  (-e durum ekiyle kullanılan fiil)  Sözle sataşmak.  
15 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil, -den durum kiyle kullanılan fiil)  Kovmak, dışarıya çıkarmak, ilgisini kesip uzaklaştırmak.  
16 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  İstenilmeyen bir şeyi kendi malı olmaktan çıkarmak.  
17 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Kullanılması gelenek hâline gelmiş bir şeyi kullanmaktan vazgeçmek.  
18 .    Çıkarmak, dışarıya vermek.  
19 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Patlayıcı maddelerle havaya uçurup yıkmak.  
20 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil)  Yay ve tokmakla ditmek, kabartmak.  
21 .  (-i durum ekiyle kullanılan fiil), teklifsiz konuşmada  İçki içmek:
       "... bir kadeh attığımı biliyorum. Sonra artık sarhoş olmuşum."- S. F. Abasıyanık.  
22 .  (nesne almayan fiil), argo söz  Bilmeden, kestirerek söylemek.  
23 .  (nesne almayan fiil), argo söz  Yalan veya abartmalı söz söylemek.  
24 .  (nesne almayan fiil)  Çatlamak, yırtılmak veya yapışık olduğu yerden ayrılmak.  
25 .  (nesne almayan fiil)  (kalp, nabız gibi kan dolaşımı ile ilgili organlar için) Vurmak, çarpmak.  
26 .    (sıkıntı dolayısıyla) Giyilen bir şeyi çıkarmak.  
27 .    Yazılı veya banda alınmış bir metinden bazı bölümleri çıkarmak.  
28 .    Değerini eksiltmek.  
29 .    (renk için) Solmak.  
30 .  argo söz  Söylemek.  
31 .    Göndermek, yollamak.  
32 .    Haykırmak, bağırmak.  
33 .    Etkisi kaybolmak, alışmak, bırakmak:
       "Hele trenin yorgunluğunu at bir üzerinden."- T. Dursun K.  
34 .  argo söz  Götürmek, sahiplenmek:
       "Gözüne kestirdiği erkeği tavlayıp resmen oraya atarmış."- A. İlhan.  
35 .    Terk etmek.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

atıp (veya atmak) tutmak
atıyorum
atma Recep, din kardeşiyiz
atsan atılmaz, satsan satılmaz
(bir kimse birinin) attığı tırnak kadar olamamak  

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(-i, -e) 1. Bir cismi bir yöne doğru fırlatmak: Taşı suya atmak. 2. Bir şeyi yere doğru bırakmak. 3. Bir kimsenin ilişiğini kesmek. 4. (-e, nsz) Koymak: “Mutlaka yemeklerimize biber atmayı âdet edinmişiz.” -B. Felek. 5. Rastgele bir kenara koymak. 6. (-den, nsz) Uzatmak: Vapurdan iskele attılar. 7. Bir yerden başka bir yere taşımak: Hazır araba varken eşyayı eve atalım. 8. (nsz) Sille, tokat vurmak. 9. (nsz) Top, tüfek vb. silahları patlatmak. 10. (nsz) Kurşun, gülle, ok vb. şeyleri hedefe fırlatmak: Ona üç kurşun attı, vuramadı. 11. (-e, nsz) Geri bırakmak, ertelemek: Bu konunun tartışılmasını gelecek haftaya attılar. 12. Örtmek: Sırtına bir şal attı. 13. Yapılmış kötü bir işi birine yüklemek: Suçu onun üzerine attılar. 14. (-i, -den) Kovmak, dışarıya çıkarmak, ilgisini kesip uzaklaştırmak. 15. (-i) İstenilmeyen bir şeyi kendi malı olmaktan çıkarmak: Bu lüzumsuz eşyayı atmalı. 16. (-i) Kullanılması gelenek hâline gelmiş bir şeyi kullanmaktan vazgeçmek: Şapka inkılabıyla fesi attık. 17. (-i) Çıkarmak, dışarıya vermek: Yabancı cisimleri vücut atar. 18. (-i) Patlayıcı maddelerle havaya uçurup yıkmak: Köprüyü dinamitle attılar. 19. (-i) Yay ve tokmakla ditmek, kabartmak: Pamuğu atmak. 20. (nsz) Çatlamak. 21. (nsz) Yırtılmak. 22. (-den) Yapışık olduğu yerden ayrılmak. 23. (nsz) Kalp, nabız vurmak, çarpmak: Kalbi hızlı hızlı atıyor. 24. (-i) Sıkıntı dolayısıyla giyilen bir şeyi çıkarmak: Sıcak basınca sırtındaki ceketi attı. 25. (-den, -i) Yazılı veya banda alınmış bir metinden bazı bölümleri çıkarmak. 26. (-i) Değerini eksiltmek. 27. (nsz) Göndermek, yollamak: Mektup atmak. 28. (-den) Terk etmek. 29. argo Götürmek: “Gözüne kestirdiği erkeği tavlayıp resmen oraya atarmış.” -A. İlhan. 30. (nsz) argo Söylemek: Gazel attı. 31. (nsz) argo Yalan veya abartmalı söz söylemek: Gene atmaya başladı. 32. (nsz) argo Bilmeden, kestirerek söylemek: Bilgi yarışmasında attı ama tutturamadı. 33. (nsz) tkz. İçki içmek: “Şimdi arzu buyrulursa dostluğumuzu takviye için, şöyle bir iki kadeh atalım.” -N. Hikmet.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Asmayı yerden yükseltmek için ağaçlarla yapılan çardak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Heybe gibi, hayvana yükletilmek için iki tarafı denk olarak hazırlanan yük. 2. Yüklemek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Beli gelmek. 2. Sinek yumurtlamak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Sinek, yumurtlamak. 2. Beli gelmek, boşalmak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yüklemek: Heybeyi eşşege atdım geldim.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Atmak

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Fırlatmak, atmak. 2. Hapsetmek // adum atmak: yürümek // zindana atmak: hapsetmek

İngilizce

1. /ı/ to throw. 2. /ı/ to drop. 3. /ı/ to send away. 4. /ı, a/ to add (something) to (something), put (something) into (something). 5. /ı/ to write (one´s signature, the date). 6. /ı/ to put out, extend. 7. /ı/ to carry, take (things from one place to another). 8. /ı/ to fire (a shot, a gun). 9. /ı/ to postpone. 10. /ı, a/ to throw on, put on (a garment). 11. /ı, a/ to impute, throw (the blame) on. 12. /ı, dan/ to expel (someone) from. 13. /ı/ to discard, throw away. 14. /ı/ to stop using, stop wearing. 15. /ı/ to reject, expel. 16. /ı/ to blow up, demolish. 17. colloq. to lie, make up stories. 18. to present a guess as if it were a certainty. 19. /ı/ colloq. to drink. 20. /ı/ to fluff (cotton) with a bow and mallet. 21. to split, crack, come loose. 22. (for a seam in cloth) to come loose from fraying. 23. (for the heart, an artery) to pulsate, beat. 24. /ı/ to send. 25. /ı/ to let out (a cry, scream, roar of laughter). 26. /ı/ to abandon, give up, be freed from. 27. slang to perform (a dance). 28. slang to sing (a song). 29. /ı/ to land (a blow). 30. /ı, a/ to make (an inappropriate remark) to. Atsan atılmaz, satsan satılmaz. colloq. 1. You just can´t get rid of him. 2. It is too good to throw out and not good enough to use. Attığı attık, tuttuğu tuttuk. colloq. He gets his own way. atıp tutmak 1. /ı/ to run (someone, something) down. 2. to talk big, boast. attığını vurmak to be consistently successful, come out on top every time.

İngilizce

(V.)
throw, throw away, throw into, eject, give a kick, tell lies, cashier, cast, cast away, cast off, catapult, chuck, chuck away, chuck out, dart, dash, deliver, discharge, doff, drop, elbow out, elbow smb. out, eliminate

İngilizce

to throw, to fling, to cast, to sling; to drop, to cast; to toss, to chuck, to bung ; to turf sb/sth out (of sth); to insert; to eliminate, to remove; to expel; to dismiss, to fire, to boot sb out (of sth); to put out, to extend; to dump, to throw away; t

Almanca

werfen; schleudern; stossen; schimeissen, wegschmeissen; einwerfen; schiessen; angeben, übertreiben; pulsieren.

Almanca

werfen, wegwerfen, abfeuern, abwerfen, erfinden, flunkern, schleudern, schnellen, vertreiben, wegtun, zuwerfen, pfeffern, schmeißen; (kalp/nabýz) schlagen, pochen; (kâðýt) ausspielen; (tokat)

Almanca

werfen; schleudern; stossen; schimeissen, wegschmeissen; einwerfen; schiessen; angeben, übertreiben; pulsieren

Fransızca

jeter, lancer, chasser, décocher, envoyer, éjecter, se décoller, (silah) tirer

Fransızca

jeter

Flemenkçe

werpen; slingeren; gooien

Arnavutça

hedh

Kazakça

atw

Kazakça

laqtırw

Kazakça

tastaw