şöför ne demek?

Türkçe

isim Fransızca chauffeur
     Karada kullanılan motorlu araçları sürüp yöneten kimse, sürücü:
       "Cumartesi günü kalkacak otobüste şoförün yanında iki kişilik yer ayırttı."- M. Ş. Esendal.

Birleşik Sözler

şoför ağzı
şoför koltuğu
şoför mahalli
şoför muavini
şoför okulu      

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Sürücü (I): “Savcı öne, şoförün yanına oturmak istedi.” -A. Kulin. 2. Mesleği araba kullanmak olan sürücü.

Türkçe

Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü

Karada kullanılan motorlu araçları sürüp yöneten kimse, sürücü: § “O, meslekte eskimiş bir şoför gibi yolların nereye çıktıklarını sezmeye başladı.” -Peyami Safa, Bir Akşamdı, 52. § “Sık sık da su ister şoför kardeşimizin yardımcısından.” -Adalet Ağaoğlu, Bir Düğün Gecesi, 22. § “Yusuf, hatıralarının karıştığı yerlerde yine köylüler, çobanlarla konuşuyor, şoförle münakaşa ediyor...” -Reşat Nuri Güntekin, Eski Hastalık, 139. § “Sonra, onu ezecek olan şoförün yahut vatmanın mahkemeden mahkemeye sürüneceği geliyor gözünün önüne.” -Nazım Hikmet Ran, Yeşil Elmalar, 45. § “Bununla beraber şoförlük hocasının mesafe tayini nasihatlerini zihinden geçiriyordu.” -Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur, 96. § “Bu memlekette şoförler, kapıcılar bile hamiyet, sadakat, liyakat madalyaları alırlar.” -Ruşen Eşref Ünaydın, Bütün Eserleri, 36. § “Beni fabrikaya, İsmail isimli bir Türk şoförü, fabrika müdürünün siyah bir mersedes arabasıyla götürmüştü.” -Yavuz Bülent Bakiler, Üsküp’ten Kosova’ya, 171. § “Solunda onbaşı şoför, arkasında iki er…” -Necip Fazıl Kısakürek, Aynadaki Yalan, 7. § “Muhittin düşünmemek için yolculuk sırasında şoförle gevezelik etti…” -Orhan Pamuk, Cevdet Bey ve Oğulları, 189. § “Ben ağbiy, böyle şoför görmedim ekmek çarpsın!” -Attila İlhan, Kurtlar Sofrası, 264.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Fr. chauffeur) şoför

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Şoför, krş. şifer, şufar

Türkçe

Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü

Şoför: § “Şöför mutfakta sızmışsa başına biraz su dökersiniz.” -Reşat Nuri Güntekin, Balıkesir Muhasebecisi, 20. § “Şoföre hareket emrini verdi.” -Peyami Safa, Sözde Kızlar, 123.

İngilizce

1. driver (of a motor vehicle). 2. chauffeur.

İngilizce

(ADJ.)
driving

İngilizce

(N.)
driver, chauffeur

İngilizce

chauffeur, driver, motorist

İngilizce

see şoför.

Almanca

Fahrer m; Kraftfahrer m; Chauffeur m

Almanca

r Schock.

Almanca

Chauffeur [der], Fahrer(in [die]) [der], Führer [der], Kraftfahrer [der], Wagenführer [der]

Almanca

Fahrer, Chauffeur

Fransızca

chauffeur [le], conducteur/trice [le][la]

Fransızca

chauffeur

Azerice

şofer

Flemenkçe

chauffeur

Lehçe

kierowca

Lehçe

szofer

Japonca

untenshu

Kazakça

aydawşı