çökmek ne demek?

Türkçe

(nesne almayan fiil)
 
1 .    Bulunduğu düzeyden aşağı inmek, çukurlaşmak.  
2 .    Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak.  
3 .    Çömelmek:
       "Suyun başına çöküp ellerini, yüzünü yıkamaya koyuldu."- H. F. Ozansoy.  
4 .    Oturmak, birdenbire oturmak:
       "Soluk soluğa yere çöktü."- F. R. Atay.  
5 .    (deve, sığır vb. için) Olduğu yere oturmak:
       "Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu."- Y. K. Karaosmanoğlu.  
6 .    (şakak, avurt vb. için) İçeri doğru girmek, çukurlaşmak:
       "Kadının yanakları daha fazla çöktü."- H. E. Adıvar.  
7 .    İnerek kaplamak:
       "Alaca karanlıklar çökerken köşk bahçesinin parmaklıklarında görünmektedir."- S. Birsel.  
8 .    (tortu) Dibe inmek.  
9 .    Sarsılıp dinçliğini yitirmek:
       "Şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür."- R. H. Karay.  
10 .    Son bulmak, yıkılıp dağılmak:
       "Bir gün vatan çöktü ve millî mabetler istilâ edildi."- A. Gündüz.  
11 .    (duygu, durum vb.) Basmak, yayılmak:
       "... konuşmaların cıvıltısıyla dolu salona, şimdi bir acayip sessizlik çökmüştü."- Y. K. Karaosmanoğlu.  
12 .  mecaz  Yoğun bir biçimde duymak:
       "Mustafa Kemal'in içine ilk defa bu lisede vatan kaygısı çöktü."- F. R. Atay.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

döz çökmek, dibe çökmek

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(nsz) 1. Bulunduğu düzeyden aşağı inmek, çukurlaşmak: Toprak çökmek. Yol çökmek. 2. Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak: Tavan çökmek. Döşeme çökmek. Ev çökmek. 3. (-e) Çömelmek: ?Suyun başına çöküp ellerini, yüzünü yıkamaya koyuldu.? -H. F. Ozansoy. 4. (-e) Oturmak, birdenbire oturmak: ?Soluk soluğa yere çöktü.? -F. R. Atay. 5. Deve, sığır vb. olduğu yere oturmak: ?Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu.? -Y. K. Karaosmanoğlu. 6. Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek, çukurlaşmak: ?Kadının yanakları daha fazla çöktü.? -H. E. Adıvar. 7. Basmak, yayılmak: ?Geceleri bazen öyle bir sessizlik çöküyor ki muharebenin bu yerlerde olduğuna insanın inanamayacağı geliyor.? -N. F. Kısakürek. 8. Sis, duman vb. inerek kaplamak: ?Alaca karanlıklar çökerken köşk bahçesinin parmaklıklarında görünmektedir.? -S. Birsel. 9. mec. Sarsılıp dinçliğini yitirmek: ?Şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür.? -R. H. Karay. 10. Tortu dibe inmek. 11. mec. Son bulmak, yıkılıp dağılmak: ?Bir gün vatan çöktü ve millî mabetler istila edildi.? -A. Gündüz. 12. (-e) mec. Yoğun bir biçimde duymak: ?Mustafa Kemalin içine ilk defa bu lisede vatan kaygısı çöktü.? -F. R. Atay.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çökmek

İngilizce

1. to collapse, fall down. 2. to cave in, sink in, fall in, give way. 3. to squat down. 4. /a/ to collapse on (the floor, ground, etc.); to sink into, fall into (a chair, couch, etc.). 5. (for a camel, cow, etc.) to kneel down and sit. 6. (for one´s cheeks) to become hollow; (for one´s eyes) to become sunken. 7. (for one´s shoulders) to become round. 8. /a/ (for fog) to settle in; (for smoke) to cover (a place). 9. (for sediment) to settle, settle out. 10. to become decrepit (from age or sickness). 11. (for a country, regime, etc.) to collapse, fall, come to an end. 12. /a/ (for a feeling, sensation, etc.) to descend upon, descend on, weigh down on (someone, a place). 13. (for darkness, night) to fall, descend. 14. mil. to collapse, give way.

İngilizce

(V.)
collapse, cave in, fall down, give way, crumple up, decline, sink, fall in, come down, settle, cave, cower, crack, crack-up, crouch, crumple, dent, descend, dip, fold, fold up, founder, gravitate, sag, slump, slump down

İngilizce

to collapse, to come down, to fall down; to cave in, to fall in, to give way; to sag; to sink; to subside; to kneel down, to crouch down; to drop; to settle, to be precipitated; to break down; to fall into a decline, to go into a decline; to decay; (karan

Almanca

sinken; einfailen, einstürzen, zerfallen, zugrundegehen, verfallen; zusammenfallen, zusammenstürzen, zusammenbrechen; krachen, untergehen.

Almanca

einbrechen, einfallen, einsinken, einstürzen, sacken, untergehen, verfallen, zerfallen, zusammenbrechen; (karanlýk) hereinbrechen

Almanca

sinken; einfailen, einstürzen, zerfallen, zugrundegehen, verfallen; zusammenfallen, zusammenstürzen, zusammenbrechen; krachen, untergehen

Fransızca

s'enfoncer, s'affaisser, s'effondrer, s'écrouler, se déposer, crouler, enfoncer

Fransızca

abandonner, céder

Kazakça

küyrew

Kazakça

otırw

Kazakça

şögw