çocuk ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Küçük yaştaki oğlan veya kız:
       "Çocuğun bir sütninesi vardı."- R. H. Karay.  
2 .    Soy bakımından oğul veya kız, evlât:
       "Anası olacak bir kadın çocuğu omuzundan yakalamış."- B. R. Eyuboğlu.  
3 .    Bebeklik çağı ile erginlik çağı arasındaki gelişme döneminde bulunan insan:
       "Çocuk köşeyi dönerken ana arkasından su içmeye gitti."- B. R. Eyuboğlu.  
4 .    Genç erkek.  
5 .  mecaz  Büyüklere yakışmayacak biçimde düşüncesizce davranan kimse.  
6 .    (büyükler arasında daha az yaşlılar için) İnsan.  
7 .    (küçümseme yolu) Belli bir işte yeteri kadar tecrübesi ve yeteneği olmayan kimse.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

çocuğu olmak
çocuk aldırmak
çocuk dünyaya getirmek
çocuk düşürmek
çocuk gibi
çocuk gibi sevinmek
çocuk kalmak
çocukla çocuk, büyükle büyük olmak
çocuklar!
çocuk olmak
çocuk peydahlamak
çocuktan al haberi
çocuk yapmak
çocuk yetiştirmek  

Birleşik Sözler

çocuk bahçesi
çocuk bakıcı
çocuk bakıcısı
çocuk bezi
çocuk bilimci
çocuk bilimi
çocuk dili
çocuk işi
çocuk oyuncağı
çocuk oyunu
çocuk ruhlu
çocuk yuvası

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

domuz yavrusu; herşeyin küçüğü

Türkçe

Eğitim Terimleri Sözlüğü

Bebeklik çağı ile erginlik çağı arasındaki gelişme döneminde bulunan insan.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Küçük yaştaki oğlan veya kız: ?Çocuğun bir sütninesi vardı.? -R. H. Karay. 2. Soy bakımından oğul veya kız, evlat: ?Anası olacak bir kadın çocuğu omuzundan yakalamış.? -B. R. Eyuboğlu. 3. Bebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız, uşak: ?Çocuk köşeyi dönerken ana arkasından su içmeye gitti.? -B. R. Eyuboğlu. 4. Genç erkek. 5. mec. Büyükler arasında daha az yaşlı olan kişi. 6. mec. Büyüklere yakışmayacak daha çok küçüklerin yapabileceği gibi davranan kimse: Otuz yaşında ama hâlâ çocuk. 7. mec. Belli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çocuk (bk. çucuk)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çocuk

İngilizce

1. child, infant. 2. childish. Ç––lar! colloq. Hey, you all! ––tan al haberi. proverb A child will tell the truth. –– aldırmak to have an abortion. –– arabası baby carriage, baby buggy, Brit. pram, perambulator. –– bahçesi 1. children´s playground. 2. playpen. –– bakımı child care. –– bezi diaper. –– büyütmek to bring up children. –– dili child´s language. –– doğurmak to give birth to a child. –– doktoru pediatrician. –– düşürme abortion, miscarriage. –– düşürmek to have an abortion. Ç–– Esirgeme Kurumu Society for the Protection of Children. –– felci polio, infantile paralysis. –– gibi 1. in a childish manner. 2. childlike. –– hastalığı children´s disease. –– işi a simple matter, child´s play. –– mahkemesi juvenile court. –– maması baby food. –– odası (children´s) nursery. –– olmak to become childish. ––u olmak /ın/ to have a child, give birth to a child. –– oyuncağı 1. toy. 2. child´s play; matter of no consequence. –– oyuncağı haline getirmek /ı/ to neglect (a project) (because one regards it as unimportant). –– peydahlamak (for an unmarried woman) to become pregnant. –– yapmak to produce a child, have a child. –– yetiştirmek to bring up children. –– yuvası nursery school. –– zammı child allowance.

İngilizce

(ADJ.)
infant, junior, infantile

İngilizce

(N.)
child, kid, youngster, baby, infant, son, brat, chit, juvenile, mite, moppet, seed

İngilizce

child, chit, youngster, kid; infant; kid, boy, childish person; childish, infantile

Almanca

s Kind.

Almanca

Kind [das], Sproß [der], Sprößling [der]; Sohn [der], Tochter [die]

Almanca

Kind

Fransızca

enfant [le][la], gamin/e [le][la], gosse [le][la], lardon [le], môme [le][la]

Fransızca

enfant

Azerice

uşaq

Flemenkçe

het kind

Lehçe

dzieciak

Lehçe

dziecko

Japonca

kodomo

Arnavutça

fëmijë

Kazakça

bala

Kazakça

bala-şağa