tarak ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Saçların, sakalın, hayvan tüylerinin karışıklığını gidermeye veya kadınların saçlarını tutturmaya yarayan dişli araç:
       "Fil dişi tarağı da aşırmışlar, asıl buna canım yandı."- R. H. Karay.
       "Saçlarının arasında karanfillerin yanında bir tarak vardı."- S. F. Abasıyanık.  
2 .    Bahçıvanlıkta toprağın taşını ayıklamak için kullanılan, ucu bu biçimde olan araç.  
3 .    Dokuma tezgâhlarında, dişleri arasından arış ipliklerinin geçtiği tarak biçiminde araç.  
4 .    Bazı kuşların başında bulunan yelpaze biçiminde tepelik.  
5 .    İnsanda ayağın yüksek olan üst bölümü.  
6 .    (suda yaşayan hayvanlarda) Solungaç.  
7 .   zooloji  Yassı solungaçlılardan, kabukları yuvarlak, yelpaze biçiminde bir yumuşakça.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

tarakta bezi olmamak
tarak vurmak  

Birleşik Sözler

tarak dubası
tarak işi
tarak otu
tarak otugiller
ayak tarağı
çobantarağı
deniztarağı
taşçı tarağı

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

bk. pekten

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Saçların, sakalın, hayvan tüylerinin karışıklığını gidermeye veya kadınların saçlarını tutturmaya yarayan dişli araç: “Bir ay boyunca, kırlaşan saçlarına tarak sürmedi.” -L. Tekin. 2. Bahçıvanlıkta toprağın taşını ayıklamak için kullanılan, ucu bu biçimde olan araç, tırmık. 3. Dokuma tezgâhlarında, dişleri arasından arış ipliklerinin geçtiği tarak biçiminde araç. 4. Bazı kuşların başında bulunan yelpaze biçiminde tepelik. 5. anat. İnsanda ayağın yüksek olan üst bölümü. 6. hay. b. Suda yaşayan hayvanlarda solungaç. 7. hay. b. Yassı solungaçlılardan, kabukları yuvarlak, yelpaze biçiminde bir yumuşakça (Pecten).

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(zooloji)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Keçiyolu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1.Avlu korkuluğu. 2.Kağnı yanlarındaki parmaklıklar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dokuma tezgâhlarındaki mekik.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tarla ekildikten sonra tohumu örtmeye yarayan dişli araç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Deve hamutlarındaki tahta bölümlerin deliğine geçirilen ağaç parça.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Taş yontmaya ve düzeltmeye yarayan bir çeşit demir araç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İstiridye.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ayağın parmak kemikleri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Başak toplamakta kullanılan bir çeşit dişli araç. 2. Hasır dokumakta kullanılan bir çeşit tahta araç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Karda insan geçebilecek genişlikte açılan yol.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) 1. Dokuma tezgahında ipleri sıkıştırmak için kullanılan yassı bir ağaç sapa oturtulmuş dişli demirden oluşan araç. (Güllüce *Gümüşhacıköy -Amasya; -Ankara) 2. Dokuma tezgahlarında, çözgü iplerinin düzgün gelmesini ve atkı iplerinin de sıkışmasını sağlayan paralel yassı tellerden oluşan düzen. (*Yalvaç -Isparta; Bekilli *Çal -Denizli)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) Çay ağzı. (*Şavşat -Artvin)

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

(Pecten) Yassı solungaçlılar (Lamellibranchiata) sınıfından (bk) bir yumuşakça cinsi. Kabukları eş, yuvarlak ve yelpaze biçimi eğelidir.

Türkçe

Osmanlıca

Bulutların bir yere toplanması. * Aynı cinsten olan şeylerden bazısı bazısının üstünde olması

Türkçe

Osmanlıca

Bulutların bir yere toplanması. * Aynı cinsten olan şeylerden bazısı bazısının üstünde olması.

İngilizce

1. comb (used to comb the hair or hold it in place). 2. card or comb (for dressing wool, etc.); hackle, hatchel (for dressing flax, hemp, jute). 3. rake; harrow. 4. reed (a device on a loom). 5. instep, metatarsus (of a human foot). 6. metacarpus (of a human hand). 7. gill (of a fish). 8. crest (of feathers on a bird´s head). 9. scallop, cockle. 10. comb (a tool used in dressing stone). 11. a striped pattern (in a piece of embroidered cloth). 12. dredge, dredging machine. 13. dragnet. –– dişi tooth of a comb. –– dubası scoop or bucket of a dredging machine. –– gemisi dredge. –– makinesi dredging machine. –– vurmak /a/ to comb.

İngilizce

(N.)
comb, drag, dredger

İngilizce

comb; card, comb, comber, doffer; rake, harrow; (ayak) instep; scallop, scollop

Almanca

Kamm m; Bagger m

Almanca

r Kamm; e Klemme; e Harke, e Egge.

Almanca

Kamm [der]

Almanca

Kamm; Klemme; Harke, Egge

Fransızca

peigne [le]

Fransızca

peigne

Azerice

daraq

Lehçe

grzebień

Japonca

kushi

Arnavutça

krehër

Kazakça

taraq