tabân ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Ayağın alt yüzü, aya.  
2 .    Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü, tavan karşıtı.  
3 .    Ayakkabının alt bölümü.  
4 .    Bir şeyin yere dayanan bölümü veya bir şeyin üzerine oturtulduğu nesne, ayaklık, duraç, kaide.  
5 .    Bir şeyin en alt bölümü.  
6 .  eskimiş  Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir.  
7 .    (değerlendirmede) En alt derece.  
8 .    Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle.  
9 .   coğrafya  Bir ırmağın en derin olan orta yeri.  
10 .   matematik  Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi, kaide.  
11 .   denizcilik  Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü.  
12 .    Temel, temel ilke, baz.  
13 .  halk ağzında  Tarlanın düz ve verimli kesimi.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

tabana kuvvet
tabana kuvvet kaçmak
taban çıkmak
taban girmek (veya koymak)
tabanları kaldırmak
tabanları patlamak
tabanları yağlamak
taban tabana zıt
taban tepmek (veya patlatmak)

Birleşik Sözler

taban basma
taban düzeyi
taban fiyatı
taban halısı
tabanı yarık
taban lağımı
tabanvay
ayak tabanı
devetabanı
fiil tabanı
isim tabanı
veri tabanı

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

bk. temel

Türkçe

Bilişim Terimleri Sözlüğü

1. Genellikle kullanılan bilimsel sayılama dizgesinde, bir üst ile gücü alınan sayı. örn. 2,7x6,25 (1?5) = 42,1875 deyimindeki 6,25 sayısı. 2-Yerdeğişir bir bilgisayar izlencesinde, gerçek adresleri bulmak için göreli adreslere eklenmesi gereken değer.

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

1. Taban, dilbilim bakımından yapılacak açıklamalar için ele alınan kök ( KÖK TABAN, B. radicale ) veya gövde ( GÖVDE TABAN, B. suffixale ) den ibaret kelime parçasına denir. Tabanlarda, dışarı ile taşrada, ve çağırmak ile çığırmakta görüldüğü gibi, bazen açınık almağımı bulunur; bu gibi tabanlara ALMAŞIMLI TABAN ( B. dalternance ) adı verilir. Hint - Avrupa dili gramerinde tabanlar TEK HECELİ ( Monosyllabe ), İKİ HECELİ ( Disyllabe ) ve ÇOK HECELİ ( Polysyllabe ) diye ayrılır. 2.Sâmi dillerinde kelimelerin kökü durumunda olan iki veya üç abanığa da taban adı verilir. bk. İkili ve üçlü kök.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

taban; deve tabanı

Türkçe

Fizik Terimleri Sözlüğü

1. Başlangıç ya da temel sayılan yer ya da nesne. 2. Transistorun salgıcı ile toplacını ayıran kesimi.

Türkçe

Geometri

49. Bir üçgenin ?taban? ı, onun üzerinde durduğu düşünülen kenarlarından herhangi biridir. Şekil:27 Şekil :28

Türkçe

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

Dekorda, oyun gereği kullanılan taban.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Kelime kök ve gövdelerinin çekim eki almamış yalın durumu: taş, işçi, bilgili, terbiye, ciltle-, ayakkabı, aktualite, plânlama vb.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. 1. Ayağın alt yüzü, aya. 2. Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü, tavan karşıtı. 3. Ayakkabının alt bölümü. 4. Kaide. 5. Bir şeyin en alt bölümü. 6. Değerlendirmede en alt derece. 7. Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle: Partinin tabanının istekleri doğrultusunda... 8. Temel. 9. coğ. Bir ırmağın en derin olan orta yeri. 10. den. Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü. 11. mat. Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi, kaide: Piramidin tabanı. Üçgenin tabanı. 12. mat. Üslü sayılarda kuvveti alınan sayı: 53 anlatımında 3 rakamı üstür, 5 ise tabandır. 13. hlk. Tarlanın düz ve verimli kesimi. 14. esk. Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) zf. (taban) esk. 1. Huy bakımından. 2. Yaradılıştan.

Türkçe

Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü

(Mimarlık)1. Kapalı bir yerin, üzerinde gezinilen yüzeyi. 2. Sütunların üzerine oturan taş kirişlerin alt yüzeyi.

Türkçe

Madencilik Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Matematik Terimleri Sözlüğü

1. Verilen bir uzambiçim için, üzerine (dik olarak) bir yükselti çizilen ya da çizildiği varsayılan kıyı ya da yüz. Örnek. koni tabanı, yuvak tabanı. 2. bk. hamel tabanı, dikey taban, doğru-uzaysı tabanı, eşlek tabanı, ilinge tabanı, sayıtlama tabanı, süzgeç tabanı, tersüstel taban, üstel islav tabanı.

Türkçe

Matematik Terimleri Sözlüğü

(...)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(geometride);dayanak (cebirde) (baz) (matematik)

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema/TV. 1. Üzerine, duyarkatı oluşturan kimyasal özdek sürülmüş selüloit kuşak. 2. Mıknatıslı kuşak ve mıknatıslı görüntü kuşağında, üzerine demir oksit sıvanan asetat, polivinilklorit ya da polyesterden kuşak.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

bk. gövde

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1.bk. tapan (I). 2.Tekerlek çemberi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1.Tarlanın çukur yeri. 2.Tarlanın düz yeri: Zeytin taban tarlada iyi yetişir. 3.Toprağı verimli tarla.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1.Evlerin zemin katı. 2.Toprak tabanlı ev. 3.Direkler üzerine oturtulmuş tahta ambarın tabanına yerleştirilen kare biçimindeki ağaç kirişler.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Temel, asıl.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tohum ekildikten sonra tarlayı düzeltmeye yarayan yassı ağaç araç, sürgü

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tohum ekildikten sonra toprağı düzeltmeye yarayan ağaç merdane.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Topuk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Döşeme

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

1. Sabanla çekilen, sürülmüş tarlaların yüzeyini düzenlemek amacıyla kullanılan ağaç. (Adalıkuzu *Güdül -Ankara) 2. bk. tabak

Türkçe

Osmanlıca

f. Işıklı. Parlak. * Parlayan güne

Türkçe

Teknik Terimler - Temel Tekniği

Diyarbakır ili, Pirinçlik bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Türkçe

Osmanlıca

f. Işıklı. Parlak. * Parlayan güneş.

Türkçe

Osmanlıca

yaradılıştan, yaradılış bakımından.

Türkçe

Osmanlıca

ışıklı.

İngilizce

1. sole (of a foot or shoe). 2. floor. 3. base; pedestal; foundation. 4. floor (of a valley, river, lake, sea); bed (of a road). 5. flat top (of a hill, mountain, etc.). 6. econ. floor, lower limit or base. 7. math. base, base plane, base line. 8. iron of good quality. 9. prov. roller (used to smooth the surface of a field). –– basma a wrestling hold in which a wrestler plants one foot on his opponent´s stomach and twists his opponent´s chin and shoulder. –– boya undercoat (of paint). –– dağ flat-topped mountain, table mountain. –– fiyat/fiyatı the minimum price (set by the state for an agricultural commodity). –– halısı large rug (for a room, as opposed to a corridor or flight of stairs). –– inciri fig that has been flattened and then dried. ––ları kaldırmak colloq. to run fast, run like anything; to run away, make tracks. –– kirişi common joist, floor joist. ––a kuvvet! colloq. We´ve no choice but to hoof it! ––a kuvvet used to indicate walking or running: Oraya tabana kuvvet gittim. I footed it over there. Tabana kuvvet kaçtık. We took to our heels. –– patlatmak to walk, hoof it (a long way). –– tabana zıt 1. /a/ diametrically opposite (to), antipodal (to). 2. completely dissimilar, totally unlike, very different, antipodal. 3. complete opposite. –– tahtası (a) floorboard. –– tepmek to walk, hoof it (a long way). ––ları yağlamak 1. to get ready to hoof it a long way. 2. to run fast, run like anything; to make tracks, beat it.

İngilizce

(ADJ.)
bedrock

İngilizce

(N.)
sole, girder, base, basement, floor, fundament, sill, substratum, substructure

İngilizce

sole (of a foot/shoe); base; floor; heel; bed; subsoil

Almanca

Basis f; Boden m; Fußboden m; Sohle f

Almanca

einen weiten Weg zu Fuss gehen.

Almanca

Basis [die], Boden [der], Fuß [der], Fußboden [der], Sockel [der]; (ayak/ayakkabý) Sohle [die]; (ayakkabý) Einlage [die]

Almanca

Sohle; Sockel: Grundlinie

Fransızca

plante du pied, plancher [le], base [la], semelle [la]

Fransızca

plancher

Kazakça

eden

Kazakça

irge tas

Kazakça

taban

Türkçe

pençe

Türkçe

taban