sifât ne demek?

Türkçe

isim Arapça ¹ifat
 
1 .    Bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukukî bakımdan yeri ve özelliği:
       "Başvezir sıfatıyla hükûmet işlerini idare eder."- R. H. Karay.  
2 .  halk ağzında  Yüz, kılık ve dış görünüş:
       "Takındığı bu sıfatı boynundaki kravattan fazla mühimsediği yoktu."- F. R. Atay.  
3 .   gramer  Bir ismi, nitelik, nicelik, yer, sıra vb.bakımından niteleyen, belirten kelime.

Birleşik Sözler

sıfat-fiil
sıfat takımı
sıfat tamlaması  

Türkçe

Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

(Derleme.. san, ulak, katmaç) Bir adı niteleyen veya belirten sözcük: Beyaz ev, güzel çocuk, beş gün, bu kitap, hangi kız, bazı olaylar vb.

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Bir ismin niteliğini anlatmak ( NİTELEME SIFATI, Adj. qualificatif ) veya onu başkaları, arasında belirtmek ( BELİRTME SIFATI, Adj. déterminâtif ) yahut onu öbürlerinden ayırdetmek ( AYIRTLAMA SIFATI, Adj. distmetif ) üzere kendisine katılan kelime. Sıfat cümledeki yerine göre SANLIK ( Epithète: Güzel söz söyledi ) veya HABER ( Adj. attributif: Bir söz; güzeldir gibi ) olabilir.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Somut ve soyut ad ve kavramları niteleme, belirtme, yer gösterme, sayı gösterme, sorma gibi çeşitli yönlerden vasıflandıran, sınırlayan kelime türü: doğru imlâ, ağır yük, uzun yol, ince iş, güzel fikir, hünerli kişi, doru at, kızıl elma, bin bir dert, tek yol, o zaman, bu durum; hangi iş vb. sıcacık, ışıltılı günü bekliyordu (Y. Kemal, Ortadirek, s. 190). Tekmil otların taze, yeşil, gıcır gıcır kokusuyla kokuyordu (Y. Kemal, göst, e., s. 191). Taşbaşoğlunun keskin, umutlu gözleri teker teker üstündeydi (Y. Kemal göst.e, s. 301). Tenha, sessiz yollarda yürür, yürürüm (P. Safa, biz İnsanlar, s. 181). Mavi duman, bir bilek damarı gibi kabartılı ve sıcak dudaklarından çıktı (S. Faik, Bütün Eserleri 1, s. 69). Biz de mükemmel bir yalancı olduk arkadaş! (K. Tahir, Esir Şehrin İnsanları, s. 298). Bazen bir kaç hafta fazla, bir kaç gün fazla yaşamak işleri nasıl da alt üst ediyor (K. Tahir, göst. e., s. 322). Hacer! — Ha bak, gelirken benim o uzun yeşil ipek başörtümü de getir (M.N. Sepetçioğlu, Çardaklı Bacı, s. 96) vb.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukuki bakımdan yeri ve özelliği: “Başvezir sıfatıyla hükûmet işlerini idare eder.” -R. H. Karay. 2. db. Bir adı, nitelik, nicelik, yer, sıra vb. bakımından niteleyen, belirten kelime, ön ad: Beyaz (ev), güzel (çocuk), beş (gün), bu (kitap) gibi. 3. hlk. Yüz, kılık ve dış görünüş: “Takındığı bu sıfatı boynundaki kravattan fazla mühimsediği yoktu.” -F. R. Atay.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

1) nitelik. 2) bk. husûmet ehliyyeti (salâhiyyeti).

Türkçe

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

Azerbaycan Türkçesi: sifät; Türkmen Türkçesi: sıpat; Gagauz Türkçesi: nışannık; Özbek Türkçesi: sifat; Uygur Türkçesi: süpät;Tat: sıyfat; Başkurt Türkçesi: sifat; Kmk: sıpatlık ~ sıpat söz; Krç.-Malk.: sıfat; Nogay Türkçesi: sıpat; Kazak Türkçesi: sın esim; Kırgız Türkçesi: sın atooç; Alt: tartalgış; Hakas Türkçesi: pîldîrtkî; Tuva Türkçesi: temdek adı; Şor Türkçesi: çüüngü sös; Rusça: imya prilagatelnoye

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Derelerin, ırmakların düz yerleri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< Ar. sıfat: Yüz, surat (Erzincan Merkez)

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Tabi tohumlama.

Türkçe

Osmanlıca

özellik.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ağıl kapısında menteşe görevi yapan ince demir.

Türkçe

Osmanlıca

Bir kimse veya şeyin hal ve vasfı, keyfiyeti. * Suret, çehre, yüz. Nişan, alâmet. * Bir şeyin keyfiyetini izah için kullanılan kelime.

Türkçe

Osmanlıca

(Sıfat. C.) Sıfatlar, vasıflar.

Türkçe

Osmanlıca

sıfatlar, özellikler.

Türkçe

Osmanlıca

Bir kimse veya şeyin hal ve vasfı, keyfiyeti. * Suret, çehre, yüz. Nişan, alâmet. * Bir şeyin keyfiyetini izah için kullanılan kelime

Türkçe

Osmanlıca

(Sıfat. C.) Sıfatlar, vasıflar

İngilizce

-tı 1. role, capacity, position. 2. adjective. 3. quality, attribute. 4. colloq. appearance, face. 5. colloq. title, honorific; nickname. –– eylem gram. participle. ––ıyla in the capacity of, as: Buraya müdür sıfatıyla geldi. He came here as the director.

İngilizce

(ADJ.)
adjective, adjectival

İngilizce

(N.)
adjective, determinant, epithet, title, attribute, attribution, attributive, capacity, character

İngilizce

capacity, role; quality, attribute; adjective

Almanca

e. Eigenschaft; r Titel; dilb. s Adjektiv, s Eigenschaftswort.

Almanca

Eigenschaft [die], Prädikat [das]; Adjektiv [das], Beiwort [das], Eigenschaftswort [das]

Almanca

Eigenschaft; Titel; (gram.) Adjektiv, Eigenschaftswort

Fransızca

adjectif [le]; titre [le]

Fransızca

adjectif

Azerice

sifət

Lehçe

przymiotnik

Yunanca

(το) επίθετο, (η) ιδιότητα

Arnavutça

1. mbiemër
2. epitet, atribut, titull, cilësi, figurë, fytyrë

Kazakça

sın esim

Kazakça

sıpat