ruin ne demek?

n. destruction; remains of a collapsed structure; downfall, collapse

v. destroy, demolish; spoil, mutilate, damage

(N.)
[ru·in || 'rʊɪn]
batırma, harabe, yıkıntı, yıkım, iflas, batış, mahvoluş, yıkılış

(V.)
[ru·in || 'rʊɪn]
mahvetmek, bozmak, rezil etmek, yıkmak, harap etmek, berbat etmek, iflas ettirmek, batırmak, kızlığını bozmak, ırzına geçmek

i. 1. harabe; virane. 2. harabiyet, harabelik. 3. çok kötü durum, çöküş, batış: It caused his ruin. Mahvolmasına sebep oldu. 4. iflas, batkı. 5. (birini/bir şeyi) mahveden şey/kimse: It will be the ruin of you! O seni mahvedecek! f. 1. mahvetmek; bozmak;

yikilma, yikim, yikilis; ören, yikinti, harabe, kalinti; batki, batma, iflas, mahvetmek, harap etmek; batirmak, iflas etmek; irzina geçmek

v.yık:n.yıkıntı

batırma

batırmak

batış

berbat etmek

bozmak

harabe

harap etmek

kızlığını bozmak

mahvetmek

mahvoluş

rezil etmek

iflas ettirmek

iflas

yıkım

yıkıntı

yıkmak

{ru'i:n} r yıkılış, çöküş.

[der] yıkılış, yıkım, mahvolma

n inhidam, yikilis, yikim, mahvolma -e / l. harabe, virane 2. (Trümmer) enkaz yi^mi: bakaya -en.eidechse / (Mittelmeergebiet) kamamsi kertenkele Qieren l. boz-mak, harap, tahrip etm. 2. (kaputtmachen) hirpalamak, örselemek, benzetmek; V: canma okumak; Diese Ausgaben ^ ihn noch lange nicht. Bu masraf onu yikmaz. sich ^ bataslya gitmek; harap olm., yikilmak 2iert l. bozuk 2. harap 3. (bankrott) müflis