nihayet ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(ara.). 1. son. sonunda. -erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Türkçe

isim (niha:yet) Arapça nihayet
 
1 .    Son:
       "Ben nihayete doğru yanımdaki çocuğu dürterek kalktım."- Ö. Seyfettin.
       "Temmuz nihayetiydi, harmanlar yeni dövülmeye başlamıştı."- M. Ş. Esendal.  
2 .  zarf  (ni'ha:yet) Sonunda:
       "Nihayet akşamüstü benzin vagonunun Şam'dan ilerlediğini öğrenerek telgrafhaneden çıktı."- F. R. Atay.
       "Uzun bir münakaşadan sonra nihayet işi şakaya dökmek zorunda kaldı."- Y. K. Karaosmanoğlu.  
3 .  zarf  -den başka bir şey değil:
       "Ama bu, nihayet bir nüktedir."- Y. Z. Ortaç.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

nihayete erdirmek
nihayete ermek
nihayet vermek

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. (niha:yet) 1. Son: “Ben nihayete doğru yanımdaki çocuğu dürterek kalktım.” -Ö. Seyfettin. 2. zf. (niha:yet) Sonunda: “Nihayet duam kabul olundu, önümde hiçbir hicap kalmadı, hakikat bana olduğu gibi tecelli etti.” -N. F. Kısakürek. 3. zf. -den başka bir şey değil: “Ama bu, nihayet bir nüktedir.” -Y. Z. Ortaç.

Türkçe

Osmanlıca

Son, uç, son derece. * Çok

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Arapça) - . 1. Son. Sonunda. Erkek ve kız ismi olarak kullanılır.

Türkçe

Hukuk Terimleri

Son; bitiş.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Söyleyiş: (niha:yet) Cinsiyet: Erkek
Son, bitim, uç.
Cinsiyet: Kız
Son, bitim, uç.

Türkçe

Osmanlıca

Son, uç, son derece. * Çok.

Türkçe

Osmanlıca

son.

İngilizce

-ti 1. end; conclusion; finish; termination. 2. outcome, result. 3. at last, finally; in the end. 4. nevertheless, nonetheless, yet. –– bulmak to come to an end, end. ––e ermek to end, come to an end. –– vermek /a/ to put an end to; to bring (something) to an end, conclude, terminate.

İngilizce

(ADV.)
finally, at last, at the end, after all, eventually, lastly, in the upshot

İngilizce

end son; finally, at last, at long last, in the end, in the long run, at length sonunda

Almanca

s Ende, r Schluss; endlich, schliesslich.

Almanca

Ausgang [der], Ausklang [der], Beschluß [der], Schluß m;, schließlich, endlich, überhaupt, zuletzt

Almanca

Ende, Schluss; endlich, schliesslich

Fransızca

fin [la], extrémité [la], bout [le], conclusion [la]

Fransızca

enfin

Azerice

nəhayət

Lehçe

cel

Lehçe

koniec

Lehçe

końcówka

Lehçe

kres

Lehçe

zakończenie

Japonca

tootoo, yatto

Arnavutça

mbarim

Kazakça

aqırında

Kazakça

soñında