miras ne demek?

Türkçe

isim (mi:ra:s) Arapça miras
 
1 .    Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet, kalıt, bırakıt, tereke.  
2 .  mecaz  Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik.  
3 .  mecaz  Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

mirasa konmak
miras yemek  

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. (mi:ra:sı) 1. huk. Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet, kalıt, bırakıt, tereke. 2. mec. Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik. 3. mec. Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey: “Hatta bazıları mesleğin püf noktalarını anlatan kitaplar yazıp tecrübelerini gelecek nesillere miras bırakmışlardı.” -İ. O. Anar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ceviz ve boncukla oynanan bir çocuk oyunu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bilye oyunu, bilye

Türkçe

Osmanlıca

ölen kimsenin yakınlarına kalan malı.

Türkçe

Osmanlıca

Ölen kimseden akrabalarına ve yakınlarına kalmış olan mal, mülk.( $ olan hükm-ü Kur'anî, mahz-ı adâlet olduğu gibi, ayn-ı merhamettir. Evet adâlettir. Çünki; ekseriyet-i mutlaka itibariyle bir erkek, bir kadı

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bilye.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

kalıt. ~ hukuku : kalıt töresi. ~ mukavelesi: kalıt sözleşmesi. ~ sebebiyle istihkak davâsı: kalıt arancı, dilemi (Erbschaftsklage, action en pétition dhérédité), ~ şirketi: kalıtçılar ortaklığı (Erbengemeinschaft). ~ a liyâkat: kalıta yaraşma.~ m intikali: kalıtın geçişi. ~ ın resmen idâresi: kalıtın görevsel yönetimi. ~ da iâde: denkleştirme (Ausgleichung). ~ dan ıskat : kalıttan çıkarma (Enterbung, exhérédation). ~ dan mahrümiyyet: kalıttan yoksunluk.

Türkçe

Osmanlıca

"Ölen kimseden akrabalarına ve yakınlarına kalmış olan mal, mülk.( $ olan hükm-ü Kur'anî, mahz-ı adâlet olduğu gibi, ayn-ı merhamettir. Evet adâlettir. Çünki; ekseriyet-i mutlaka itibariyle bir erkek, bir kad

İngilizce

inheritance, estate, bequest, legacy; heritage. –– bırakmak /a/ to leave (someone) an inheritance; /ı, a/ to bequeath (something) to (someone). ––tan ıskat disinheritance. –– kalmak /a/ for an inheritance to be left to (someone). ––a konmak to inherit a fortune. –– yemek 1. to receive a large inheritance. 2. to squander one´s inheritance.

İngilizce

(ADJ.)
inherited

İngilizce

(N.)
inheritance, heritage, legacy, bequest, estate, heirdom, heirship

İngilizce

inheritance, heritage, patrimony, legacy, bequest

Almanca

s Erbe, e Erbshaft.

Almanca

Erbe [das], Erbschaft [die], Hinterlassenschaft [die], Nachlaß [der]

Almanca

Erbe, Erbshaft

Fransızca

héritage [le], patrimoine [le], succession [la]

Fransızca

héritage

Azerice

miras

Flemenkçe

erfenis; nalatenschap

Lehçe

dziedzictwo

Lehçe

dziedziczenie

Lehçe

spadek

Lehçe

spuścizna

Yunanca

(η) κληρονομιά

Kazakça

jädiger

Kazakça

mïras

Kazakça

mura

Türkçe

miras

Türkçe

miras