koken ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(tür.) er. 1. bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim neden ya da yer. 2. kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstüne yayılan dalları. 3. soy, asıl, ata.

Türkçe

isim, halk ağzında
 
1 .    Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları.  
2 .  mecaz  Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, sebep veya yer, menşe.  
3 .    Soy, asıl.  
4 .   ticaret  Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer, menşe, orijin.  
5 .    Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap.

Birleşik Sözler

köken belgesi
köken bilimci
köken bilimi
köken bilimsel

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Kök görevinde olduğu halde daha yalın bir şekle, yani gerçek köke doğru sadeleştirilebilen kelime veya kelime parçası. Köken bir veya iki kuruluş eki almış bulunduğuna göre BİRİNCİL ve İKİNCİ (Primaire, secondaire) diye vasıflanır.

Türkçe

Gökbilim Terimleri Sözlüğü

Bir cismin ya da varlığın doğduğu ya da çıktığı yer. Güneş dizgesinin kökeni büyük bir gaz bulutuydu.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, neden veya yer, menşe: Yazının kökeni resimdir. 2. Soy, asıl. 3. tic. Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer, menşe, orijin. 4. hlk. Kavun, karpuz, kabak vb. bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 5. esk. Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap.

Türkçe

İktisat Terimleri Sözlüğü

Herhangi bir malın üretildiği ya da dışsatımının yapıldığı yer.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Kavun, karpuz, kabak gibi yere yatan bitkilerin kökünden çıkan dal

Türkçe

Tecim, Maliye, Sayışmanlık ve Güvence Terimleri Sözlüğü

Bir malın üretildiği ya da yapıldığı, alındığı, getirildiği yer.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 2. Ağaç ya da ot kökü. 3. Fide. 4. Sebze. 5. Çalı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Soy, asıl, ata.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Hayvan bağlanan küçük kazık.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bir ucu koyun ya da keçinin ayağına diğer ucu kazığa bağlanan kısa ip.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kalın kıldan ağaç üstüne yapılmış bir çeşit tuzak.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dip koçan.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Kök: Birkaç köken zerdali fidanım var. 2. Hayvan bağlanan kazık.

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Türkçe) - 1. Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim neden ya da yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstüne yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Bir şeyin çıktığı dayandığı temel, biçim, neden veya yer. 2. Kavun, karpuz, kabak gibi bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları. 3. Soy, asıl, ata.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kadınların dantel ördükleri iplik yumağı.

İngilizce

1. origin, source. 2. ling. root, root form, etymon, radical. 3. place of origin, homeland. 4. plant or stem (usually refers to cucumber, melon, or squash plants). –– belgesi com. certificate of origin.

İngilizce

(N.)
radical, root, origin, basis, authorship, bedrock, beginning, birth, derivation, descent, etymon, extraction, lineage, origination, paternity, pedigree, principle, provenance, spore, spring, wellhead, wellspring, womb, s

İngilizce

origin, source; root

Almanca

Herkunft f

Almanca

r Ursprung, e Herkunft.

Almanca

Abkunft [die], Entstehung [die], Geburt [die], Herkunft [die], Ursprung [die]

Almanca

Ursprung, Herkunft

Fransızca

origine [la], provenance [la], souche [la]

Fransızca

origine

Azerice

mənşə

Lehçe

geneza

Lehçe

pochodzenie

Lehçe

początek

Lehçe

rodowód

Lehçe

źródło

Arnavutça

prejardhje

Kazakça

şığw tegi

Kazakça

törkin