kalıntı ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Artıp kalan şey, bakiye.  
2 .    Bir kentten veya mimarlık eserinden artakalan bölüm, yıkıntı, harabe, enkaz:
       "Efes, Bergama'nın kalıntıları, ulaştıkları uygarlığı serer gözler önüne."- N. Cumalı.  
3 .    İz, işaret.  
4 .  mecaz  Bir toplum, kültür, uygarlık vb.den artakalan şey:
       "Bu babacan, filozof ve hazırcevap insanlar kuşağı, tükenen bir görgü devrinin son kalıntıları gibidir."- H. Taner.

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Daha önce faal olan fakat evrim sırasında fonksiyonunu kaybeden herhangi bir organ ya da yapı.

Türkçe

Dirilbilim Terimleri

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

bk. eski.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Artıp kalan şey, bakiye. 2. Eski çağlardan kalmış şehir veya yapı, ören, harabe: “Efes, Bergamanın kalıntıları, ulaştıkları uygarlığı serer gözler önüne.” -N. Cumalı. 3. İz, işaret. 4. mec. Bir toplum, kültür, uygarlık vb.nden artakalan şey: “Bu babacan, filozof ve hazırcevap insanlar kuşağı, tükenen bir görgü devrinin son kalıntıları gibidir.” -H. Taner.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

Değişen tarihsel ve toplumsal etkilere karşı büyük bir direnç göstererek geçmişteki köken, olgu, özellik ve görünümleri bakımından çok az değişikliğe uğramış olan ve bulundukları toplumsal düzen içinde, düzenin işleyişine uygun mantıksal bir durum göstermeyen halkbilim ürünleri, bk. halkbilim.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

Metallerin erimesi sırasında, dışık gibi çıkmayıp katılaşarak yapıda kalan sülfür, nitrür vb. özdek.

Türkçe

Tarım Terimleri

Türkçe

Tecim, Maliye, Sayışmanlık ve Güvence Terimleri Sözlüğü

Bir sayışımın alacaklı değeri ile borçlu değeri arasındaki fark.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

(Pareto) Eski düzene özgü olup, toplumsal değişmelerden sonra da varlığını bir süre daha sürdüren ekin öğeleri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Olduğu yerde geceleyen, eve gelmeyen kimse.

Türkçe

Uygulayım Terimleri Sözlüğü

metalbilim: Metallerin erimeleri sırasında, dışık gibi çıkmayıp katılaşarak yapıda kalan sülfür, nitrür vb. özdek.

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Bir maddenin orijinal bileşenlerinden bir kısmının alınmasından sonra geriye kalan kısmı.

Türkçe

Yerbilim Terimleri Sözlüğü

Başkalaşmış kayaçlarda, ilkel dokusu korunmuş yapı.

İngilizce

1. remnant, remainder, leftovers. 2. ruin; ruins, remains.

İngilizce

(N.)
remainder, rest, residue, ruins, carcase, carcass, end, hangover, relic, remnant, residual, rump, waif, spoils

İngilizce

remnant, remainder, leavings; ruin, ruins; residue; mark, trace

Almanca

r Rest, s Überbleibsel.

Almanca

Relikt [das], Rest [der], Überbleibsel [das]

Almanca

Rest, Überbleibsel

Fransızca

reste [le], trace [la], survivance [la], ruines, débris [le], reliefs, vestige [le]

Fransızca

reste

Azerice

qalıq

Lehçe

ostatek

Lehçe

pozostałość

Lehçe

reszta

Lehçe

resztka

Lehçe

szczątkowy

Arnavutça

1. mbetje
2. mbeturunë

Kazakça

jurnaq

Kazakça

qaldıq

Kazakça

qazba