kafa ne demek?

Türkçe

isim Arapça kafa
 
1 .    Baş (özellikle insan başı), ser.  
2 .    Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak gibi organların bulunduğu vücudun en ön bölümü.  
3 .  mecaz  Görüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu, zihniyet:
       "Kalbi ve kafasıyla daima yeni, daima genç kaldı."- Y. Z. Ortaç.
       "İş adamı olduğu için bürokrasiyi ve memur kafasını iyiden iyiye kırmıştır."- F. R. Atay.  
4 .  mecaz  Kavrama ve anlama yeteneği, zekâ, zihin:
       "Kafasının faaliyetini fikirden ziyade işe vermiş."- Y. K. Beyatlı.  
5 .    Bellek.  
6 .    Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu.  
7 .    Mekanik bir bütünün parçası.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

kafa atmak
kafa bulmak
kafa cilâlamak
kafa çekmek
kafadan gayrimüsellâh
kafa değiştirmek
kafa dinlemek
kafa eskitmek
kafa göz yarmak
kafa kafaya (veya baş başa) vermek
kafa kalmamak
kafa patlatmak
kafa sallamak
kafası almamak
kafası bozulmak
kafası bulanmak
kafası çalışmak
kafası dönmek
kafası dumanlanmak
kafası durmak
kafası düzelmek
kafası ile oynamak
kafası işlemek
kafası karışmak
kafası kazan (gibi) olmak
kafası kızmak
kafasına dank etmek (veya demek)
kafasına geçirmek
kafasına koymak
kafasına sığmamak
kafasına söz girmemek
kafasına uymak
kafasına vura vura
kafasına vur, ekmeğini elinden al
kafasına vurmak
kafasından çıkarmak
kafasından geçirmek
kafasında şimşek çakmak
kafasında tutmak
kafasını dinlemek
kafasını ezmek
kafasını işlemek
kafasını işletmek
kafasını kaldırmak
kafasını kaldırmamak
kafasını kaşıyacak vakti olmamak
kafasını kırmak
kafasını kullanmak
kafasını kurcalamak
kafasının bir tahtası noksan olmak
kafasının dikine gitmek
kafasının etini yemek
kafasının kontağı atmak
kafasını sokmak
kafasını taştan taşa çarpmak
kafasını toplamak
kafasını tütsülemek
kafasını uçurmak
(birinin) kafasını vurmak
kafası sarmamak
kafası sersem sepet (olmak)
kafası şişmek
kafası takılmak
kafası yerinde olmamak
kafası yerine gelmek
kafa tutmak
kafa ütülemek
kafa (veya kafasını) karıştırmak
kafa (veya kafasını) şişirmek
kafaya almak
kafaya çıkmak
kafa yapmak
kafayı (bir yere) vurmak
kafayı bulandırmak
kafayı bulmak
kafayı çalıştırmak
kafayı çekmek
kafayı değiştirmek
kafayı dinlemek
kafayı tütsülemek
kafayı üşütmek
kafayı yemek
kafa yok!
kafa yormak

Birleşik Sözler

kafa çıkışı
kafadar
kafa dengi
kafa içi
kafa işçisi
kafa kâğıdı
kafa koçanı
kafakol
kafatası
kafası boş
kafası bulutlu
kafası çatlak
kafası dumanlı
kafası iyi
kafası kıyak
kafası kontak
kafası küflü
kafası örümcekli
kafası tembel
kalın kafa
kuru kafa      

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

bk. baş

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. İnsan başı, ser. 2. Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak vb. organların bulunduğu vücudun en ön bölümü. 3. Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu. 4. Mekanik bir bütünün parçası: Distribütör kafası. 5. mec. Kavrama ve anlama yeteneği, zekâ, zihin, bellek: “Kafasının faaliyetini fikirden ziyade işe vermiş.” -Y. K. Beyatlı. 6. mec. Görüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu, zihniyet: “Kalbi ve kafasıyla daima yeni, daima genç kaldı.” -Y. Z. Ortaç.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(kafatası) (biyoloji)

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema/TV. Elektrik ya da akustik dalgaları saptayan ya da okuyan, özellikle ses aygıtlarında, mıknatıslı görüntü aygıtlarında ses ve görüntüyü saptama ve okuma işini gerçekleştiren değiştirgeç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Üzümle yapılan bir çeşit hamur tatlısı

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yapıda duvarların aralarını doldurmak için kullanılan küçük taşlar, moloz.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tülbent

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Avcıların içine girip pusu kurdukları ağaçlık yer.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

En büyük aşık, zıpzıp.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kemençede burguların bulunduğu bölüm.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. kafa) kafa, baş

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Baş, kafa

Türkçe

Osmanlıca

(C.: Akfâ) Baş. Kafa. * Ense, arka. * Akıl, zekâ, anlayı

Türkçe

Osmanlıca

(C.: Akfâ) Baş. Kafa. * Ense, arka. * Akıl, zekâ, anlayış.

İngilizce

1. head. 2. mind, mental attitude. 3. intelligence. 4. a large marble, shoooter. –– ya almak slang 1. /ı/ to silence (a bothersome person). 2. to find the right person (to do a job). ––sı almamak /ı/ 1. not to be able to understand. 2. to be too tired to understand. 3. not to be able to believe. ––dan atmak to make up something and try to pass it off as the truth. –– boşluğu cranial cavity, cavum cranii. ––sı bozulmak colloq. to blow one´s top, get angry. ––sı bulanmak to get confused. ––yı bulmak slang to be pleasantly tipsy (from drink). ––sı çalışmak to be on the ball. ––yı çekmek colloq. to do some serious drinking, Brit. have a booze-up. ––sından çıkarmak /ı/ to put (an idea) out of one´s head. ––sına dank etmek/demek to dawn on one at last. –– değiştirmek to change one´s mind; to change one´s way of thinking. –– dengi 1. kindred spirit. 2. (someone) who is a kindred spirit, like-minded. ––sının dikine gitmek to go one´s own way, do as one pleases. ––sı dinç olmak to feel fresh and alert. ––sı dönmek 1. to be confused and perplexed. 2. to feel dizzy. ––sı dumanlı 1. tipsy, tight. 2. tired and confused. ––sı durmak to be too tired to think. ––dan gayri müsellah colloq. nutty, not quite right in the head. ––sına girmek /ın/ 1. to make good sense, seem to be right (to). 2. to comprehend, understand. –– göz yarmak to be awkward and unskillful. –– işçisi white-collar worker. ––sı işlemek to be on the ball. ––sı izinli olmak slang for one´s mind to be elsewhere; to wool-gather. –– kafaya vermek to put their heads together. –– kalmamak /da/ to be so worn out one can´t think. ––sı karışmak (for someone) to get confused. ––sını kaşıyacak vakti olmamak to be too busy to think, not to have time to turn around. ––sı kazan (gibi) olmak for one´s head to be ringing (from noise); to feel fuddled (after a lot of mental effort). ––sını kızdırmak /ın/ to make (someone´s) blood boil. ––sı kızmak to get angry. ––dan kontak colloq. cracked, nutty, touched in the head. ––sına koymak /ı/ to get hold of (some idea); to take it into one´s head (to do something). ––sını kullanmak to use one´s head. ––sını kurcalamak /ın/ to make (one) think. –– patlatmak to do a lot of hard mental work. ––dan sakat colloq. cracked, nutty, touched in the head. –– sallamak to rubber-stamp everything, be a yes-man. ––sına sığmamak not to be able to comprehend. ––sında şimşek çakmak to get a sudden inspiration. –– şişirmek (for noise, a complicated problem) to drive one crazy, make one unable to think straight. ––sı şişmek for one´s head to be ringing (from noise); to feel fuddled (after a lot of mental effort). ––sına takılıp kalmak to stick in one´s mind, not to leave one´s mind. ––sı taşa çarpmak to learn something the hard way. ––sını taştan taşa çarpmak/vurmak 1. to regret bitterly a lost opportunity. 2. to feel very remorseful. –– tutmak /a/ to defy; to oppose challengingly. ––yı tütsülemek slang to get tight, get tipsy. –– ütülemek slang to talk someone to death, talk someone´s ear off. ––sına vur, ekmeğini elinden al. colloq. He is so meek you can walk all over him. ––sına vura vura by force. ––sına vurmak (for drink) to go to one´s head. ––sını vurmak /ın/ to behead. ––yı (yere) vurmak 1. to hit the sack, hit the hay. 2. to take to one´s bed, get laid up (owing to illness). –– vuruşu soccer header. –– yağı slang sperm, semen. ––sı yerinde olmamak to wool-gather; for one´s mind to be elsewhere. ––sı yerine gelmek to come back to earth; to start thinking straight again. –– yormak to ponder, think hard, rack one´s brains.

İngilizce

(N.)
head, brains, bean, intelligence, cast of mind, chump, coconut, conk, costard, end, headpiece, knob, nob, noddle, noggin, noodle, nut, onion, pate, poll, potato, savvy, sconce

İngilizce

head, nut; mind, brain, brains, intelligence, head

Almanca

Kopf m

Almanca

r Kopf; r Verstand, e Klugheit.

Almanca

Kopf [der], Hirn [das]; Denkart [die], Mentalität [die]; Sinn [der]; Verstand [der], Klugheit [die]

Almanca

Kopf; Verstand, Klugheit

Fransızca

tête [la]; tronche [la]

Fransızca

tête

Azerice

baş

Flemenkçe

het hoofd; kop

Lehçe

głowa

Lehçe

głowica

Lehçe

główka

Lehçe

łeb

Lehçe

nagłówek

Yunanca

(το) κεφάλι

Japonca

atama

Arnavutça

kokë

Kazakça

aqıl

Kazakça

bas