irade ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(ara.) er. 1. istem. 2. emir. 3. (bkz. istem).

Türkçe

isim, eskimiş (ira:de) Arapça irade
 
1 .    İstek, dilek.  
2 .  eskimiş  Buyruk:
       "Görülünce vurulması için irade bile var."- S. M. Alus.  
3 .    Bir şeyi yapıp yapmamaya karar verme gücü:
       "Korkunç bir irade kuvveti sarfıyla baş ucundaki lambayı yaktı."- S. F. Abasıyanık.  
4 .   psikoloji  İstenç.

Birleşik Sözler

irade beyanı
irade dışı
irade kaybı
irade yitimi
millî irade      

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

bk. istenç

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. (ira:de) 1. Bir şeyi yapıp yapmamaya karar verme gücü, istenç: “Korkunç bir irade kuvveti sarfıyla baş ucundaki lambayı yaktı.” -S. F. Abasıyanık. 2. fel. ve ruh b. İstenç. 3. esk. Buyruk: “Görülünce vurulması için irade bile var.” -S. M. Alus. 4. esk. İstek, dilek: “Ölüme, yaşama irademizin bir çeşit tükenişi diye bakıyoruz.” -A. M. Dranas.

Türkçe

Osmanlıca

İstek, arzu. Dilemek. Emir. Ferman. * Bir şeyi yapmak veya yapmamak için olan iktidar, güç.(İrade, ihtiyardan daha geniştir, umumidir. İhtiyar, taraflardan birini diğerine tafdil ile beraber tercihtir. İrade;

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Arapça) - 1. İstem. 2. Emir. 3. (bkz. İstem).

Türkçe

Hukuk Terimleri

Buyruk, istek, arzu, bir işi yapma azimi ve gücü.

Türkçe

Osmanlıca

"İstek, arzu. Dilemek. Emir. Ferman. * Bir şeyi yapmak veya yapmamak için olan iktidar, güç.(İrade, ihtiyardan daha geniştir, umumidir. İhtiyar, taraflardan birini diğerine tafdil ile beraber tercihtir. İrade

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

istek, ~ beyânı: istek açıklaması (Willenklaerung). fesâdı: istek bozukluğu. ~ izhârı: istek açığa vurması (Willensaeusserung).

Türkçe

Osmanlıca

seçme ve isteme kabiliyeti.

İngilizce

1. will, volition, the power of willing or determining. 2. will power, will; determination; self-control. 3. willing, commanding. 4. decree, command; irade. 5. will, wish, desire. –– beyanı law declaration of intention. –– gücü willpower. –– kuvveti willpower. –– sahibi 1. strong-willed person, strong-minded person. 2. strong-willed, strong-minded. –– yitimi/kaybı psych. abulia.

İngilizce

(N.)
pleasure, will, willpower, spine, volition, fiat, freedom, self control

İngilizce

will, desire, volition; command, decree, edict buyruk

Almanca

r Wille.

Almanca

Wille [der]

Almanca

Wille

Fransızca

volonté [la]

Fransızca

volonté

Azerice

iradə

Lehçe

wola

Arnavutça

vetëdije

Arnavutça

vullnet

Kazakça

qajır

Kazakça

qayrat-jiger