inner ne demek?

adj. interior, situated farther within; internal; intimate, private; hidden; of the mind or spirit

(ADJ.)
[in·ner || 'ɪnə(r)]
iç, dahili, içteki, ruhsal, manevi, gizli, ayrıcalıklı

(N.)
nişan tahtasında ortanın bir üstü

s. 1. iç, dahili. 2. iç, ruhsal. 3. gizli, saklı (anlam v.b.).

iç, içerdeki; merkeze en yakin, iç

dahili,iç

iç

ayrıcalıklı

dahili

gizli

manevi

nişan tahtasında ortanın bir üstü

ruhsal

içteki

{'inır} iç, dahili.

('inır)
iç, dahili

- l. ic, dahin, enderuni 2. (innerlich) deruni, ruht, manevt; -es Auge manevt göz; -er Antrieb insiyak, icgüdü, sevkitabii; -e Freude ruhant haz; -e Krankheiten pl. ic hastallklan; emrazi dahiliye; ^e Mongolei n. pr. Ic Mogolistan; -es Ohr ic kulak; -e Sekretion biol. ic salgi; -er Vorbehalt s. reservatio mentalis. -e Verwaltung ic idare; -er Wert manevl klymet ~e n ic, ic yüz, \(, taraf, bätin, derun, kalp, yürek; Minister(-ium) des Inneren s. Innenminister (-ium). ~anatolien n. pr. \ İçAnadolu ~eien pl. sakatat -halb (Präp. m. Gen.) icinde, zarfinda ~lich dahilt, derunt, bätini, manevt, ruhant, tinsel, zatt, özünlü; ^ anzuwenden (Arznei) dahilen kullanilacaktir -politisch: -e Angelegenheiten pl. dahill isler -sekretorisch: -e Drüsen pl. an. i~ salgi bezieri; endokrin bezler st- en derin, en gizli ~ste n ic kisim; merkez, kalp, ocak