ilkel ne demek?

Türkçe

sıfat
 
1 .    İlk durumunda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan, iptidaî, primitif:
       "İran'da ve Afganistan'da bu aşiretleri idare edenlerin ilkel planda kalmış menfaatleri var."- Ç. Altan.  
2 .   felsefe  Zaman bakımından en eski olan, iptidaî, primitif.  
3 .    (sanatta) Yalın bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan, primitif.  
4 .  isim  Özellikle XIV-XV. yüzyıllarda İtalyan ressamlarına, Orta Çağ sonlarında Avrupa ressamlarına verilen ad.  
5 .  mecaz  Eğitimsiz, kültürsüz, görgüsüz.

Birleşik Sözler

ilkel memeliler
ilkel toplum    

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

(Lat. primitivus < primus - ilk) : 1. Zaman bakımından en eski olan, ilk olan. 2-Gelişmesinin başında bulunan; daha gelişmemiş olan. 3. (Estetikte) Yalın, salt bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. 1. İlk durumunda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan, iptidai, primitif: “Tiyatro yönetimi ve sahne düzeni her bakımdan ilkel, çağın koşullarına uygun olarak bozuktu.” -M. And. 2. Sanatta yalın bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan, primitif. 3. Basit, karmaşık olmayan: “Gayet ilkel bir dokuma tezgâhında harıl harıl çalışan iki işçi gördüm.” -F. Otyam. 4. a. Özellikle XIV-XV. yüzyıllarda İtalyan ressamlarına, Orta Çağ sonlarında Avrupa ressamlarına verilen ad. 5. mec. Eğitimsiz, kültürsüz, görgüsüz. 6. fel. Zaman bakımından en eski olan, iptidai, primitif.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

Kültürel evrimin alt basamaklarında bulunan, doğaya büyük ölçüde bağlı olan, geleneklerle göreneklerin oluşturduğu bir düzen içinde yaşamını sürdüren ve tarihöncesi insanınkine benzer kültürel ve toplumsal bir yapıda varlığını yönlendiren birey. bk. ilkel toplum.

Türkçe

Matematik Terimleri Sözlüğü

bk. belgisiz tümlev.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(coğrafya)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(matematik)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Osmanlıca

(Bak: İbtidâi

Türkçe

Osmanlıca

(Bak: İbtidâi)

İngilizce

1. primitive; pertaining to the earliest stage of development; characteristic of an early stage of development: ilkel insan primitive man. ilkel kilise the Primitive Church. ilkel bitkiler primitive plants. 2. primitive, crude, rudimentary; old-fashioned and inconvenient: Dinlenme tesisleri oldukça ilkel. Their recreational facilities are rather primitive. 3. uncouth, crude, coarse, unrefined. 4. primitive, preliterate: ilkel bir toplum a primitive society. 5. primitive, naïve, unsophisticated, simple: Tabloları ilkel bir niteliğe sahip. His paintings have a primitive quality about them. 6. (a) primitive (a European, especially an Italian, painter who worked prior to the Renaissance).

İngilizce

(ADJ.)
primitive, primordial, crude, elementary, embryonic, primal, primeval, rude, rudimental, rudimentary

İngilizce

(Pref.)
proto

İngilizce

primitive

Almanca

primitiv.

Almanca

elementar; primitiv

Almanca

primitiv

Fransızca

primitif/ive, primaire, originel/le, rudimentaire

Flemenkçe

primitief

Arnavutça

primitiv

Kazakça

alğaşqı

Kazakça

anayı

Kazakça

ertedegi

Kazakça

öreskel