habit ne demek?
Türkçe » Türkçe Türkçe Habıt
TürkçeOsmanlıca
Susturucu. * Batıl kılan. İptal ettiren. * Değersizleşen.
Türkçe Habît
TürkçeOsmanlıca
Fâsid, yaramaz, bozuk.
Türkçe habit
TürkçeOsmanlıca
(Hübut. dan) Yukarıdan aşağıya inen. İnici. Düşen. Hübut eden
Türkçe habît
TürkçeOsmanlıca
Fâsid, yaramaz, bozuk
İngilizce » İngilizce İngilizce habit
İngilizcen. custom, something that one is used to doing
İngilizce » Türkçe İngilizce habit
Türkçe(N.)
[hab·it || 'hæbɪt]
alışkanlık, adet, huy, yapı, kafa yapısı, bağımlılık, elbise, kıyafet, yaşam biçimi- Türkçe
i. 1. alışkanlık, itiyat, âdet. 2. Hrist. din görevlilerine özgü kıyafet.
- Türkçe
aliskanlik; (rahip ve rahibeler için) özel kilik
- Türkçe
alışkanlık
- Türkçe
Biyoloji Terimleri
alışkanlık - Türkçe
adet
- Türkçe
bağımlılık
- Türkçe
elbise
- Türkçe
huy
- Türkçe
kafa yapısı
- Türkçe
kıyafet
- Türkçe
yapı
Almanca » Türkçe Almanca Habit
Türkçem, n z. va. elbise, kilik. klyafet Quell mutat, daimt -us m görünüs, durum, vaziyet
Fransızca » Türkçe Fransızca habit
Türkçegiysi, kılık
- Türkçe
[le] elbise, giysi
habit ile ilgili Aramalar
- Habıt
- habit
- habît
- bad habit
- drug habit
- good habit
- nasty habit
- out of habit
- break a habit
- acquired habit
- force of habit
- kick the habit
- tedric-i hâbit
- in the habit of
- ingrained habit
- made it a habit
- prendre l'habit
- creature of habit
- habit-forming drugs
- kicking off a habit
- got into the habit of
- getting into the habit of
- is in the habit of saying
- break someone of the habit
- got into the habit of saying
