fallen ne demek?

adj. dropped; flattened, leveled; deceased, dead (especially in war); abandoned; conquered; fallen from grace

(ADJ.)
[fall·en || 'fɔːlən]
düşmüş, düşük, kötü yola düşmüş, düşkün, günahkâr, şehit düşmüş, ele geçirilmiş, yeryüzüne inmiş

f., bak. fall.

düsmüs, düskün; günahkâr, düsmüs; sehit, ölmüs; fethedilmis, zapt olunmus

v.düş:adj.düşen

düşkün

düşük

günahkâr

düşmek; şehit düşmek; raslamak; tesadüf etmek; silah
sesi işitilmek

{'falın} düşmek; şehit düşmek.

düşmek; şehit düşmek; tesadüf etmek

l. düsmek; (über et.) bse carparak düsmek 2. mil. muharebe meydanmda kalmak; sehit (od. maktui) düsmek 3. (zeitlich) rastlamak, tesadüf etm. 4. (Schuß) siläh sesi isitilmek 5. (Blätter) dökülmek 6. (Regen) rahmet düsmek 7. (z. B. In e n Sessel) cökmek 8. (Sternschnuppe) yildiz akmak (kaymak, ucmak) 9. (PreiseY tenezzül etm., inmek 10. (im Preis) pahadan düsmek, ucuzlamak 11. (ins Auge) gözünü almak; göze carpmak 12. (Tor) Ffr. olmak 13. (j-m ins Wort) sözünü kesmek 14 sich verschlechtern) asagilamak, alcalmak 15. (leicht, schwer) kolay (zor) gelmek 16. (Vorhang) Th. inmek 17. (Erbschaft an j-n) miras b-ne düsmek 18. (unter e-e Bestimmung) kanunun bir maddesine girmek; Die Wahl fiel auf ihn. 0 secildi. Da fällt man ja von e-m Erstaunen in das andere! Buna can mi dayamr? ~ lassen l. elinden düsürmek 2. (Vorhang) perdeyi indirmek 3. (Worte) sözler sarf etm. 4. (verzichten) bsden vazgecmek 5. (j-n) b-ni kendi haline birakmak; sich (schwerfällig) in e-n Sessel ~ lassen bir koltuga lök gibi oturmak

(v.) ('falın)
düşmek; şehit düşmek

çökelmek

{fals} eğer.

kesmek; hüküm vermek

l. (Bäume usw.) kesmek 2. (Urteil) hüküm vermek ^. (Bajonett) süngü davranmak 4. (ein Lot) geom. bir amut tenzil etm.; bir dikme indirmek 5. ehem. tersip etm., cökeltmek; Das Urteil hierüber kann erst die Geschichte "•. Hüküm tarihe aittir. fallend mus. (Intervall) inici, inisli, asagilak; -e Tendenz (Börse) tenezzüle temayül

(v.) ('felın)
(ağaç) kesmek; (yargı) vermek