efendi ne demek?

Türkçe

isim, eskimiş (efe'ndi) Yunanca
 
1 .    Eğitim görmüş kişi için özel adlardan sonra kullanılan unvan.  
2 .    Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir unvan:
       "Yeni ev, Rüstem Efendiye kiraya verildi."- Y. Z. Ortaç.  
3 .    Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse:
       "Köylü memleketin efendisidir."- Atatürk.  
4 .    Koca:
       "Bizim efendi artık geceleri de eve gelmiyor."- C. Uçuk.  
5 .  mecaz  Görgülü, nazik, kibar.  
6 .  ünlem  (erkekler için) Seslenme sözü olarak kullanılır:
       "Efendi! Allahın emriyle kızını bana ver."- S. F. Abasıyanık.  
7 .    Hizmetlilere seslenme sözü.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

efendiden bir adam
efendi gibi yaşamak
efendime söyleyeyim
efendim nerede, ben nerede?

Birleşik Sözler

efendibaba
efendi efendi    

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir unvan: “Yeni ev, Rüstem Efendiye kiraya verildi.” -Y. Z. Ortaç. 2. Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse: “Köylü memleketin efendisidir.” -Atatürk. 3. Koca: “Bizim efendi artık geceleri de eve gelmiyor.” -C. Uçuk. 4. ünl. (efendi) Hizmetlilere seslenilirken kullanılan bir söz. 5. ünl. (efendi) Erkekler için kullanılan bir seslenme sözü: “Efendi! Allahın emriyle kızını bana ver.” -S. F. Abasıyanık. 6. mec. Görgülü, nazik, kibar. 7. esk. Eğitim görmüş kişiler için özel adlardan sonra kullanılan unvan.

Türkçe

Türkçede Batı Kökenli Kelimeler Sözlüğü

1. Eğitim görmüş kişi için adlardan sonra kullanılan unvan: § “Nuri Efendi’nin muvakkithanesinde ne bu baş sallamaları ne manalı tebessümler ve kahkahalar vardı.” -Ahmet Hamdi Tanpınar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü, 30. § “İmdi İstanbulun karışık zamanında Üsküdarda Ahmediye semtinde Veysel Efendi namında bir mütemevvil vardı.” -Ahmet Midhat Efendi, Dünyaya İkinci Geliş, 4. 2. Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci derecede bir unvan: § “Caliban’ı başa geçirenler de “Efendimiz anlamadı bunu, kaldırınız, imüğünü sıkıverin bunu yapanın!” diyorlar.”-Nurullah Ataç, Prospero ile Caliban, 38. 3. Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse: § “Ben hayatın efendisiyim. Bulunduğum yerde yeis ve hüzün olmaz.” -Ahmet Hamdi Tanpınar, Huzur, 30. § “Mihverin yeni nizamı eski emperyalizmin efendilerini değiştirmekten başka hiçbir yenilik vaad etmiyor.” -Peyami Safa, 20. Asır Avrupa ve Biz, 134. § “Her fert kendi evinin efendisi, kendi hukukunun sahibidir.” -Ziya Gökalp, Kürt Aşiretleri Hakkında Sosyolojik Tetkikler, 139. § “Atatürk istediği kadar hizmetkârları efendi görmeyi dilemiş olsun...” -Adalet Ağaoğlu, Geçerken, 64. 4. Koca: § “Aslında Ali olan adına özellikle karısı Meryem’in sık sık ‘canım efendim’ diye ünleyişleri nedeniyle kendiliğinden bir ‘can’ eki takılmış ve yıllar içinde adı Gazi Alican çavuş olarak yerleşip, öylece kalmıştı.” -Buket Uzuner, Uzun Beyaz Bulut (Gelibolu), 24. 5. mec. Görgülü, nazik, kibar. 6. (erkekler için) Seslenme sözü olarak kullanılır. 7. Hizmetlilere seslenme sözü.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

< Rum. efentis < authentes: efendi; efendim; beyim || efende || efende || efendi dadaş: bey kardeşim || efendim || efennim || evendim || efendim ne olacak || efendim sene söylem || efendim sen söyle || efendim söyleym || efendime söylem

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Hoca, imam, din adamı

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(Hoca) efendi

Türkçe

Osmanlıca

sahip, saygın, terbiyeli.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Buyruğu yürüyen, sözü geçen kimse. 2. Görgülü, nazik, kibar kimse.

Türkçe

Osmanlıca

(Rumcadan) Sahib, mâlik, mevlâ. Ağa. Şer'î hâkim, kadı, molla. (Saygı ve nezâket mübalağası olarak kullanılır. Eskiden büyüklere ve şâyân-ı hürmet zâtlara Efendimiz denildiği gibi, her zaman için Hz. Peygambe

İngilizce

1. gentleman. 2. well-bred, polite, courteous (person); polite and dignified (person). 3. title used with either the names or the positions of men whose socioeconomic status is relatively humble, e.g. doormen, grocers, domestic servants, gardeners, taxi-drivers. 4. husband (when referred to by his wife): Bizim efendi hiç geç kalmaz. My husband is never late. 5. master (of a servant or slave): Efendiniz nerede? Where is your master? 6. hodja, khoja, Muslim religious leader or teacher. 7. Ottoman hist. title used after the names of Ottoman princes, members of the clergy, certain government officials and army officers, students, and literate people in general. 8. Ottoman hist. effendi, anyone who bears the title of efendi. E––m! Yes!/Sir!/Madam!/Ma´am!/Miss! (used as a reply to someone who has called one´s name and as a substitute for “Hello!” when answering the telephone). E––m? I beg your pardon!/Sorry!/Can you repeat that, please! ––m 1. sir, madam, ma´am, miss: Başka bir arzunuz var mı, efendim? Would you like anything else, sir? Evet efendim! Yes ma´am! 2. see ––me söyleyeyim. E––miz 1. Our Master, Our Lord (referring to the Prophet Muhammad, Jesus Christ, or any great spiritual leader). 2. Ottoman hist. His Majesty, His Highness (referring to the sultan). –– baba obs. father (a polite way for a child to address his/her father or for a daughter-in-law to address her father-in-law). ––den bir adam a gentleman. –– efendi in a gentlemanly manner, in a way befitting a gentleman; in a polite and dignified manner. –– gibi yaşamak to live like a gentleman. ––ler götürsün! The devil take him/her/them! ––m nerede, ben nerede? My dear fellow/lady, you completely misunderstand me (said jocularly). ––me söyleyeyim er, let me see, let´s see (said when pausing in order to think): Bahçemizde sardunya, karanfil, akşamsefası, aslanağzı, efendime söyleyeyim, çingülü, gülhatmi ve güller var. In our garden we´ve got geraniums, carnations, four-o´clocks, snap-dragons-let me seehibiscuses, hollyhocks, and roses.

İngilizce

(ADJ.)
well-behaved, well mannered, blushing

İngilizce

(N.)
master, lord, seigneur, seignior, sir, guvnor, guv, arbiter, husband

İngilizce

master; gentleman; husband; polite, gentlemanly, courteous, dignified

Almanca

r Herr; gebildet.

Almanca

Herr [der]; weltmännisch

Almanca

Herr; gebildet

Fransızca

élégant/e, seigneur [le]

Yunanca

(ο) κύριος

Kazakça

aynalayın

Kazakça

jan

Kazakça

mırza