cıns ne demek?

Türkçe

isim Arapça cins
 
1 .    Tür, çeşit.  
2 .    Aralarında ortak özellikler bulunan varlıklar topluluğu:
       "Bizim operetlerimiz cinsinden bir sürü halk tiyatroları var."- H. Taner.  
3 .    Soy, kök, asıl:
       "Ben bir Türküm, dinim, cinsim uludur."- M. E. Yurdakul.  
4 .  argo söz  Garip, tuhaf.  
5 .   biyoloji  Pek çok ortak özellikleri bulunan türler topluluğu.  
6 .  sıfat  Yüksek nitelikte olan:
       "Derler ki, cins kediler bu çirkinliği gizlemek için tenha yerlerde ölmeye giderlermiş."- P. Safa.

Birleşik Sözler

cins cibilliyet
cins cins
cinsilâtif
cins isim

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

1. Canlıların sınıflandırılmasında kullanılan bir terim olup, türleri içine alan taksonomik bir grup. Örnek: İnsan (Homo), köpek (Canis), meşe (Quercus). 2. Eşey. Genus.

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

bk. eşey

Türkçe

Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

(Derleme.. nitelik, dişil-eril) Bazı dillerde sözcüklerin dişilik, erkeklik veya yansızlık bakımlarından gösterdikleri farklılaşma: Fransızcada la table (dişil) , le livre (eril) Almancada die Tür (dişil) , der Stuhl (eril) , das Fenster (yansız) ; Arapçada kâtibe (dişil) , kâtib (eril) , müdire (dişil) , müdür (eril) , muallime (dişil) , muallim (eril) vb.

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Birçok dillerde isimler erkek (ERİL, Masculin), dişi (DİŞİL, Feminin) ve TARAFSIZ (Neutre) sayılır; ona göre ayrı ayrı şekillerde çekimlenir. GRAM ATİK AL veya ŞEKİLCE CİNS (Genre grammatical ou formel) adını alan bu sınıflamadan başka, bazı dillerde CANLI CİNS (Genre animé) ve CANSIZ CİNS (Genre inanimé) diye bir ayırma daha vardır. Hem eril hem dişil olarak kullanılan (Fran. un enfant, une enfat gibi) isimler ORTAK CİNS (Genre commun) sayıldıkları gibi, erkekliği veya dişiliği düşünülmeden gelişi güzel eril veya dişil (Fran. le rat, la souris gibi) isimlerle anılan varlıklar da vardır. Bu çeşit eril veya dişil kelimeler KAPSAR CİNS (Genre epicene) i meydana getirirler.

Türkçe

Dirilbilim Terimleri

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

(Mantıkta) Yakın türlerin içinde toplandıkları birlik. // Kendi içinde yeniden türleri bulunan her tür, o türler için cins olur. Ancak en aşağıda bulunan türler cins olamazlar, bk. tür

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

bk. cinsiyet

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Tür, çeşit: “Lalelerin cinsleri günden güne çoğalıyor, soğanları akıl almayacak fiyatlarla satılıyordu.” -A. H. Çelebi. 2. Soy, kök, asıl: “Ben bir Türküm, dinim, cinsim uludur.” -M. E. Yurdakul. 3. Pek çok ortak özellikleri bulunan türler topluluğu. 4. sf. argo Garip, tuhaf. 5. sf. Diğerlerine göre üstün nitelikleri olan: “Derler ki cins kediler bu çirkinliği gizlemek için tenha yerlerde ölmeye giderlermiş.” -P. Safa.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(botanik)

Türkçe

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü

Türlerin bir araya gelmesiyle oluşan taksonomik bir grup, soy, genus.

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Canlıların sınıflandırılmasında kullanılan bir terim olup türleri içine alan taksonomik bir grup, genus.

Türkçe

Yerbilim Terimleri Sözlüğü

Canlıların sınıflandırılmasında familya ile tür arasında, yapısal ve soy oluş bakımından birbirleriyle ilgili türler grubu.

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

(karşılık: genus:), (Lat. Genus = ırk):Canlıların sınıflandırılmasında kullanıları bir terim olup çok yakın benzerlikler gösteren türler topluluğu anlamındadır.

Türkçe

Osmanlıca

tür, çeşit.

Türkçe

Osmanlıca

Nevi'. Boy, soy, kavim, kabile. Aynı çeşitten olmak

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. cins) cins, tür, çeşit

Türkçe

Osmanlıca

Nevi'. Boy, soy, kavim, kabile. Aynı çeşitten olmak.

İngilizce

1. sort, type, kind, variety, category. 2. genus. 3. sex; gram. gender. 4. race, stock, family, breed. 5. (animal) of good stock, thoroughbred, pedigree. 6. slang kinky, odd, eccentric. –– adı common noun. –– cins of various kinds, assorted.

İngilizce

(ADJ.)
purebred, pedigree, pedigreed, blooded, pureblooded, well bred

İngilizce

(N.)
kind, type, variety, species, genus, sex, gender, race, breed, cast, class, diversity, persuasion, quality, stripe

İngilizce

sort, type, kind, breed; genus, species; sex; gender; race, stock, breed; grade; crank, oddity; purebred, thoroughbred; queer, weird, screwy

Almanca

Gattung f; Schlag m; Sorte f

Almanca

e Art, e Sorte, e Gattung; s Geschlecht, r Sexus, s Genus; rassig.

Almanca

Gattung [die], Kauz [der], Qualität [die], reinrassig, Schlag [der], Sorte [die]; (hayvan) Rasse [die]; Geschlecht [das]

Almanca

Art, Sorte, Gattung; Geschlecht, Sexus, Genus; rassig

Fransızca

genre [le], espèce [la], nature [la], race [la]

Fransızca

espèce, genre

Azerice

cins

Lehçe

gatunek

Lehçe

rodzaj

Lehçe

sposób

Lehçe

typ

Arnavutça

1. farë
2. lloj

Kazakça

jınıs

Kazakça

tür

Türkçe

cins