cene ne demek?

Türkçe

isim Farsça çane
 
1 .    Omurgalılardan kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın açılıp kapanmasını sağlayan parça:
       "Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu."- H. E. Adıvar.  
2 .   zooloji  Omurgasız hayvanlarda buna benzeyen yapı.  
3 .    Mengene veya kerpeten gibi araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri.  
4 .  mecaz  Çok konuşma huyu.  
5 .  halk ağzında  Köşe.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

çene çalmak
çenen tutulsun
çenesi açılmak
çenesi atmak
çenesi durmamak
çenesi düşmek
çenesi kitlenmek
çenesini açmak
(birisinin) çenesini açtırmak
çenesini bağlamak
çenesini bıçak açmamak
çenesini dağıtmak
çenesini kapatmak
çenesinin bağı çözülmek
çenesini tutmak
çenesi oynamak
çeneye kuvvet
çene yormak

Birleşik Sözler

çenebaz
çene çukuru
çene kavafı
çene yarışı
çene yarıştırmak
çenesi düşük
çenesi kuvvetli
alt çene
çalçene
ökçe çene
üsçene
üst çene

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

1. Omurgalılarda kemik ya da kıkırdak ile desteklenen, dişleri taşıyan ve ağzın açılıp kapanmasını sağlayan yapı. 2. Omurgasızlarda bu görevi taşıyan benzer yapı.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Ağız boşluğunun alt ve üst kısmında diş ve dudaklarla çevrilmiş bulunan ve konuşma sırasında ağzın rahatlıkla hareketini sağlayan organ. Çenenin alt kesimi alt çene; üst kesimi de üst çene diye adlandırılır.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad: “Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu.” -H. E. Adıvar. 2. Mengene, kerpeten vb. araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri. 3. den. Baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer, çarık. 4. mec. Çok konuşma huyu, gevezelik: Sende de çene var ha! 5. hlk. Köşe.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji)

Türkçe

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü

Omurgalılarda kemik veya kıkırdakla desteklenen, dişleri taşıyan ve ağzın açılıp kapanmasını sağlayan yapı.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

Azerbaycan Türkçesi: çänä; Türkmen Türkçesi: enek; Gagauz Türkçesi: çenä; Özbek Türkçesi: cağ; Uygur Türkçesi: iňäk; Tatar Türkçesi: kaznalık ~ teş kaznası ~ iyäk; Başkurt Türkçesi: yaňaq; Kmk: çene ~ yayak süyek; Krç.-Malk.: cayak süyek; Nogay Türkçesi: yak; Kazak Türkçesi: jak; Kırgız Türkçesi: caak; Alt:: aldığı taak ~altıgı taak; Hakas Türkçesi: naah (söögî); Tuva Türkçesi: segel; Şor Türkçesi: naak söögü; Rusça: çelyust

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çok konuşan, geveze (kimse)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) Keçe üzerine süsleme yapılan renkli keçe parçası. (*Yalvaç -Isparta)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) 1. Kapı dilinin oturduğu köşeli demir. (İlyaslı -Uşak) 2. Saban demirinin takıldığı ökçe bölümü. (Aşağıdinek *Şarkikaraağaç -Isparta)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(III) Koyun çanı. (Adalıkuzu *Güdül -Ankara) 2. Kapı dilinin oturduğu köşeli demir. (İlyaslı -Uşak) 3. Saban demirinin takıldığı ökçe bölümü. (Aşağıdinek *Şarkikaraağaç -Isparta)

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

1. Omurgalı hayvanlarda kemik ya da kıkırdak ile desteklenen, dişleri taşıyan ve ağızın açılıp kapanmasını sağlayan yapı, 2. Omurgasız hayvanlarda buna benzeyen yapı.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Uç, taraf

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Köşe: Çeneyi dönünce okul görünür. 2. Arazide burun halindeki çıkıntı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Koyun kenesi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Su arklarının kenarı: Arkın çeñesine hayvan bağlama.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Sabanın, sürgü demiri takılan ucu, eğek.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yeni doğmuş çocuk.

İngilizce

1. jaw bone. 2. chin. 3. jaw (of a vise or clamp). 4. talkativeness, garrulity. ––si açılmak to start talking nonstop. –– altı the underside of the chin. ––si atmak for the jaw of a dying person to tremble. ––sini bağlamak /ın/ to tie up the jaw of (a dead person). ––sini bıçak açmamak not to utter a peep, not to say a word (owing to sadness or worry). –– çalmak to gab, have a chin-wag, chin-wag. –– çukuru dimple (in the chin). ––sini dağıtmak /ın/ to give (someone) a good wallop on the chin. ––si düşük talkative, chatty, gabby. –– kavafı 1. gabber, gabby person, chatterer. 2. gabby, chatty, very talkative. –– kemiği anat. jawbone, mandible. ––si kilitlenmek (for one´s jaw) to lock. ––ye kuvvet by dint of talking. ––si kuvvetli (someone) who can talk unceasingly. ––n pırtı! slang Shut up!/Hold your tongue! –– sakızı a word or saying which one frequently repeats. –– satmak to chatter on and on. ––sini tutmak to hold one´s tongue. ––n tutulsun! Damn your tongue! –– yarışı chin-wag, gabfest. –– yarıştırmak to have a chin-wag. –– yormak to waste one´s breath.

İngilizce

(N.)
chin, part of the face located in the center below the mouth; jaw, jowl, mandible; gab, chitchat, chinwag; eloquence, chop

İngilizce

chin; jaw; talkativeness, jaw, garrulity, loquacity, chinwag; the gift of the gab

Almanca

Backe f; Kiefer m; Kinn n

Almanca

s Kinn, r Kiefer.

Almanca

Kinn [das]

Almanca

Kinn, Kiefer

Fransızca

mâchoire [la], menton [le]

Fransızca

mâchoire, menton

Azerice

çənə

Flemenkçe

kinnebak; kaak; kin

Lehçe

broda

Lehçe

podbródek

Lehçe

szczęka

Yunanca

(το) σαγόνι

Arnavutça

1. mjekrra
2. mjekër

Kazakça

ïek

Türkçe

[la] İsa Peygamberin son akşam yemeği; kudas ayini