catal ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    İki veya daha çok kola ayrılan değnek.  
2 .    Yol, ağaç gibi, kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri.  
3 .    Dallı olan şeylerin her kolu:
       "Sağ eliyle çatal sakalının birini bırakıp birini tutuyordu."- Ö. Seyfettin.  
4 .    Yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç:
       "Çatalı elinden düştü, ağzı açık kaldı."- P. Safa.  
5 .    Dirgen.  
6 .  sıfat  Ucu kollara ayrılmış.  
7 .  sıfat  İki taraflı:
       "Evlerinin önü çatal pınarlar / İçerler suyunu beni anarlar."- Halk türküsü.  
8 .  sıfat  İki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir.  
9 .    Bir tür olta iğnesi.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

çatal görmek

Birleşik Sözler

çatal ağız
çatal aşı
çatal ayak
çatal bel
çatal bıçak takımı
çatal çivi
çatal don
çatal iğne
çatal kargı
çatal kazık
çatal kundak
çatalkuyruk
çatal sakal
çatal ses
çatal zıpkın  

Türkçe

Dirilbilim Terimleri

Türkçe

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

On dokuzuncu yüzyıl ingiliz tiyatrosunda panoları tutan direğe verilen ad.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. İki veya daha çok kola ayrılan değnek. 2. Yol, ağaç gibi kollara ayrılan şeylerin ayrılma yeri. 3. Dallı olan şeylerin her kolu. 4. Yemek yerken kullanılan iki, üç veya dört uzun dişli çoğunlukla metal araç: “Çatalı elinden düştü, ağzı açık kaldı.” -P. Safa. 5. Dirgen. 6. Bir tür olta iğnesi. 7. sf. Ucu kollara ayrılmış: Çatal yol. 8. sf. İki taraflı: “Evlerinin önü çatal pınarlar / İçerler suyunu beni anarlar” -Halk türküsü. 9. sf. İki anlamlı, iki türlü anlaşılabilir: Çatal söz.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(yolçatağı) (coğrafya)

Türkçe

Tarama Sözlüğü

Üç değneği bir demir halkaya bağlamakla vücuda getirilen bir av âleti

Türkçe

Tiyatro Terimleri Sözlüğü

On dokuzuncu yüzyıl ingiliz tiyatrosunda panoları ucundan tutan direk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İki tepe arasındaki geçit.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Arabalarda dingile bağlanan tahta.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Erkeklerin giydikleri topuğa kadar uzun olan iç donu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kalafatçıların kullandığı keskiye benzer, boyunca oluklu demir aygıt.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çift, ikiye ayrılmış

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) 1. Tezek adı verilen toprakları yatırmak için saban demirinin arkasına takılan çatal ağaç. (*Mudurnu -Bolu) 2. Çocukların taşla kuş vurmakta kullandıkları sapanın ağaç kısmı. (Çaltı *Gelendost -Isparta) 3. Omuzda taşınacak ekin saplarını deste yapmakta kullanılan ucu çatallı ağaç. (Güllüce *Gümüşhacıköy -Amasya) 4. Deste durumundaki ekini yığına taşımak için kullanılan araç. (-Amasya) 5. Dizginlerin birleşme yerleri. (*Bor -Niğde) 6. İki teker arasındaki kundağın üzerindeki tahta. (*Bor -Niğde)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) Kadın donu. (Kandilli *Bozüyük, *Söğüt -Bilecik)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(III) Çengelliiğne. (İnönü -Eskişehir)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(IV) Kulpsuz büyük küp. (Yenikent *Aksaray -Niğde)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ekin sapı kaldırmakta kullanılan bir tarım aygıtı.

İngilizce

1. fork (used for eating, serving, etc.). 2. fork, bifurcation. 3. prong; branch of a forked object. 4. pitchfork. 5. forked. 6. (word) which has a double meaning. 7. involved, difficult. 8. cracked (voice). –– anahtar a key with two points or edges. –– bel digging fork. –– bıçak silver, silverware, Brit. cutlery. –– çekiç claw hammer. –– çutal 1. cracked (voice). 2. very complicated. –– görmek to see double. –– kazık a difficult business, a complicated affair the outcome of which is doubtful. –– matal kaç çatal a children´s game. –– sakal forked beard. –– tırnak cloven hoof. –– tırnaklı cloven-hoofed. –– yeri fork, bifurcation.

İngilizce

(ADJ.)
forked, bifurcated, two sided, difficult

İngilizce

(N.)
fork, prong, clevis

İngilizce

fork; prong; forked, bifurcated; ambiguous; (ses) hoarse; (dil) forked

Almanca

Gabel f

Almanca

e Gabel; e Gabelung; gebelförmig.

Almanca

Gabel [die]

Almanca

Gabel; Gabelung; gebelförmig

Fransızca

fourchette [la]

Fransızca

fourchette

Azerice

çəngəl

Lehçe

widelec

Lehçe

widełki

Arnavutça

1. piruni
2. furk

Kazakça

aşa

Kazakça

ayırıq

Kazakça

ayırşa

Kazakça

şanışqı