bürûn ne demek?

Türkçe

isim
 
1 .    Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı.  
2 .    Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü.  
3 .   coğrafya  Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü:
       "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum."- H. Taner.  
4 .  mecaz  Kibir, büyüklenme.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

burnu bile kanamamak
burnu (bile) kanamamak
burnu büyümek
burnu havada (veya Kafdağı'nda) (olmak)
burnu Kafdağı'na çıkmak (veya varmak)
burnu kırılmak
(birinin) burnuna girmek
burnuna karıncalar dolmak
burnuna koymak
burnundan ayrılmamak
burnundan düşen bin parça olmak
burnundan (fitil fitil) gelmek
burnundan kıl aldırmamak
burnundan solumak
(birini) burnundan yakalamak
(biri, bir şey) burnunda (veya gözünde) tütmek
burnunu çekmek
burnunu kırmak
burnunun dikine (veya doğrusuna) gitmek
burnunun direği kırılmak (veya düşmek)
burnunun direği sızlamak
burnunun ucundan ötesini (veya ilerisini) görmemek
burnunun ucunu görmemek
burnunun yeli harman savurmak
burnunun yeli kırılmak
burnunu sıksan canı çıkacak
(bir işe) burnunu sokmak
burnu sürtülmek (veya burnu sürtmek)
burnu yere düşse almaz
burun bükmek
burun kıvırmak
burun şişirmek
burun yapmak

Birleşik Sözler

burun boşlukları
burun buruna
burun deliği
burun direği
burun kanadı
burun otu
burun perdesi
burnu büyük
burnunun dibi
karnı burnunda    

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Omurgalı hayvanlarda kısmen koklama sinirlerini taşıyan mukoza zarı ile örtülü bir çift burun boşluğunu içine alan koku alma organı.

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

burun, öne doğru çıkıntı yapan yer, önce

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. anat. Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı. 2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü: ?Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum.? -H. Taner. 3. mec. Kibir, büyüklenme: Burnundan yanına varılmıyor. 4. coğ. Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji, zooloji)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(coğrafya)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Pekmez yapmak için kaynatılan şıranın ilk suyu. 2. Duttan, kaynatılarak elde edilen ilk şıra.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Samandan ayrılmış buğday yığını, gözer denilen büyük harman kalburu ile elendikten sonra elde edilen temizlenmiş tahıl.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yün taranırken tarak dişinden ilk alınan yün.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çakı ve benzerleri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bir nesnenin veya arazinin köşesi

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Burun // burun külah: burun kulak takımı, sakatat

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

anat. Koku almaya yarayan, kıkırdak ve kemikten yapılmış organ, nazus.

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

Omurgalı hayvanların koku alma organı olup kısmen koklama sinirlerini taşıyan mukoza zarı ile örtülü olan bir çift burun boşluğunu içine alır.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Öbür gün

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. dil b. Vurgu, ezgi, durak, ulama, ton, uzunluk gibi konuşma diline özgü ögelere verilen ad.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Zeytin posası. 2. Zeytin çekirdeklerinden yapılan bir çeşit yakacak.

İngilizce

burnu 1. nose. 2. beak, bill. 3. tip, pointed end. 4. headland, cape, point. 5. pride, arrogance. 6. nasal. –– boşluğu anat. nasal cavity. –– burmak /a/ to curl one´s nostrils in disdain, turn one´s nose up (at). –– buruna close together, very close. –– buruna gelmek /la/ to run into, almost to collide with. –– bükmek/a/ to turn one´s nose up (at). ––u büyük arrogant, conceited. ––u büyümek to become conceited. ––unu çekmek 1. to sniff. 2. colloq. not to get anything. –– deliği nostril. ––unun dibinde under one´s very nose, very close. ––unun dikine/doğrusuna gitmek to do what one feels to be best without asking for advice. –– direği nasal septum. ––unun direği kırılmak to feel suffocated by a bad smell. ––unun direği sızlamak 1. to be in a lot of pain. 2. to be sorry for someone. ––u düşmek to be suffocated by a bad smell. ––undan düşen bin parça olmak to look very disgruntled, wear a very sour face. ––undan (fitil fitil) gelmek to suffer so much after gaining something good that one regrets ever having gained it. ––undan getirmek /ı, ın/ to make (someone) regret (having done something). ––una girmek /ın/ to come too close (to a person). ––u havada conceited, stuck-up. ––u Kaf dağında very conceited. ––u kanamadan without being hurt, without the slightest scratch. ––u kanamak to have a nosebleed. –– kanaması nosebleed, epistaxis. –– kemiği anat. nasal bone, os nasale. ––undan kıl aldırmamak to be very conceited and unapproachable. ––unu kırmak /ın/ to humiliate. –– kıvırmak /a/ to turn one´s nose up (at), sniff (at). ––unda tütmek to long for, crave for. –– nezlesi rhinitis. –– perdesi anat. nasal septum. ––unu sıksan canı çıkar. colloq. He´s nothing but a puny runt. ––unu silmek to wipe one´s nose. ––unu sokmak /a/ to poke one´s nose into (something). ––undan solumak to be enraged, get angry. ––unu sürtmek to back down and accept what one has scorned. ––u sürtülmek/burnunu yere sürtmek to learn one´s lesson through a humiliating experience. –– şişirmek to swell with pride. ––unun ucunda under one´s nose, very close. ––unun ucunu görmemek to be dead drunk. ––unun ucundan ilerisini görmemek to be unable to see further than one´s nose. ––undan yakalanmak to be well and truly caught. –– yapmak to stick one´s nose up in the air, be arrogant. ––unun yeli harman savurmak 1. to be very conceited. 2. to be in a towering rage, be breathing fire. –– zarı nasal mucous membrane, nasal mucosa.

İngilizce

(ADJ.)
nasal, rhinal

İngilizce

(N.)
nose, snout, part of an animals head which projects forward and contains the nose and jaws; beak, bill; tip, cape, headland, promontory, hooter, nozzle, prominence, snoot

İngilizce

(Pref.)
rhino

İngilizce

nose, conk, hooter; beak, bill; cape, promontory, headland; pride, arrogance

İngilizce

mus. prosody.

Almanca

Nase f; Kap n

Almanca

e Nase; e Landzunge, e Vorgebirge; r Bug.

Almanca

Nase [die]; Kap [das]; (domuz) Rüssel [der]; (uçak) Bug [der]

Almanca

Nase; Landzunge, Vorgebirge; Bug

Fransızca

nez [le]; cap [le], pointe [la], promontoire [le]

Fransızca

cap, nez

Flemenkçe

neus

Japonca

hana

Arnavutça

1. hunda
2. hundë
3. kep

Kazakça

murın

Kazakça

tumsıq

Türkçe

evvel